Hardcore Henry: η πρώτη κινηματογραφική περιπέτεια… First Person Shooter!

Δεν-έχεις-ξαναδεί-τέτοια-περιπέτεια. Με την καμία. Το Hardcore Henry επεκτείνει σε έκταση ολόκληρης ταινίας τα τρία καλύτερα λεπτά του κινηματογραφικού Doom: αυτά όπου η δράση εξελισσόταν “από τα μάτια του πρωταγωνιστή”. Πορώσου:

…και ορίστε και το παλαιότερο trailer από το Toronto International Film Festival (TIFF), όταν η ταινία λεγόταν ακόμα Hardcore… σκέτο.

Τι είδαν τα ματάκια μου;

Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται αν θα μπορούσε “να δουλέψει” μια ταινία με προοπτική πρώτου προσώπου. Αυτός ήταν, εξάλου, και ο λόγος για τον οποίο η περίφημη “σκηνή πρώτου προσώπου” στην κινηματογραφική μεταφορά του Doom δεν κρατούσε πάνω από 4, άντε 5 λεπτά.

Το ειρωνικό είναι πως το ίδιο το Doom ήταν ο τίτλος από τον οποίο ξεκίνησε όλη η κατηγορία παιχνιδιών FPS που γνωρίζουμε σήμερα. Αν δεν τόλμησε κάτι τέτοιο το ίδιο το Doom, θα μπορούσε να τα καταφέρει το Hardcore (Henry); Ναι, ναι θα μπορούσε, από ό,τι λένε όσοι το έχουν ήδη δει σε φεστιβάλ. Και όπως φαίνεται από το παρακάτω “first look” στην ταινία, μέσω μιας σεβαστής έκτασης σκηνής όπου είναι ορατός ο αξιοθαύμαστος συντονισμός σκηνοθεσίας, ερμηνειών και stunts.

Μα, γιατι δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο;!

Η πατέντα που κάνει το Hardcore (Henry) “να δουλεύει” είναι η έμφαση σε “ρέοντα μονοπλάνα” μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή, και όχι σε εναλλαγές πλάνων και μοντάζ. Οι απότομες αλλαγές γωνιών λήψης / σκηνών που προσδιορίζουν τον κινηματογράφο, και ειδικά στη σύγχρονη μορφή του, θα δούλευαν αρνητικά σε μια ταινία πρώτου προσώπου.

gopro_hero_2_camera_mount.jpgΟ λόγος, προφανώς πως αφού “βλέπεις τη δράση από τα μάτια του πρωταγωνιστή”, θα έπρεπε να βλέπεις τα πάντα σαν να τα βιώνεις ο ίδιος. Και όχι σαν να έχεις… διαλείψεις ανά πέντε δευτερόλεπτα. Μέχρι των ερχομό των wearable καμερών, των GoPro και του Google Glass, ήταν αδιανόητο να μπορέσει να “στηθεί” σωστά κάτι τέτοιο.

Ακριβώς επειδή τα πάντα μπορούν να πάνε στραβά σε ένα γύρισμα, κανένας σκηνοθέτης, κανένας ηθοποιός, κανένας γενικά δεν θα τολμούσε να δημιουργήσει μια τέτοια ταινία. Εκτός… Εκτός από κάτι… τρελούς Ασιάτες, όπως για παράδειγμα την παρεούλα που μας έδωσε το Ong Bak. Ή το Old Boy. Ή κάποια από “εκείνες τις ταινίες που περιστασιακά πέφτει ξύλο στις οποίες υπάρχει ένα μονοπλάνο αρκετών λεπτών με δεκάδες χαρακτήρες να αλληλοσφαλιαρίζονται”.

hardcore_henry_0002.jpg

Οπτικοποιήστε, τώρα, μια τέτοια… τρελαμένη παρέα, που δεν φοβάται να στήσει τέτοιες πολύπλοκες σκηνές, σκηνές που απαιτούν απόλυτη αρμονία ανάμεσα σε σκηνοθέτη, ηθοποιούς, κασκαντέρ αλλά και απόλυτη πειθαρχία από τον πρωταγωνιστή – αρχι-κασκαντέρ.

Και δώστε τους GoPro’s και Google Glasses και, γενικά, ό,τι καλύτερο σε “wearable κινηματογράφιση” σήμερα. Και δώστε τους και αναγνωρισμένους ηθοποιούς έτοιμους να ακολουθήσουν κάθε διαταγή τους, αλλά και μεγαλύτερο budget για ακριβότερα γυρίσματα, πιο τρελά stunts και καλά εφέ, αφού σας απέδειξαν την ικανότητα τους με αυτό το videoclip:

…και τη συνέχεια του:

Βάλτε στο mix και μια επιτυχημένη καμπάνια ημι-χρηματοδότησης μέσα από το IndieGogo και τσουπ, να το Hardcore (Henry). Σύντομα κοντά μας (κάτι έχει ακουστεί για αρχές Απριλίου).

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.