Movie Review: Deadpool

Σπάει πλάκα, σπάει τα στερεότυπα, σπάει τον τέταρτο τοίχο, γενικά τα σπάει!

Deadpool

Επιτέλους μια ταινία που εκπληρώνει στο 100% τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει από τα τρέιλερ της: ο Deadpool, ο αντιήρωας του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, κάνει το ντεμπούτο του με ένα πολύ εμφατικό και θριαμβευτικό τρόπο, ανταμοίβοντας την υπομονή των οπαδών του από τα κόμικς, αφού μετά από τόσα χρόνια και τόσες ταινίες X-Men, αγνοείτο η τύχη του.

Ο Deadpool είναι ένας παρτάκιας. Ένας αλητόβιος που δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο προτέρημα, εκτός από το καυστικό του χιούμορ. Συναντά τη γυναίκα της ζωής του, μια μπαργούμαν που κάνει κονσομασιόν σε κολόμπαρα και την ερωτεύεται παράφορα. Πάνω στο απόγειο της ευτυχίας, κι αφού το ζευγάρι μας αποφασίζει να παντρευτεί, η μοίρα παίζει ένα άσχημο παιχνίδι στον φίλο μας, ο οποίος αρρωσταίνει με μια μορφή ανίατου καρκίνου. Κάπου εδώ ένας μυστηριώδης πράκτορας του προτείνει να λάβει μέρος σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα γενετικής, με την υπόσχεση να τον θεραπεύσει.

Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα δεν είναι και τόσο καλό, όσο ακούγεται. Για την ακρίβεια είναι ένα τερατώδες παράνομο underground εργαστήριο, που πειραματίζεται πάνω σε φτωχούς ανθρώπους που είναι βαριά άρρωστοι, και τους μετατρέπει σε μεταλλαγμένους, τους οποίους πουλάει ως super σκλάβους στην υπηρεσία αδίστακτων τριτοκοσμικών αφεντικών και ολιγαρχών. Ο αφελής φίλος μας μετατρέπεται σε ένα ον με εκπληκτικές ακροβατικές ικανότητες, ικανότητα ταχύτατης ανάρρωσης, όπως ο Wolverine, ενώ δεν νιώθει καθόλου πόνο. Το κακό είναι ότι από ομορφάντρας που ήταν, ο φιλαράκος μας έχει γίνει πιο άσχημος από τον Κουασιμόδο. Κατορθώνει και δραπετεύει και ορκίζεται εκδίκηση για τον παρολίγο δολοφόνο του, τον εξίσου μεταλλαγμένο Francis (aka Ajax), επικεφαλής του παράνομου εργαστηρίου.

dp-06

Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία της ταινίας. Πολύ μπανάλ, πολύ τυπική. Σε αντίθεση όμως με το χαζό σενάριο, η ταινία εκτοξεύεται στα ύψη από το τρελό και παλαβό χιούμορ, που ξεκινάει από τους… τίτλους ακόμη και δε σταματά μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Οι σκηνές κυλάνε τόσο ευχάριστα και αβίαστα, που κάποια στιγμή τελειώνει, κοιτάς το ρολόι με απορία και αναρωτιέσαι “πώς περάσανε κιόλας 2 ώρες;;”. Ο κινηματογραφικός Deadpool είναι ακριβώς τόσο κόπανος, αλλά και τόσο σαρκαστικός, όπως και στα κόμικς. Οι ατάκες του έρχονται ακριβώς όταν πρέπει, όπως πρέπει. Ο φακός σταματάει, γυρνάει, εστιάζει για να σε κάνει να γελάσεις, δίνοντας μια εξτρά διάσταση κωμικότητας. Και οι περιφερειακοί χαρακτήρες βγάζουν κι αυτοί αβίαστα πάρα, μα πάρα πολύ γέλιο.

dp-02

Πολλά από τα αστεία καταρρίπτουν αυτό που λέμε στον κινηματογράφο και το θέατρο “4ος τοίχος”, δηλαδή ο πρωταγωνιστής απευθύνεται άμεσα στο κοινό, κάτι που κάνει το θεατή να έχει την ψευδαίσθηση ότι η ταινία δεν είναι τόσο αποκομμένη από την πραγματικότητά του. Αυτός ο συχνός διάλογος με τον θεατή, κάνει ακόμη πιο απολαυστικό το χιούμορ και πιο συμπαθητικό τον πρωταγωνιστή. Εξάλλου, το τρελό “meta” χιούμορ δε σταματά στον “4ο” τοίχο, σπάει το φράγμα εικονικού – πραγματικού πολλές φορές και σατιρίζει του ίδιους τους δημιουργούς του. Για παράδειγμα ο Deadpool σατιρίζει τον Hugh Jackman και τον Wolverine, ξαφνικά υποδυόμενος τον θαυμαστή των κόμικς που διαμαρτύρεται γιατί ο Wolverine είχε τόσες αυτοτελείς ταινίες, αλλά όχι και ο Deadpool. Και φυσικά ξεφτιλίζει και την απαράδεκτη εκδοχή του Deadpool στο Wolverine Origins, που έπαιζε πάλι ο Ryan Reynolds. Ένα άλλο παράδειγμα, όταν βρίσκεται στο Σχολείο Μεταλλαγμένων του Dr. Xavier, και αναρωτιέται φωναχτά γιατί άραγε δεν υπάρχει κανείς από τους X-Men, εκτός από 2 ήρωες που συμμετέχουν στην ταινία, γυρνάει και λέει “χμμ, μάλλον η παραγωγή δεν είχε λεφτά να προσλάβει άλλους X-Men”! Και ποιος άλλος “σουπαχίρο” θα έλεγε σε εχθρό του “ετοιμάσου να σου κάνω, αυτό που έκαναν οι Limp Bizkit στη μουσική”;; Θεούλης ο τύπος!

Οι 2 X-Men που συμμετέχουν στην ταινία είναι ο Κολοσσός και ένα μυξιάρικο, η Megasonic Teenage Warhead (αν άκουσα καλά από την ταινία, βαριέμαι να το ψάξω…). Ο Κολοσσός είναι ένας CGI χαρακτήρας που δε μεταμορφώνεται ποτέ και έχει πλάκα να βλέπεις έναν τεράστιο ατσαλένιο γίγαντα να τρώει δημητριακά με το κουταλάκι του. Είναι η τέλεια αντίθεση με τη μικροκαμωμένη μαθητευόμενη ηρωίδα, που εκπαιδεύει για να γίνει μέλος των X-Men. Αντίθετα, από την πλευρά των κακών, δεν έχουμε κάτι ιδιαίτερο, είναι απλώς… δυνατοί. Και άτρωτοι. Όσοι παρακολουθούν γυναικείο kick-boxing και MMA, θα αναγνωρίσουν την Jena Carrano, η οποία τουλουμιάζει τον Κολοσσό για τα καλά. Γενικά, ένα από τα μυστικά της επιτυχίας αυτής της ταινίας είναι ότι είναι πιστή στους χαρακτήρες του κόμικ και δεν κάνει εξυπναδίστικες χαζομαρούλες, όπως κατά καιρούς κάνουν διάφοροι σκηνοθέτες, που δεν κατέχουν καθόλου το είδος.

dp-07

Τι άλλο να πω για την ταινία, δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή που ξεχωρίζει, υπάρχουν τόσα πολλά αστεία, τόσο πολλές κωμικές στιγμές. Πολλά αστεία χάνονται στη μετάφραση, αλλά υπάρχουν άλλα τόσα που δε χρειάζονται μεταφορά. Δες την ταινία και θυμήσου δυο σκηνές προς το τέλος, τη λευκή σημαία του Deadpool προς τους αντιπάλους του και έπειτα, τι κρύβει κάτω από τη μάσκα του, όταν του τη βγάζει η φιλενάδα του. Δε χρειάζονται μετάφραση αυτά τα “gags” και βγάζουν άφθονο γέλιο (μέχρι δακρύων) και χειροκρότημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τον Deadpool ο Ryan Reynolds πήρε το αίμα του πίσω από την παταγώδη αποτυχία του Green Lantern. Εδώ δίνει τα ρέστα του.

Galacticus's thoughts

Θα μπορούσα να γράφω συνέχεια για άλλες λεπτομέρειες, αλλά καλύτερα είναι να πας και να δεις το Deadpool και να κρίνεις από μόνος σου. Αν σ’ αρέσουν οι ταινίες της Marvel, αλλά και το καλό χιούμορ, θα ξετρελαθείς. Σίγουρα είναι ένα είδος ψυχαγωγίας στον αντίποδα του “διανοουμενίστικου” σινεμά. Αλλά δε θα πας στο Deadpool για να προβληματιστείς. Θα πας για να περάσεις καλά και ξέγνοιαστα. Έχει πλάκα, ξύλο, αίμα, σεξάκι, απ’ όλα τα καλά. Κι η μουσικούλα του καλή είναι, αν και τουρλού-τουρλού, από Wham μέχρι JunkieXL. Δεν είναι για να πας να το δεις με το παιδάκι σου (αν και το παιδάκι σου μάλλον θα το ανακαλύψει μόνο του, κάποια στιγμή στα τορεντάδικα…). Κι αν τυχόν διαβάσεις κριτικές δικών μας ντόπιων φιλμοκριτικών (δε θέλω να θίξω ονόματα) και δεις άσους και δυαράκια, πες τους να πάνε να <εισάγετε βρισιά εδώ> και να βλέπουν ΜΟΝΟ Λάνθιμο και Λανς Φον Τρίερ.

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • ducklord

    Αφού έκλαιγα από τα γέλια και μόνο με τα trailer (η ατάκα “εντάξει μωρέ, δεν τρέχει τίποτα, στείλε το tweet σου” με έστειλε στο πάτωμα όταν την πρωτοάκουσα) το έχω στα must-see. Για κινηματογράφο δεν ξέρω αν θα αξιωθώ, αν και ήταν η ταινία που ήθελα με τα χίλια να δω “στη μεγάλη οθόνη”.

    Θετικότερο όλων πως όχι μόνο “έβγαλε τα λεφτά του” αλλά και με το παραπάνω, σε σημείο να θεωρείται πραγματική επιτυχία. Έτσι, ανακοινώθηκε ήδη εμμέσως πλην σαφώς sequel με, πάνω-κάτω, ίδιους βασικούς συντελεστές. Και φυσικά, μέσα στην τεράστια σοφία της, η WB θεώρησε πως “το ότι ήταν `R` ήταν που το έκανε επιτυχία”, και ήδη ανακοινώθηκε, επίσης εμμέσως πλην σαφώς, πως και το επερχόμενο Wolverine 3 “θα είναι R”. Ναι, ΑΥΤΟ ήταν “που κάνει καλό το Deadpool” ευφυίες μου εσείς…

  • BLOCKEDBYSDNA

    Εμενα παντως μου αρεσε και στο Green Lantern o Ryan.

  • ducklord

    Ποιό μισό του προτιμούσες, όταν ήταν animated το σώμα και αληθινό το κεφάλι, ή το ανάποδο; :-P