Αμάρτησα για την κονσόλα μου

Μια σύντομη ιστορία πόνου, αγωνίας και δυσπιστίας, με φόντο τη γκρίζα, άκαρδη, φθινοπωρινή μεγαλούπολη…
Επαγγελματικές υποχρεώσεις, ψήφιση πολυνομοσχεδίων για τα προαπαιτούμενα, νέοι φόροι, η κορύφωση του προσφυγικού δράματος, όλα αυτά συντέλεσαν στην απουσία μου από τις επάλξεις του μαχητικού blogging. Η αλήθεια είναι ότι αισθανόμουν και μια βαρεμάρα και μουντριχίλα, εξαιτίας της εισόδου του φθινοπώρου και της αλλαγής της χειμερινής ώρας, αλλά αυτά μάλλον είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Αν απογοητεύτηκες, σεμνέ φίλε της καλλιεπούς γλωσσικής εκφράσεως, από την κυνική και ξεδιάντροπη χρήση της λέξης “μουντριχίλα”, πιστεύω να εξισορρόπησα τη στιγμιαία αυτή λεκτική παρεκτροπή, με ετούτη εδώ την, περίτεχνη αποστροφή / κατάθεση συγγνώμης / ειλικρινή διάθεση μεταμέλειας. Επειδή κοντεύεις όμως να πατήσεις το Χ του tab του web browser σου – τουτέστιν το εικονίδιο εξόδου εκ της καρτέλας ταύτης του ιστολογιακού σου φυλλομετρητή, θα μπω στο ψητό, αυθωρεί και παραχρήμα.

Το όλο ιστορικό του σύντομου και αιφνιδιαστικού βιώματός μου, μπορεί να συνοψιστεί σε μια φράση:

Quote:

Μου πουλήσανε χακεμένη κονσόλα και εγώ δεν το πήρα χαμπάρι

Την κονσολίτσα, ένα όμορφο και ζουμπουρλούδικο Xbox 360 S 4GB, το αγόρασα πέρσι και μάλιστα από τον Κωτσόβολο, 50 ευρώ κάτω από το κανονικό του κόστος.

Quote:

Wow! This is a kelepour situation!

Σκέφτηκα και χωρίς δεύτερη κουβέντα, παλαμάριασα την κονσόλα υπό μάλης και, χαρούμενο παιδάκι, πήγα σπίτι για να την παίξω (ενν. την κονσόλα, για να μην αφήσουμε άλλης υψής υπονοούμενα να περιρεύσουν στην ατμόσφαιρα…). Το παλιό μου Xbox 360, που αγκομαχούσε και ξεφυσούσε σαν τον καρβουνιάρη, και το οποίο κλείνει αισίως 8 χρόνια, όλως παραδόξως δεν έχει εμφανίσει κανένα σύμπτωμα δυσλειτουργίας, φτου – φτου, μακριά από μας τα διαολεμένα κόκκινα δαχτυλίδια του θανάτου!

hug-xbox360

Η νέα κονσολίτσα δουλεύει κανονικότατα και μάλιστα παίζει τα πάντα από εξωτερικά USB sticks, χωρίς να χρειάζομαι κάθε λίγο και λιγάκι να βάζω στο DVD drive το αυθεντικό δισκάκι του παιγνίου. Κάπου εδώ, ένας έμπειρος ΕξΜποξάκιας θα αναρωτιόταν, γιατί άραγε το νεοαποκτηθέν μου κονσολίδιον, μπορούσε να παίξει χωρίς το δισκάκι για επιβεβαίωση, αφού, κανονικά θα έπρεπε! Ένα το κρατούμενο.

Αφού έλιωσα στο Forza 4 και το Halo 3 (το Halo 4 δεν αξιώθηκα να το αποκτήσω ακόμη), αποφάσισα να συνδέσω την κονσόλα με το Διαδίχτυ, μπας και ψαρέψω κανά demo, κανένα τσίλικο Αβατάρι, ακόμη και για να εισέλθω σε μια πολυπαικτική συνεδρία (multiplayer session). Τζίφος, όλες μου οι προσπάθειες επιτυχούς σύνδεσης με το Xbox Live αποδείχτηκαν φρούδες (και φλούδες θα έλεγα), αφού εξάντλησα όλα, μα όλα τα τιπς, τσιπς, τιουτόριαλς και τρόπου σύνδεσης: ασύρματα, ενσύρματα, με proxy, με zbroxy, μέσω router, μέσω switch, μέσω του λαπιτοπίου. Τίποτε το αδικιορισμένο, εκεί να μείνει offline, το σκασμένο του κερατά! Κρίμα και το είχα άχτι να ακούω 9χρονα μυξιάρικα από το Αιντάχο να με λένε μαδερφάκερ, παρασύροντάς το άψυχο κουφάρι μου κάτω από τις ρόδες ενός Warthog…

maxresdefault

Εκεί που ήμουν έτοιμος να του κάνω ένα χαϊντούκεν, με κόμπο σόνικ μπουμ και χάρικεϊν κικ, έδωσα τόπο στο ρέιτζ, και άφησα το Xbox 360 να ζήσει μια ακόμη μέρα.
Και περάσανε οι μέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες. Βγάζω από τη ντουλάπα την κονσόλα να ρίξω κανένα γύρο στο Forza και εκεί, κυρίες, κύριοι και αγαπημένα μου παιδιά, συνέβη το καθοριστικό, το συνταρακτικό, το ανατριχιαστικό γεγονός: κατά λάθος, αντί να πατήσω το κουμπάκι on-off, άνοιξα την κονσόλα πατώντας το ετζέκτ μπουτόν και ω του θαύματος, μετά από λίγα σεκόντια, με χαιρέτισε, όχι το γνωστό ιπτάμενο μπαλάκι Εξ, αλλά μια οθόνη σε ASCII χαρακτήρες, με φαρδιά πλατιά, πάνω-πάνω, τις λέξεις XELL RELOADED και μετά μια λινουξοειδή κουστωδία κωδικών.

Haiduken Street Fighter Ryu

Μετά από ένα σύντομο γκουγκλάρισμα, επήλθε η ανατρεπτική συνειδητοποίηση: η κονσολίτσα μου, την οποία θεωρούσα άσπιλη, αμόλυντη και ορίτζιναλ μικρομαλακή μαμίσια, είχε διακορευτεί δια της χακεριστικής μεθόδου RGH, τουτέστιν τσιπάρισμα, και μεταφορτώσεως παρανόμου, επονειδίστου, αθέμιτου και επαχθούς bootloader, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση χόουμ-μπριου εφαρμογών και άλλων αντικανονικών προγραμμάτων. Ήδη, ήμουν βέβαιος, ότι ο Μέιτζορ Νέλσον, ακόνιζε τα χασαπομάχαιρά του για να με κάνει ψιλοκομμένο πατσαδάκι.

Quote:

What the f…??

Αναφώνησα και αμέσως, όλα τα κομμάτια του παζλ, έπεσαν στη θέση τους, σαν πέταλα από τις αγριοκερασιές στο ανοιξιάτικο Κιότο, τη στιγμή που ο Ισιμούρο Χαγιαμπούσα αποκεφάλιζε ένα δαιμονικό τέρας με 3 κεφάλια. Για αυτό η κονσόλα μπορούσε να παίξει παιχνίδια από το στικάκι χωρίς DVD! Γι αυτό δεν έμπαινε πεισματικά στο Ιντερνέτι! Η συγκλονιστική είδηση έκανε το γύρο του μαυλού μου και με συγκλόνισε συμπούρμπουλο:

Quote:

Ο Κωτσόβολος μου είχε δώσει χακεμένο Xbox 360!

Ω, ναι, είχα την τύχη να είμαι κάτοχος ενός Xbox 360 με motherboard Corona, το οποίο είναι από τα τελευταία, τα οποία επιδέχεται τσιπαρίσματος, απ’ ότι κατάλαβα καλά. Εγώ ο αφελής, πριν το αναπάντεχο τούτο γεγονός, ήξερα ότι μια κορώνα μπορούσε να σημαίνει:

  • Το στέμμα ενός βασιλιά
  • Την εντυπωσιακή αποστροφή ενός ρήτορα
  • Τη γνωστή μάρκα ζυμαρικών

Αλλά, πλέον, μετά από αυτό, όλα είχαν αλλάξει. Η παιδική μου αθωότητα είχε χαθεί, ο ουρανός σκοτείνιασε, ακόμη και η Σοκοφρέτα δεν έχει πια την ίδια γεύση, που είχε παλιότερα… Ένιωσα σαν τον Μάρτιν Μακφλάι, που επέστρεψε σε ένα παρελθόν, άγνωστο σε εκείνον, ένιωσα σαν έναν επεξεργαστή Athlon, που μάταια προσπαθούσε να ταιριάξει σε σόκετ 1150. Η κονσόλα μου δεν ήταν πια εκείνη που είχα γνωρίσει την πρώτη φορά. Εγώ, δεν ήμουν πια ο ίδιος. Ο Τσίπρας δεν ήταν πια ο ίδιος που ψήφισες τον περασμένο Γενάρη. Τίποτε δεν ήταν πια το ίδιο…

images

Η ειρωνεία είναι ότι το παλιό μου Xbox 360 ήταν ήδη software modded στο DVD του, ώστε να παίζει αντιγραμμένα παιχνίδια. Αυτό φυσικά είχε γίνει παλιά στα εργαστήρια του PC World, στα πλαίσια έρευνας, σχετικά με τις δυνατότητες τροποποίησης με, ας το πούμε, ανορθόδοξα μέσα, της κονσόλας, έτσι ώστε να εκτελεί, μη εγκεκριμένο μικρομαλακό κώδικα. (Σιγά που με πίστεψες τώρα, για τα περί έρευνας, αλλά λέμε…).

Εντάξει, το παραδέχομαι, είχα αμαρτήσει, είχα κυλήσει στο βούρκο της ψηφιακής αμαρτίας, είχα σπασμένη κονσόλα! Αλλά δεν ήθελα άλλη μία! Ήθελα να κάνω μια στροφή 360 μοιρών (…) και να μεταβώ στο πεδίο της νομιμότητος, ενταγμένος πλέον στη μεγάλη οικογένεια του ΕξΜποξ Ζωντανού Χρυσού. Να συμμετάσχω και εγώ σε κανένα Halo deathmatch, να παίξω κανά Battlefield, κανά Titanfall με παρεούλα. Αλλά, όπως είπαμε, φλούδες ελπίδες.

Καθώς η νύχτα απλώνει το πέπλο της πάνω από το Κερατοβούνι, που βλέπω έξω από το παραθύρι μου, και δεν έχω άλλα βουκολικά σχόλια να ξεστομίσω, κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την περιγραφή της ανατριχιαστικής μου εμπειρίας. Δεν ξέρω αν σας έλειψα, όποιοι, όσοι κι αν είστε, αλλά ξέρω ότι μου έλειψε ο δίαυλος αυτός της επικοινωνίας, μέσω του unreg. Καθώς πλησιάζουν οι άγιες μέρες της γέννησης του θείου βρέφους, πράγμα που σημαίνει:

  • Κουραμπιέδες
  • Δώρα
  • Ακόμη Περισσότεροι Κουραμπιέδες

…αλλά και μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, γουρουνόπουλου και άλλων εδεσμάτων, σίγουρα θα επανέλθω, αυτή τη φορά για να εξετάσουμε τη συνέχεια της, ήδη πολυτάραχης, σχέσης μου με τις κονσόλες της Μικρομαλακής. Συγκεκριμένα θα εξετάσουμε το ενδεχόμενο αγοράς ΕξΜποξ Ένα, τα υπέρ, τα κατά, αλλά και τις εναλλακτικές λύσεις. Παράλληλα, μάλλον θα ξαναπιάσουμε το θέμα του Steam, μιλώντας πάντα για videogames, με την ευκαιρία που άρχισα πάλι να το ψάχνω το θέμα, 4 χρόνια μετά την πρώτη μου εγγραφή στην υπηρεσία. Πάντως, εκείνος που θα μπορούσε να πει πάρα πολλά για τις προσωπικές τους εμπειρίες με το Steam, είναι ο Ducklord, ο οποίος έχει άλλωστε ανοίξει και την όλη θεματολογία με τα τσίπικα παίγνια.

achievement-unlocked

Επειδή αισθάνομαι ότι σε κούρασα, συμπορευτή και συναγωνιστή του ευγενούς αθλήματος της τηλεοπαιγνίας, κάπου εδώ θα κλείσω την εξιστόρηση των απροσδόκητων ενκάουντερς με τη σκοτεινή πλευρά της ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας. Άλλωστε, καλό είναι, πότε-πότε, να ξεκολλάς και από την οθόνη σου και να σηκώνεσαι και να περπατάς, πραγματικά, όχι σε 3D person mode. Άντε λοιπόν, σε αφήνω, για την ώρα, φίλε αναγνώστη και ελπίζω σύντομα να επανέλθω με κάποιο από τα (μη) φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως π.χ. αν αξίζει κανείς να κάνει πριόρντερ το Fallout 4 ή όχι, ή αν αξίζει τον κόπο να πάρει κανείς ένα ΧΟΤΑΣ για το Ελίτ Ντέιντζερους. Γιατί, αγαπητέ, κακά τα ψέματα, χωρίς ΧΟΤΑΣ, ο Γαλαξίας (όχι το σούπερ μάρκετ) είναι πολύ εχθρικός, ειδικά εκεί έξω, στα Anarchy systems…

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.