Το πιο άκυρο review του Assassin’s Creed Unity

Η αβάσταχτη ελαφρότητα της κούφιας διανόησης

Συνήθως, από το Eurogamer, περιμένει κανείς τεχνικές αναλύσεις υψηλής ποιότητας και έγκυρες πληροφορίες και ενημέρωση, σχετικά με τα games και τα καθέκαστα της βιομηχανίας τους. Ωστόσο, το συγκεκριμένο άρθρο, που αναφέρεται στο Assassin’s Creed Unity, πρέπει να είναι το πιο περίεργο που είδα τον τελευταίο καιρό.

Ο συντάκτης, ή μάλλον συντάκτρια, γράφει ακατάσχετα για ένα σωρό λεπτομέρειες από τα animations των NPCs, την τρομερή τους λεπτομέρεια, αλλά, όπως παραδέχεται και η ίδια, από την υπερβολική και σπαταλημένη καλλιτεχνική προσπάθεια που έγινε για τη δημιουργία τους, αφού ο παίκτης μάλλον δε θα κάτσει να προσέξει ποτέ όλες αυτές τις μικρολεπτομέρειες. Άλλωστε, η γενική αντίληψη είναι ότι η ιστορία, αλλά και το gameplay του Assassin’s Creed Unity είναι δυστυχώς σε κατώτερο επίπεδο από προηγούμενα επεισόδια του παιχνιδιού, και ειδικά του κορυφαίου Black Flag.

Αφού σπαταλάει μια μεγάλη παράγραφο για να μα περιγράψει πως δύο παριζιάνοι δουλεύουν τον… πολύγραφο για να τυπώσουν επαναστατικά φυλλάδια, ξεκινάει μια εντελώς άκυρη σύγκριση του πως κινούνται και συμπεριφέρονται οι επαναστατημένοι παριζιάνοι της Γαλλικής Επανάστασης, με τους αμερικάνους “επαναστάτες” ακτιβιστές και διαδηλωτές των κινημάτων τύπου Occupy Wall Street.

Και το χειρότερο είναι ότι πολλά βόδια στα σχόλια αναφωνούν “πωπω, δίκιο έχεις ρε συ, πως δεν το σκέφτηκα!”, αντί για το πιο λογικό “ουστ μωρή καρακαηδόνα, άντε γράψε κανά review για θήκη κινητού καλύτερα!”.

 

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.