Η Disney βρήκε το ιδανικό τέχνασμα για τέλειες μεταγλωττίσεις: συνώνυμα!

Για να καταλάβεις για τι μιλάμε, σκέψου αρχαίες ταινίες καράτε, όπου ο πρωταγωνιστής ανοιγόκλεινε 500 φορές το στόμα του και εσύ άκουγες: “You… Will… Die”… Ε, αυτό!

subtitles_002

Και επειδή και με αυτό που είπαμε στην εισαγωγή μας μάλλον δεν έγινε αρκετά κατανοητό το “ποιο είναι το πρόβλημα” και “ποια είναι η λύση που προτείνει η Disney”, ας τα πάρουμε από την αρχή.

Όταν ένας ηθοποιός μιλάει σε μια ταινία, προφανώς μιλά στην γλώσσα όπου γυρίστηκε αρχικά η ταινία. Όταν αυτή μεταφέρεται σε άλλες χώρες, κάποιες από τις οποίες προτιμούν την οδό της μεταγλώττισης (στη χώρα μας θεωρούμε standard τους υπότιτλους), ένας άλλος ηθοποιός “του δανείζει τη φωνή του”. Και εδώ εντοπίζεται το πρόβλημα:

Αφού “άλλες λεξούλες” έλεγε αρχικά ο ηθοποιός στην ταινία και “άλλες λεξούλες” λέει ο “μεταγλωτιστής” ηθοποιός, συμβαίνει συχνά-πυκνά επί της οθόνης χαρακτήρας να έχει ορθάνοιχτο το στόμα του και εσύ να ακούς “σσσςςς…φιστίκι…”.

Με άλλα λόγια, η “νέα φωνή του” δεν ταιριάζει με τις κινήσεις του στόματος του. Ανάλογα με το πόσο έχεις συνηθίσει ή όχι κάτι τέτοιο, μπορεί απλά να μην σε ενοχλεί καθόλου ή, αντίθετα, να σου φαίνεται εντελώς γελοίο. Π.χ. “εμείς”, που έχουμε μάθει στους υπότιτλους, συνήθως παραξενευόμαστε και θεωρούμε γελοίο κάτι τέτοιο – ο ίδιος ο… Χάρρυ Κλύν, αν δεν απατώμαι, είχε πρωτοκάνει το αστείο με τον ασιάτι καρατέκα και το “You…Will… Die…” που ανέφερα στην εισαγωγή.

Η Disney, λοιπόν, σκέφτηκε μία έξυπνη λύση για αυτό το πρόβλημα, η οποία εντοπίζεται στα “συνώνυμα”.

subtitles_001

Σου λέει, το ίδιο νόημα μιας φράσης μπορεί να αποδοθεί με πολλούς τρόπους σε μια άλλη γλώσσα. Π.χ. το “I’m alergic to peanuts”, μιας και μιλήσαμε για… φιστικιά, θα μπορούσες να το αποδόσεις ως “έχω αλεργία στα φιστίκια”, ως “είμαι αλεργικός στα φιστίκια”, ως “τα φιστίκια μου προκαλούν αλεργικό σοκ” κ.λπ. κ.λπ.

Κάποιες “εναλλακτικές αποδόσεις”, λοιπόν, μπορεί να ταιριάζουν καλύτερα με τις κινήσεις του στόματος του ηθοποιού, και έτσι να είναι προτιμότερες κατά την μεταγλώττιση μίας ταινίας.

Η Disney Research πιστεύει πως μια έξυπνη υλοποίηση αυτής της μεθόδου σε συνδυασμό με εκτενή λεξικά και μια βάση δεδομένων της “εμφάνισης του στόματος κατά την προφορά κάθε φράσης”, για να το θέσουμε απλά, θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα του… “You…Will…Die”!

Ody's thoughts

Εγώ, πάντως, θα εξακολουθήσω να προτιμώ τους υπότιτλους. Δεν θυμάμαι να έχω δει ποτέ στη ζωή μου έστω μία μεταγλώττιση που να φτάνει στα ίδια επίπεδα με το “αρχικό υλικό”.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.