Πλήρωσε, αλλιώς σου κουτσουρεύουμε το λογαριασμό σου στο Steam

Αυτή είναι η ουσία πίσω από το νέο φιρμάνι της Valve
Όπως και ο Ducklord, έτσι κι εγώ τρέφω ανάμικτα συναισθήματα για το Steam και την πολιτική της Valve, απέναντι στους πελάτες της. Κι αυτό γιατί, παρότι η υπηρεσία της είναι πολύ ωφέλιμη για το PC gaming, γίνεται όλο και πιο μονοπωλιακή και αυθαίρετη, απαιτώντας όλο και περισσότερα χρήματα, από το πουθενά.

Τελευταίο τερτίπι της Valve είναι η απόφασή της να αφαιρέσει δικαιώματα και λειτουργικότητα από όσους λογαριασμούς στο Steam δεν καταγράφουν πωλήσεις. Πρέπει λοιπόν, αν δε θέλεις ο λογαριασμός σου να περιοριστεί, να ξοδέψεις ένα ελάχιστο 5 δολαρίων (ή ευρώ, τώρα πια είναι σχεδόν ισότιμα), για να μη χαρακτηριστείς κακόβουλος και spammer. Το “κουτσούρεμα” του λογαριασμού δεν σου επιτρέπει, μεταξύ των άλλων, να έχεις επικοινωνία με άλλους φίλους-χρήστες του Steam, να ανεβάζεις υλικό στο Steam Workshop, να ψηφίζεις στο Green Light.

Το θέμα είναι ότι, αυτό το μέτρο, είναι και δεν είναι απολύτως σωστό. Για παράδειγμα, αν εγώ θέλω να γραφτώ στο Steam, ίσα-ίσα για να εκμεταλλευθώ κάποιες δωρεάν προσφορές που έχει, γιατί πρέπει να πληρώσω και να συνδέσω οπωσδήποτε πιστωτική ή Paypal στο Steam; Από την άλλη, το ποσό των 5 δολαρίων, είναι υπερβολικά μικρό για απατεώνες που ανοίγουν ψεύτικους λογαριασμούς για να ανεβάσουν τις θετικές ψήφους για τα παιχνίδια που οι ίδιοι ανεβάζουν στο Steam, μέσω του Green Light / Early Access. Δεν πρέπει να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση μεταξύ απλών καταναλωτών και devs;

Άρα, που μένουμε στο διά ταύτα; Και αυτοί που δε χρησιμοποιούν συστηματικά το Steam αναγκάζονται να πληρώσουν, θέλουν δε θέλουν και οι phisers / scammers, δεν έχουν πρόβλημα να συνεχίσουν τις θεάρεστες ματσακωνιές τους, αφού σιγά μην τους εμποδίσουν 5 ψωροδολάρια, για να μπουν στο σύστημα. Δεν ξέρω, μπορεί κάποιος να έχει πιο διαφωτιστική άποψη, εγώ το βλέπω σαν ένα ακόμη ημίμετρο.

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • ducklord

    Είμαι υπέρ του μέτρου, καθώς και κάθε προσπάθειας να αντιμετωπιστούν τα καθίκια που έχουν πνίξει την υπηρεσία. Αν δεν την χρησιμοποιεις, δεν φαντάζεσαι τι γίνεται απο αλήτες που προσπαθούν να βάλουν χέρι στο λογαριασμό σου – και ΑΝ τα καταφέρουν, μετά ΔΕΝ βγάζεις άκρη. Και αυτό διότι δεν τον θέλουν για την πάρτη τους, αλλά για να τον μεταπωλήσουν σε τρίτους. “Έλα – πάρε – πάρε λογαριασμό με 1000 παιχνίδια για μόλις €100”.

    Έχουν εμφανιστεί απειρές τέτοιες περιπτώσεις, και αν και δεν την έχω πατήσει, έχω βαρεθεί να λαμβάνω επί καθημερινής βάσης τέτοια μηνύματα από και-καλά “φίλους” που “θέλουν να παίξουν μαζί μου”.

    Εγώ τυγχάνω υποψιασμένος και πάντα ρίχνω μια ματιά στο προφίλ του άλλου. Βασική αρχή νούμερο ένα: το έχει private; ΔΕΝ τον αποδέχομαι ως επαφή – δεν με ενδιαφέρει ακόμα και αν είναι ο Πάπας που “κρύβεται” για κάποιον απροσδιόριστο προσωπικό του λόγο. I-don’t-care.

    Δεύτερη βασική αρχή: δεν αποδέχομαι ΚΑΝΕΝΑΝ “φίλο” που έχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ παιχνίδι στη συλλογή του. Προφανώς το αγόρασε “για να δείχνει πως έχει κανονικό λογαριασμό στο Steam” αλλά, ανάθεμα, σε μια υπηρεσία με πραγματικά χιλιάδες παιχνίδια, δεν είναι κομματάκι ύποπτο να είναι μέλος κάποιος εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, και όμως, στην συλλογή του να έχει μόνο ένα παιχνίδι; No accept στα “αιτήματα επικοινωνίας” και για αυτά τα λαμόγια λοιπόν.

    Και επειδή σε αυτές τις περιπτώσεις αυτά τα καθικάκια δημιουργούν αυτούς τους phishing λογαριασμούς με παιχνίδια-απο-πακέτα ή τίτλους που κάπως καβάντζωσαν τσαμπέ-ολέ και μετέφεραν σε dummy λογαριασμούς “απο τους κανονικούς τους”, ναι, όχι μόνο είμαι υπέρ του μέτρου, μα θα ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ να εφαρμόζεται εδώ και πολλά-πολλά χρόνια. Ο λόγος;

    Δεν έχει να κάνει με το κόστος που φαντάζεσαι: κάποιος μπορεί να βρει τα βασικά στοιχεία μιας πιστωτικής κάρτας και να την δηλώσει ως δική του στο Steam, δημιουργώντας έναν λογαριασμό με στόχο το phishing, χωρίς ποτέ να χρειαστεί πραγματικός έλεγχος της. Ο εξαναγκασμός για μια αγορά της πλάκας σημαίνει πως ο κάτοχος της κάρτας θα πρέπει και να την χρησιμοποιήσει, πρακτικά επιβεβαιώνοντας τα στοιχεία του, το ονοματεπώνυμο που έχει δηλωμένο σε αυτήν, στην υπηρεσια.

    Έτσι, η Valve θα γνωρίζει ακριβώς ποιόν να κηνυγήσει όταν κάτι πάει στραβά.

    Θα μου πεις, δεν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει μία κλεμμένη πιστωτική κάρτα, της οποίας έχει στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία; Φυσικά και μπορεί! Απλά αυτό είναι ένα πρόσθετο εμπόδιο προς όλους αυτούς τους αλήτες που έχουν καταντήσει το Steam μαρτύριο.

    Έχω βαρεθεί να κάθομαι να παίξω ένα παιχνίδι, στον ελάχιστο χρόνο που έχω πια στη διάθεσή μου, και πάνω στο καλύτερο να με πετάει στο desktop με εισερχόμενο μήνυμα απο κάποιον αλήτη του είδους να γράφει με αθώο στυλάκι “θέλεις να ανταλλάξουμε παιχνιδάκια;” ενώ στην πράξη προσπαθεί να βάλει χέρι στην, σεβαστής έκτασης πια, συλλογή τίτλων που έχω εκεί (1100 και βάλε).