Πόλεμος των Άστρων και Πόλεμος στην Επιστήμη

Όταν κάποιοι κατηγορούν για σεξισμό και ρατσισμό το Star Wars, το πρόβλημα είναι βαθύτερο…
Εκεί που εγώ και εσύ, αγαπητέ φίλε της επιστημονικής φαντασίας, απολαμβάνουμε εργάκια όπως το Star Wars για να χαλαρώσουμε, αλλά και για να ονειροπολήσουμε γύρω από τις πιθανότητες για ύπαρξη άλλων κόσμων και πολιτισμών, άλλοι κάνουν διαφορετικές αναγνώσεις, κοινωνικού και πολιτικού χαρακτήρα. Ειδικά το νέο κίνημα του φεμινισμού, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν περιορίζεται στις γυναίκες, επιτάσσει να κρίνουμε τα πάντα, από τη σκοπιά της κοινωνικής τους διάστασης και της θετικής ή αρνητικής τους συμβολής στα κοινωνικά προβλήματα.

Σύμφωνα με τη φεμινιστική λογική, ο Πόλεμος των Άστρων, είναι ένα αηδιαστικό και άκρως καταπιεστικό έργο, το οποίο διαιωνίζει αρνητικά στερεότυπα και υποβιβάζει τη γυναίκα στο επίπεδο του σεξουαλικού αντικειμένου. Η εικόνα της ημίγυμνης πριγκίπισσας Leia, δίπλα στον γλοιώδη Jabba Hut, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Βεβαίως, η πλέον “προβληματική” διάσταση του Πολέμου των Άστρων είναι ότι δεν περιέχει τις “σωστές” αναλογίες εκπροσώπων από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες και φυλετικές μειονότητες, δηλαδή δεν περιέχει αρκετούς ήρωες γκέι, τρανσέξουαλ, ανδρόγυνων, μαύρων, ασιατών, ισπανόφωνων, και, όπως ξέρουμε από τις διδαχές του μοντέρνου φεμινισμού, κάθε αποκλεισμός συμπερίληψης μειονοτήτων εκλαμβάνεται πλέον ως έμμεση προσβολή και επίθεση και άρα απόδειξη ρατσιστικών, μισογυνιστικών και ομοφοβικών κινήτρων, εκ μέρους των δημιουργών.

Ο λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, όπως εγώ και φαντάζομαι κι εσύ φίλε αναγνώστη, φρικάρει μπροστά σε τέτοιες ιδέες, αλλά δεν αρκεί πολλή αναζήτηση στα social media για να βρει κανείς χιλιάδες παραδείγματα αυτού του νέου κινήματος παραφροσύνης, με cyber-ακτιβιστές που χαρακτηρίζονται ως “social justice warriors” και χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως το facebook, το twitter, το youtube και πλατφόρμες blogging (κυρίως το tumblr), για να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον οποιουδήποτε θεωρούν ότι δρα εναντίον της προόδου της κοινωνίας, της ελευθερίας του ατόμου, της ισότητας των φύλων κλπ, κλπ, κλπ.

Ας δούμε λοιπόν μαζί ένα ενδεικτικό βίντεο, από τον γνωστό youtuber Thunderf00t, ο οποίος σχολιάζει και καυτηριάζει τις αστείες και εξωφρενικές θεωρίες περί μισογυνισμού και ρατσισμού στον Πόλεμο των Άστρων.

Το βίντεο ασχολείται με έναν σπουδαστή, ο οποίος αυτοαποκαλείται φεμινιστής και social justice warrior, ενώ παράλληλα θεωρεί τον εαυτό του άθεο και σκεπτικιστή, αλλά αφού διαπίστωσε (;) ότι το κίνημα του αθεϊσμού δεν είναι κοινωνικά προοδευτικό, αποφάσισε να γίνει μετριοπαθής μουσουλμάνος, αλλά και να είναι παράλληλα και άθεος (πόσο στα σοβαρά μπορείς να πάρεις κάποιον που αυτοπροσδιορίζεται ως “mulsim atheist”;;). Όπως αντιλαμβάνεσαι, πρόκειται για ένα άτομο, με εγκεφαλική κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί “τρικυμία εν κρανίω”, ή όπως λέει ο θυμόσοφος λαός “τρεις λαλούν και δυο χορεύουν”. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, πρόκειται για ένα μικρό, βρωμερό τρολάκι, αλλά μάλλον μου φαίνεται ότι η ψυχοπάθεια και η προβολή ιδίων ψυχανωμαλιών σε άλλους, είναι γνήσια γνωρίσματα του συγκεκριμένου νεανία.

Αλλά, θα μου πεις, γιατί κάθεσαι και ασχολείσαι με τέτοια θέματα, σε ένα blog που το απασχολεί πρωτίστως η τεχνολογία και η geek κουλτούρα και παράλληλα οι επιστημονικές ανακαλύψεις. Ο λόγος είναι απλός. Δεν το κάνω επειδή θέλω να συζητήσω ούτε για τον φεμινισμό, ούτε για κοινωνικά θέματα, ούτε για τη θρησκεία και τους άθεους. Δεν είναι εκεί το θέμα μας. Το αν πιστεύει ή δεν πιστεύει κανείς στο Θεό δε με απασχολεί, ούτε είναι το προκείμενο. Το πρόβλημα έγκειται στη γενική τάση ολόκληρου του δυτικού κόσμου, και ακόμη παραπέρα, μέσα σε όλες τις κοινωνίες του πλανήτη, και τη δική μας, εδώ στη χώρα μας, αφού πλέον ο πλανήτης, σιγά-σιγά ομογενοποιείται πολιτισμικά μέσα σε μία παγκόσμια κουλτούρα με κοινά χαρακτηριστικά.

note

Παρένθεση: η παγκοσμιοποίηση δεν είναι κάτι που μπορεί να το απορρίψει κανείς, είναι γεγονός που συμβαίνει εδώ και πολλές δεκαετίες. Κι επίσης δεν είναι και κάτι που μπορεί να σταματήσει κανείς, δεν είναι δυνατόν πλέον να αντιστραφεί η διαδικασία της σύγκλισης των πολιτισμών, ασχέτως της ύπαρξης κρατικών σχηματισμών και διαφορετικών ιστορικών, εθνολογικών, θρησκευτικών ή άλλων διαφορών.

Ούτε πρέπει να βλέπουμε μια τέτοια εξέλιξη ως “καλή” ή “κακή“, καθώς δεν έχει ηθικές ποιότητες. Είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της τεχνολογικής εξέλιξής μας: από τη στιγμή που υπάρχουν τα τεχνικά μέσα για διεθνοποίηση του εμπορίου, της οικονομίας και της επικοινωνίας, δεν υπάρχει γυρισμός. Δεν μπορούμε ούτε να ορθώσουμε σύνορα, ούτε να γυρίσουμε στη νεολιθική εποχή.

Τώρα, το πως ερμηνεύει καθένας την παγκοσμιοποίηση, ως αναπόφευκτο στάδιο της εξέλιξης του ανθρώπινου πολιτισμού, ή σαν οδοστρωτήρα που κατευθύνεται από πολυεθνικές, κεντρικά ιμπεριαλιστικά κέντρα και τραπεζικά καρτέλ και σιωνιστικές συμμαχίες που θέλουν να ισοπεδώσουν κουλτούρες και να σκλαβώσουν ανθρώπους και λαούς, είναι άλλο θέμα, που πάλι δε μας απασχολεί εδώ.

Ποια είναι λοιπόν, αυτή η ανησυχητική τάση; Είναι το πρόσταγμα ενός εναλλακτικού τρόπου σκέψης, που θεωρεί ότι ο επιστημονικός ορθολογισμός είναι επιζήμιος για την κοινωνία και αντ’ αυτού πρέπει να αντικατασταθεί από πιο “γόνιμες” μεθόδους, όπως είναι η διαίσθηση, η ευαισθησία και η ενορατικότητα. Σύμφωνα με αυτήν την αντιμετώπιση, το να αναζητούμε μια κοινή, αντικειμενική πραγματικότητα, είναι βλαπτικό, γιατί ο καθένας μας μπορεί να διαμορφώσει μια υποκειμενική πραγματικότητα, εξίσου σεβαστή με τη δική μου, τη δική σου, ή του άλλου. Έτσι λοιπόν, η επιστημονική μέθοδος, η οποία βασίζεται στην αντικειμενικότητα και έχει ως σκοπό της την αποκάλυψη της αλήθειας, ασχέτως των ιδεών που μπορεί να έχει ο τάδε ή ο δείνα, καταλήγει να χρησιμοποιείται ως εργαλείο επιχειρηματολογίας και δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων, γιατί, όπως είπαμε, κάθε άτομο, διαμορφώνει τη δική του υποκειμενική πραγματικότητα, η οποία πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή.

Η αποδοχή μιας υποκειμενικής πραγματικότητας, όπως την αντιλαμβάνεται ένα άτομο, ή μια ομάδα ανθρώπων με κοινά χαρακτηριστικά, ιδέες και στόχους, οδηγεί σε στρεβλώσεις, όταν αυτοί οι άνθρωποι ερμηνεύουν οτιδήποτε βλέπουν με γνώμονα, όχι κάτι αντικειμενικά αποδεκτό, αλλά “λογικό” κάτω από το δικό τους ιδεολογικό πρίσμα. Έτσι π.χ. εκεί που κάθε άλλος θα έβλεπε την πριγκίπισσα Leia, και θα τη χαρακτήριζε “σέξι“, ένας φεμινιστής αποκαλεί αυτή την απεικόνιση προσβλητική, σεξιστική, με στόχο να μετατρέψει τη γυναίκα σε σεξουαλικό υποχείριο και αντικείμενο. Παρομοίως, ακόμη κι όταν στη νέα ταινία του Πολέμου των Άστρων, υπάρχει μαύρος πρωταγωνιστής, οι ζηλωτές της κοινωνικής δικαιοσύνης θα καταδικάσουν και πάλι τους δημιουργούς ως ρατσιστές, καθώς προάγουν, υποτίθεται, το λάθος στερεότυπο μαύρου άνδρα. Δεν πρόκειται να βρεις άκρη με τέτοιους τύπους. Πάντοτε θα βρουν κάτι “προβληματικό” να καταδικάσουν.

note

Παρόμοια αστεία ζητήματα προκύπτουν συνέχεια παντού, στον κινηματογράφο, στα κόμικς, στα βιντεοπαιχνίδια: παντού ανακαλύπτονται από το πουθενά προβλήματα σεξισμού, ρατσισμού, λεκτικής βίας, σεξουαλικής παρενόχλησης, υποκίνησης μίσους, διασποράς βλαπτικών προτύπων κλπ, κλπ. Αλλά αυτό αποτελεί ένα άλλο κεφάλαιο, το οποίο ενδεχομένως να μας απασχολήσει σε άλλη περίπτωση.

Ποιος είναι ο κίνδυνος εδώ; Μα φυσικά ότι η αποδοχή πολλαπλών υποκειμενικών πραγματικοτήτων οδηγεί στο χάος, στο πουθενά. Εκεί που η κοινωνία, ως συλλογικός φορέας αποδοχής ή απόρριψης κοινά αποδεκτών κανόνων, έχει το δικαίωμα να αυτορρυθμίζεται και να προστατεύει τα μέλη της, έρχεται τώρα ένα κύμα αμφισβήτησης των πάντων που μας λέει ότι πρέπει να σεβόμαστε κάθε άποψη, ακόμη κι αν αυτή είναι φανερά βλαπτική για το άτομο αλλά και την κοινωνία, επειδή δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε την πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει για τους εαυτούς τους άλλοι. Με άλλα λόγια επικρατεί η έννοια του σολιψισμού – δηλαδή:

Quote:

Η ιδεαλιστική υποκειμενική θεωρία, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο εκτός από το υποκείμενο, τον άνθρωπο και τη συνείδησή του. Όλα τα άλλα μέσα στο σύμπαν, ακόμα και το γένος των άλλων ανθρώπων, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά μόνο στη συνείδηση του υποκειμένου και η ύπαρξή τους δεν είναι παρά ένα παράγωγο της συνείδησής του. Έτσι το υποκειμενικό “Εγώ” μαζί με το συνειδησιακό του περιεχόμενο γίνεται το μοναδικό ον, ενώ όλα τα άλλα Εγώ είναι απλά ιδέες του “δικού μου Εγώ”.

Τι επιτάσσει το μοντέρνο 3ο κύμα του φεμινισμού, οι ακαδημαϊκοί των λεγόμενων “γυναικείων και φυλετικών σπουδών” και οι υπέρμαχοί τους; Ότι η λογική, ο σκεπτικισμός και τα επιχειρήματα δεν πρέπει να είναι εργαλεία επιβεβαίωσης και απόδειξης αντικειμενικά αποδεκτών γεγονότων, αλλά όργανο χειραγώγησης και επιχειρηματολογίας για την επιβολή απόψεων που προωθούν τα συμφέροντα μιας συγκεκριμένης ομάδας.

Για παράδειγμα: η ιατρική μας έχει αποδείξει ξεκάθαρα ότι η παχυσαρκία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε καρδιακές, πνευμονολογικές και άλλες τόσες επιπλοκές και καρκινογενέσεις. Όμως, η φεμινιστική θεωρία έρχεται και μας λέει ότι είναι απόλυτο δικαίωμα κάθε γυναίκας να έχει τον έλεγχο του σώματός της και ότι μια παχύσαρκη γυναίκα είναι δείγμα απελευθέρωσης, αυτονομίας και χειραφέτησης. Μάλιστα, η επιστήμη ελέγχεται και κατηγορείται ότι έχει συμμαχήσει με το πατριαρχικό κατεστημένο, για να προωθήσει μια ιδεατή εικόνα γυναίκας, λεπτής και καλογυμνασμένης, η οποία προωθείται ως στερεότυπο από τα ΜΜΕ και τη βιομηχανία ομορφιάς.

Ομοίως, κερδίζουν έδαφος και άλλες ιδέες όπως π.χ. ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι κάτι το οποίο έχει γενετικές καταβολές, αλλά είναι θέμα επιλογής του ατόμου, κάτι που είναι αντίθετο με τα πορίσματα της επιστήμης. Επίσης άλλη μια αντικειμενική πραγματικότητα που αποδεικνύει η βιολογία και η εξελικτική ψυχολογία είναι ότι ο άντρας και η γυναίκα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι βιολογικά ίσοι, αφού το ανθρώπινο είδος διέπεται από τον φυλετικό διμορφισμό, όπως και αναρίθμητα άλλα είδη έμβιων οργανισμών, που έχουν αρσενικό και θηλυκό γένος. Η φεμινιστική θεωρία όμως δεν τα αποδέχεται αυτά, θεωρεί ότι άντρας και γυναίκα είναι απολύτως ίσοι, ακόμη κι όταν αυτό αντικρούει στη βιολογική αντικειμενική πραγματικότητα.

Πολύ διαφωτιστικό, πάνω σε αυτό το θέμα είναι το παρακάτω απόσπασμα από ομιλία του γνωστού βιολόγου Richard Dawkins, ο οποίος υπογραμμίζει αυτή τη στρεβλή θεώρηση των πραγμάτων:

Το μεγάλο πρόβλημα που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, με όλη αυτή τη συλλογιστική περί σεβασμού της υποκειμενικής πραγματικότητας κάθε ατόμου, είναι ότι πλέον απαγορεύεται να κατακρίνουμε και να προστατεύουμε άλλα μέλη της κοινωνίας μας από πρόδηλα βλαπτικά φαινόμενα. Σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορείς πλέον να πεις ότι ο τάδε αστρολόγος ή ο δείνα χαρτομάντης ή κρυσταλλομάντης είναι τσαρλατάνος, αγύρτης και εκμεταλλευτής, γιατί θα γυρίσει και θα σου πει ο άλλος ότι δεν έχεις δικαίωμα να κατακρίνεις κάτι που σε έναν άλλο προκαλεί ευχαρίστηση και ανακούφιση, έστω κι αν βασίζεται σε κομπογιαννίτικες και αντιεπιστημονικές μεθόδους.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι τη θέση του σκεπτικισμού και τη χρήση της επιστημονικής μεθόδου, παίρνει η επιχειρηματολογία του υποκειμενισμού και της σοφιστείας, σύμφωνα με την οποία δεν μας πειράζει κι αν κάτι δεν είναι αληθές και είναι ανυπόστατο: αν ανακουφίζει, προκαλεί ευχαρίστηση ή προάγει τα συμφέροντα μιας ομάδας μέσα στην κοινωνία, ασχέτως από τις επιπτώσεις της στο ευρύτερο σύνολο, ΑΥΤΟ είναι το αποδεκτό. Κάτι τέτοιο όμως λειτουργεί ως ασπίδα για κάθε είδους τυχοδιώκτες, οπορτουνιστές, απατεώνες και άτομα που δεν τους απασχολεί τι είναι ορθό και πραγματικά ωφέλιμο για όλους τους ανθρώπους, αλλά μονάχα για τον εαυτούλη τους και την κλίκα τους. Δε μας νοιάζει πλέον τι είναι πραγματικά μας ωφελεί, αλλά τι ΝΙΩΘΟΥΜΕ. Άμα νιώθουμε καλά, αν το Εγώ μας θωπεύεται και κολακεύεται, αισθανόμαστε καλά και ευτυχούμε. Έτσι, δεν έχει σημασία αν κάποιος που μας ψέγει, το κάνει για το καλό μας, σημασία έχει ότι μας ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ και θρυμματίζει το γυάλινο κόσμο μας. Πώς τολμά;;

Κάτω από τέτοιες πιέσεις, η εύπλαστη κοινή γνώμη πέφτει στη φάκα: όταν π.χ. βλέπουμε σε άλλες χώρες να έχει θεσμοθετηθεί από το εθνικό σύστημα υγείας η ομοιοπαθητική, βλέπουμε ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά, όχι μόνο με τις στρεβλές αντιλήψεις μιας τεράστιας μερίδας του κόσμου, αλλά και με τις κυβερνήσεις και το ιατρικό κατεστημένο που ενισχύει αυτό το φαινόμενο. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ένα νέο κίνημα που απαιτεί τη χρηματοδότηση από το κράτος των εγχειρήσεων αλλαγής φύλου, σε όσους το επιθυμούν: η ψυχιατρική επιστήμη μας λέει ότι ο τρανσεξουαλισμός είναι μια ψυχική νόσος που πρέπει πρωτίστως να αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή και δεν είναι πανάκεια η ορμονοθεραπεία και η κοσμητική επέμβαση. Εδώ όμως έρχεται η παραπάνω “λογική” που περιγράψαμε και μας λέει, όχι, ο τρανσεξουαλισμός είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό και κάθε άτομο έχει το δικαίωμα και πρέπει να του δίνεται η δυνατότητα να εξερευνήσει και να μεταμορφώσει τις παραμέτρους της σεξουαλικότητάς του, ακόμη και με δραστικά μέτρα, όπως είναι η αλλαγή φύλου.

Παραδείγματα όπως αυτό συνθέτουν ένα περίεργο πλέγμα από δοξασίες, ιδεοληψίες, πεποιθήσεις βασισμένες σε προκαταλήψεις, λανθασμένες ερμηνείες και τυφλή πίστη σε απροσδιόριστες και ομιχλώδεις μυστικιστικές έννοιες, ψευδοεπιστημονικές θεωρίες. Ακόμη κι όταν μιλάμε για άτομα με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, με πτυχία και περγαμηνές, ακόμη και με επιστημονικό επαγγελματικό υπόβαθρο, διακρίνουμε πολλές εκφάνσεις τέτοιων παραλογισμών, που ανατροφοδοτούνται από την κοινωνία και ενισχύονται, προβαλλόμενα και ασπαζόμενα από διασημότητες και άτομα με επιρροή και εξέχουσα θέση στο δημόσιο λόγο.

Όπως καταλαβαίνεις, φίλε (ή φίλη, για να μην κατηγορηθώ ως μισογύνης και σωβινιστής…), η καταδίκη του Πολέμου των Άστρων, ως ένα σεξιστικό και ρατσιστικό έργο, δεν είναι κάτι που πρέπει να αποδώσουμε ή να καταλογίσουμε στον νεοφεμινισμό, ή κάτι που αφορά τις γυναίκες και τον “δικό” τους τρόπο σκέψης. Είναι κάτι που πάει πιο βαθιά, ξεπερνά τα δύο φύλα και παίρνει διαστάσεις μιας ευρύτερης οπισθοδρόμησης σε απόψεις, ιδέες και πρακτικές που βαδίζουν αντίθετα με την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Ασφαλώς μιλάμε για ένα κινηματογραφικό έργο, ένα έργο τέχνης και όχι μια επιστημονική θεωρία και ως εκ τούτου, μπορούμε άνετα να κάνουμε κριτικές πάνω στην αισθητική του, στα κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα που ασφαλώς εμπεριέχει.

Όμως, το πραγματικό πρόβλημα είναι, ότι αυτού του είδους η στρεβλή κριτική για ένα έργο επιστημονικής φαντασίας, πηγάζει από την ίδια στρεβλή αντιμετώπιση της ίδιας της επιστήμης, όπως περιέγραψα πιο πάνω. Αυτή η δεισιδαιμονία και ο μυστικισμός που διαπερνά τις σύγχρονες κοινωνίες, κάτω από το φαινομενικό θρίαμβο της επιστήμης και του ορθολογισμού, έχει πολλές εκφάνσεις, ξεπετιέται εκεί που δεν το περιμένουμε και μπορεί να εκδηλωθεί με τρόπους όπως περιέγραψα πιο πάνω, από περίεργες καταγγελίες στην κοινωνική σφαίρα, υποστήριξη άδικων διεκδικήσεων, φίμωση της ελευθερίας του λόγου, ακόμη και αποσιώπησης και λογοκρισίας.  Και ο λόγος είναι ένας: η απόρριψη της αντικειμενικής αλήθειας, και η υπεράσπιση της εγωιστικής, υποκειμενικής “πραγματικότητας”.

Στο όνομα της κοινωνικής ισότητας και της καταπολέμησης διακρίσεων κάθε είδους, ανατρέπεται ακόμη και η βάση της αξίας της επιστημονικής μεθόδου, ως της μοναδικής δυνατότητας που έχουμε, για την ανακάλυψη του κόσμου γύρω μας.  Η Επιστήμη είναι το μοναδικό εργαλείο που έχουμε για αυτό. Όποτε όμως, δε μας συμφέρει, όποτε δεν ταιριάζει με το αφήγημά μας και τη θεωρία που πλάθουμε, για να προωθήσουμε τα ιδιοτελή συμφέροντά μας, τότε η Επιστήμη είναι εχθρός μας. Ναι, αλλά δεν μπορούμε να λειτουργούμε με αυτόν τον σχιζοφρενικό τρόπο, με άλλα κριτήρια: Δεν μπορούμε να αποθεώνουμε την επιστήμη και την τεχνολογία όταν μας φτιάχνει πλυντήρια, κινητά και αυτοκίνητα και μας διευκολύνει την καθημερινότητα, αλλά από την άλλη δυσανασχετούμε γιατί μας προειδοποιεί όταν τρέφουμε αυταπάτες για το ποιοι πραγματικά είμαστε ή τι βλακείες κάνουμε και υπονομεύουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, ή κερδίζουμε εις βάρος των άλλων, εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες και την αφέλειά τους.

Galacticus's thoughts

Έτσι θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας; Με πλύση εγκεφάλου και κατήχηση σε ψευδοεπιστημονικές ανοησίες; Θα παρασυρόμαστε συνεχώς από τσαρλατανισμούς και μπουρδολογίες, επειδή μας το λέει το τάδε ή δείνα celebrity; Άρα, τελικά, υπάρχει πραγματική πρόοδος γύρω μας όταν θαυμάζουμε το νέο octacore smartphone που μόλις βγήκε; Ασφαλώς και δε θα σταματήσουμε να ασχολούμαστε με smartphones, motherboards, ιπτάμενα drones, οθόνες 4Κ και όλα αυτά τα τεχνολογικά προϊόντα που αγαπάμε. Αλλά την ίδια στιγμή που τα smartphones προοδεύουν με εκθετικούς ρυθμούς, μόνο και μόνο για να καταλήξουν στα χέρια ηλιθίων που γράφουν βλακείες στο Twitter, μήπως κάναμε μόνο ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω, ως ανθρώπινος πολιτισμός;

Αστρολογικά άρθρα

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.