Διαχείριση προβληματικών δίσκων: Linux VS Windows, σημειώσατε 1

Έχεις έναν χτυπημένο δίσκο στον υπολογιστή σου; Τα Windows θα… σου βγάλουν την ψυχή – αντίθετα με το Linux.

Hard Disk

Μου αρέσει να θάβω το Linux και να βλέπω τα άσχετα fanboys να συφιλιάζουν, αλλά αυτό που δεν γνωρίζουν είναι και πώς μου αρέσει να είμαι αντικειμενικός – όσο αυτό είναι εφικτό. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, με το τυπικό background check, για να καταλαβαίνουν οι άσχετοι “με ποιον έχουν να κάνουν”.

ΔΕΝ είμαι ένας “φανατικός Παραθυράς κατά του Linux”. Είμαι ένας απαιτητικός χρήστης με ανάγκες υψηλότερες του μετρίου, που θα πει ότι, όχι, δεν μου αρκεί ένα notepad και ένας browser για να δηλώσω ικανοποιημένος από το λειτουργικό μου σύστημα.

Έχω εργαστεί με πολλές επαγγελματικές εφαρμογές στη ζωή μου, από την τυπική σουίτα office της Microsoft και το Photoshop της Adobe μέχρι το Lightwave και το Scala (απο… εποχές Amiga).

Δεν είμαι, με λίγα λόγια, “ο γκάου παραθυράς, που δεν ξέρει από υπολογιστές και απλά του αρέσει να κάνει κλικ σε εικονιδιάκια για να παίζει παιχνίδια και να χαζεύει τσόντες στο Internet”.

Όσον αφορά στο Linux, “παλεύω” περιστασιακά με αυτό εδώ και περίπου 20 χρόνια, απο την εποχή του Mandrake, και αγαπημένη μου διανομή είναι το Gentoo. Ακολουθεί το Mint, για εντελώς διαφορετικούς (για την ακρίβεια, για… τους εντελώς αντίθετους!) λόγους.

tux_002

Το Linux εξακολουθεί, μέχρι σήμερα, να υστερεί τραγικά στον τομέα του διαθέσιμου λογισμικού, όσον αφορά σε επαγγελματικές ή έστω πιο απαιτητικές λύσεις από ότι θα ζητούσε ένας μέσος χρήστης.

Για παράδειγμα, και είναι ένα παράδειγμα που δεν μπορεί να το καταλάβει όποιος δεν έχει χρησιμοποιήσει την εφαρμογή, δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ αντίστοιχο με το Directory Opus στο Linux.

Όχι, Θανασάκη, ΜΗΝ μου προτείνεις “εκείνον των file manager που ισχυρίζεται πως αντιγράφει την λογική του Directory Opus”.

Διότι, Θανασάκη, και “κάθε Θανασάκη”, αυτό που ίσως δεν έχεις παρατηρήσει είναι πως “εκείνος ο manager” στο Linux, “που αντιγράφει την λογική του Directory Opus”, αναφέρει στα… ψιλά γράμματα πως “αντιγράφει τη λογική του Directory Opus ΤΗΣ AMIGA”, και όχι της έκδοσης για PC. Που, ξέρεις, έχει εξελιχθεί κομματάκι μέσα στα περίπου 15 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τότε!

AmigaBackground1

Τέλος πάντων, σε αυτό το ποστάκι ήθελα να μιλήσω για ένα από τα θετικά χαρακτηρστικά του Linux, και όχι να αρχίσω πάλι να το θάβω για τα σημεία στα οποία υστερεί. Πάμε, λοιπόν, στο ψητό.

“Χτυπημένος” δίσκος και Windows: ζώντας τον εφιάλτη

Για μία ακόμα φορά, μου “χτύπησε” ένας δίσκος στον βασικό μου υπολογιστή. Ή μάλλον, όχι, ψέματα, είχε χτυπήσει από πριν, αλλά επέμενα να τον χρησιμοποιώ, εν μέρει λόγω ξεροκεφαλιάς, εν μέρει λόγω απογοήτευσης, αφού είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ο… 10ος που μου χτυπάει μέσα σε διάστημα περίπου τριών ετών!

Ναι, έχω πολλά αρχεία. Και πολλούς δίσκους.

Έχοντας φτάσει στον απόλυτο πάτο όσον αφορά την υγεία του, ο δίσκος σταμάτησε να είναι προσβάσιμος από τον υπολογιστή, αναγκάζοντάς με να προβώ σε μια διαδικασία ανάκτησης αρχείων. Τυπικά πράγματα (και… συνηθισμένα στην περίπτωση μου). Και εδώ φτάνουμε στο πρόβλημα.

fail_003.jpg

Όταν ένας δίσκος παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα όσον αφορά στην εύρυθμη λειτουργία του, τα Windows φαίνονται να προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτόν, να διορθώσουν το λάθος, πάλι, και πάλι, και πάλι. Και πάλι.

Το αποτέλεσμα είναι κάθε λίγο και λιγάκι το λειτουργικό σύστημα να παγώνει, όποτε προσπαθεί να αποκτήσει πρόσβαση στον δίσκο, όποτε προσπαθεί να τον διορθώσει, κάθε ένα, δύο, τρία λεπτά, κάνοντας σε να αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισες να συνεχίσεις να τον χρησιμοποιείς.

Όχι και το Linux.

Δεν είμαι dev του συστήματος διαχείρισης hardware ή των drivers του Linux, για να γνωρίζω που ακριβώς διαφέρει σε αυτόν τον τομέα από τα Windows, αλλά αυτό που γνωρίζω είναι πως, σε μια περίπτωση σαν αυτή που περιγράφω, όχι, το desktop περιβάλλον εργασίας του Linux δεν παρουσιάζει τόσα ενοχλητικά παγώματα όσο τα Windows.

Ναι, ο δίσκος εξακολουθεί να έχει πρόβλημα, να μην είναι προσβάσιμος, να απαιτείται ανάκτηση των… σωθικών του. Το ότι υπάρχει πρόβλημα σε αυτόν, όμως, δεν μεταφράζεται και σε συνολικό πρόβλημα του υπολογιστή, εμποδίζοντας σε στην καθημερινή εργασία σου.

Αυτό, λοιπόν, είναι ένα ακόμη από τα σημεία στα οποία τα Windows μπορούν να πάρουν ένα καλό μάθημα απο το Linux: στο πώς διαχειρίζονται το hardware τους. Το απο τη φύση του “δικτυωμένο” Linux φαίνεται να αντιμετωπίζει το hardware του με την ίδια λογική που προσεγγίζει το software αλλά και τους χρήστες του, ως “δικτυωμένα κομμάτια ενός κοινού συνόλου”, και όχι ως “αναπόσπαστα τμήματα μία συμπαγούς μηχανής”, απ’ όπου όταν λείψει ένα “γρανάζι” τα πάντα γκρεμίζονται.

Ήδη τα Windows 10 έχουν αντιγράψει την “rolling release” λογική πολλών διανομών του Linux, με μικρά, συχνά updates να ανανεώνουν και να διατηρούν σύγχρονο το λειτουργικό σύστημα και τις εγκατεστημένες σε αυτό εφαρμογές. Ήδη προσπαθούν (εδώ και καιρό) να αντιγράψουν την λογική ενός κεντρικού App Store/repository, που θα διευκολύνει στον εντοπισμό και την εγκατάσταση νέου λογισμικού.

Μήπως να αντέγραφαν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το hardware; Για να μπορέσω να σας γράψω αυτό το ποστάκι, κατέληξα μετά από τέσσερις μέρες ανάκτησης αρχείων να αποσυνδέσω τον δίσκο στον υπολογιστή, αφού μου είχε σπάσει πια τα νεύρα. Θα τον ξανα-μανα συνδέσω και θα συνεχίσω αργότερα.

Αν το Linux με κάλυπτε σε άλλους τομείς, και δεν χρειαζόμουν τις εφαρμογές που χρησιμοποιώ στα Windows (και… δεν με βόλευε τόοοοσο περισσότερο ο συνδυασμός desktop + DirOpus), τώρα δεν θα είχα πρόβλημα: ο δίσκος “θα αντέγραφε” ενώ εγώ θα έκανα το οτιδήποτε άλλο. Ανταυτού, μόλις κάνω κανα-δυο δουλειές, θα πρέπει πάλι να “θυσιάσω” τον υπολογιστή, για ώρες ή και ημέρες, στο βωμό της ανάκτησης αρχείων.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.