Το Wired τα έχει παίξει

Ένας new-age αχταρμάς που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος
Υπάρχει μια αποστροφή στο λόγο ενός από τους πρωταγωνιστές της ταινίας Interstellar, στην οποία αναφέρεται ότι στην εποχή μας, κάθε μέρα, σχεδόν, ανακοινώνεται και μια καινοτομία, δίννοντάς σου την εντύπωση ότι τα πάντα επανεφευρίσκονται και ότι κάθε λεπτό που περνά εγκυμονεί μια τεχνολογική επανάσταση που θα “επαναπροσδιορίσει” τα πάντα.

Wired Will Farell

Αυτή η εντύπωση ενισχύεται από μέσα όπως το site του Wired, το οποίο επιδίδεται στην αναμετάδοση όλων εκείνων των συγκλονιστικών ανακαλύψεων και εξαιρετικά ευφυών συλλήψεων που λαμβάνουν χώρα στη μαγική χώρα που λέγεται ΗΠΑ. Τον τελευταίο καιρό όμως, η τάση για εκδήλωση καινοτομικών πρακτικών έχει εξελιχθεί σε υστερία και δημιουργία ακατάληπτων νοητικών ακροβατισμών. Πάρε για παράδειγμα το άρθρο με τίτλο “Let’s Have More Psych-Positive Technology“, στο οποίο, μεταξύ των άλλων εκθειάζονται οι ηλεκτρονικοί… κουλοχέρηδες, ως παραδείγματα εφαρμογών που έχουν θετική επίδραση στην ψυχολογία του χρήστη. Το άρθρο, αν καταλάβει κανείς τι εννοεί, τελικά είναι εσκεμμένα εξυπναδίστικο, αφενός για να μας κάνει ότι ο συντάκτης του κινείται σε πολύ υψηλότερα νοητικά επίπεδα, απ’ ότι στην πραγματικότητα, ενώ η ουσία του άρθρου είναι ότι οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Internet πρέπει να φτιάχνουν πιο καλά interfaces και να δίνουν στο χρήστη την αίσθηση ότι κάνει κάτι δημιουργικό και ωφέλιμο για τον εαυτό του, ενώ στην ουσία χρησιμοποιεί και καταναλώνει υπηρεσίες.

Ένα άλλο, εξίσου παλαβό άρθρο με τον τίτλο “Video Analysis of the Avengers Jumping From a Jeep“, επιχειρεί μια μαθηματική προσέγγιση ενός απειροελάχιστου κομματιού του τελευταίου trailer της επερχόμενης ταινίας των Εκδικητών, για να μας αποδείξει… άραγε τι; Ότι πρόκειται για μοντάζ από διαφορετικές λήψεις; Ότι αυτό που δείχνουν δεν είναι εφικτό στην πραγματικότητα; Ότι ο συντάκτης έχει βαθιές γνώσεις Φυσικής και ότι εσύ, μπετόβλακα αναγνώστη, δεν έχεις; Όλα τα παραπάνω; Τίποτε απολύτως;

Στον πλανήτη του Wired, ο οποίος κινείται σε άλλες παράλληλες διαστάσεις, θεωρείται πολύ θετικό να εφαρμόζουμε “διαστημική τεχνολογία” σε συσκευές καθημερινής χρήσης, όπως π.χ. μια ψηστιέρα που κοστίζει 500 δολλάρια και χρησιμοποιεί αισθητήρες θερμότητας “3ης γενιάς” (γιατί φυσικά ξέρουμε όλοι τις δύο προηγούμενες…), έτσι ώστε η μπριζόλα μας να ψήνεται με απόλυτη ακρίβεια, ικανοποιώντας ακόμη και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Φυσικά και ποιος δε θα έδινε 500 δολλάρια για μια ψηστιέρα που:

Quote:

…διαθέτει αισθητήρες πάχους και προγραμματίζεται μέσω software με αλγόριθμους που μιμούνται το μυαλό ενός μεγαλοφυούς αρχι-σεφ

Αυτά και άλλα πολλά πιασάρικα και πολύ “edgy” άρθρα, συνιστούν ένα σύνολο από απανθίσματα εντυπωσιακών πυροτεχνημάτων, τα οποία συνθέτουν μια εικόνα τσιχλόφουσκας, ή σαπουνόφουσκας, μιας παράλληλης πραγματικότητας με εκείνη που ζούμε και στην οποία η πομπώδης λεξιπλασία συναντά το άτοπο. Είναι σα να περιπλανάσαι μέσα σε ένα γιουσουρούμ από τυχαία και περίεργα εκθέματα, ένα λαβύρινθο εικονικής πραγματικότητας.  To πιο απογοητευτικό είναι η κοινή παράμετρος που έχουν όλα αυτά τα άρθρα: ότι η τεχνολογία μπορεί να δώσει απάντηση στα πάντα, ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει λόγος. Εξωγρενικές υπερβολές και εντελώς, μα εντελώς χαμένος χρόνος, όχι τόσο για τους αρθρογράφους, αλλά για εμάς που τα διαβάζουμε και, θεωρούμε, ότι διαβάζουμε κάτι με αξία.

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.