Πέντε ωρίτσες κρατάει το The Order: 1886

Ένας από τους πιο αναμενόμενους τίτλους για το PlayStation 4, το The Order: 1886, κοστίζει όσο και όλα τα άλλα παιχνίδια αλλά σου δίνει… τα μισά – όσον αφορά στη διάρκεια του.

The_Order_1886_006.jpg

Αυτό, τουλάχιστον, συζητούν όσοι έχουν δει ένα βιντεάκι που διέρρευσε, με πλήρες playthrough του τίτλου που διαρκεί… πέντε ωρίτσες, πάνω-κάτω.

“Δικαιολογία” τους, τα απλά… μαθηματικά: σου λέει, πληρώνω €60 για το Α παιχνίδι και τα ίδια για το The Order. Το Α παιχνίδι μου δίνει δέκα με δεκαπέντε ωρίτσες παιχνιδιού, το The Order κάτι παραπάνω από πέντε, οπότε… Απλά μαθηματικά! Κάνεις τη διαίρεση και βλέπεις πως, για τα ίδια χρήματα, το The Order σου δίνει “λιγότερα”. Τουλάχιστον, από χρονικής άποψης.

Το θέμα βέβαια είναι, και όπως έσπευσαν να πουν και εργαζόμενοι στη δημιουργό του τίτλου, Ready At Dawn, πως η διάρκεια δεν θα πρέπει να είναι το μοναδικό κριτήριο για την συνολική ποιότητα και αξία ενός τίτλου. Ακριβώς όπως δεν είναι, για παράδειγμα, για τις ταινίες. Λες πως “αυτή η ταινία ήταν καλύτερη από την άλλη επειδή κρατούσε μια ώρα παραπάνω”; Nope!

Από την άλλη, βέβαια, αν είσαι οικονομικά πιεσμένος, δεν έχεις και πολλά να σκας για παιχνίδια, και θέλεις όποιος τίτλος αγοράζεις να μπορεί “να σε κρατήσει”, ναι, έχεις δικαιολογία να παραπονιέσαι σε τέτοιες περιπτώσεις.

The_Order_1886_004.jpg

Η όλη υπόθεση κάνει ορατό ένα πρόβλημα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως υπάρχει, αλλά με το οποίο δεν είχαμε ασχοληθεί μέχρι σήμερα: ναι, η… διάρκεια “μετράει”. Διότι, μπορεί να έχουν δίκιο τα τζιμάνια της Ready At Dawn στο ότι η διάρκεια δεν είναι κριτήριο για την ποιότητα ενός παιχνιδιού, αλλά, όσο να ‘ναι, είναι ένα από τα κριτήρια για την επιλογή του.

Και δεν Θα πρέπει να ξεχνούν, αφού μιλάνε για ταινίες, πως κανείς δεν κράτησε ποτέ… κρυφή την διάρκεια μίας ταινίας. Και αν είναι έντεκα το βράδυ, θέλεις να δεις λίγο κάτι “για να ξεσκάσεις” και δεν προλαβαίνεις και πολλά πριν πέσεις για ύπνο, ναι, το ότι ένα επεισόδιο μιας σειράς κρατά 40 – 45 λεπτά και μια ταινία δυο με τρείς ώρες σίγουρα αποτελεί κριτήριο στην επιλογή σου.

Πώς, όμως, μπορεί κανείς να μετρήσει αντικειμενικά την διάρκεια ενός παιχνιδιού; Ένας πολύ καλός gamer, που έχει παίξει πολλά παιχνίδια στο παρελθόν, μπορεί να ξεπετάξει έναν τίτλο στον μισό χρόνο από ότι κάποιος που παίζει για πρώτη φορά.

The_Order_1886_Direct_Feed_Screenshots_003.jpg

Ody's thoughts

Προσωπικό παράδειγμα: μόλις τελείωσα το Resistance 3 στο PlayStation 3 μου. Δυο φορές. Την πρώτη φορά ήθελα να απολαύσω τον κόσμο του και να “ζήσω” την ιστορία του. Έτσι, “με κράτησε” για περίπου δέκα ώρες και κάτι. Την δεύτερη ήθελα να… παίξω με τις ορδές των Chimera, να δω με πόσους τρόπους μπορώ να τους ξεκάνω, πειραματιζόμενος με όλα τα (τρελά) όπλα που διαθέτει ο τίτλος. Και “ήξερα και τι γίνεται” οπότε προσπερνούσα τα cinematics. Αποτέλεσμα; Τέσσερις ωρίτσες playthrough, πάνω-κάτω. Ούτε τα μισά!

The Order 1886 - Facebook Pics 003

Και εδώ γεννιούνται και πρόσθετα ερωτήματα: ένας τίτλος που διαρκεί δέκα ώρες, αλλά που οι πέντε τελευταίες από αυτές σε βάζουν “να ταξιδεύεις προς τα πίσω”, δείχνοντας σου ό,τι είδες στο πρώτο πεντάωρο “από την ανάποδη” – π.χ. αντιστρέφοντας τις πίστες και βάζοντας σε να… επιστρέφεις προς την αφετηρία, ουσιαστικά επαναλαμβάνοντάς όσα σου έδειξε στις πρώτες πέντε ωρίτσες, είναι καλύτερος από κάποιον που θα σου έδειχνε τα πάντα “μόνο” μία φορά αλλά που επίσης θα κρατούσε “μόνο” πέντε ώρες; Η “διασκέδαση” σου στον “δεκάωρο” τίτλο δεν θα ήταν παραπλήσια με το να ξεκινούσες να παίζεις για δεύτερη φορά τον “πεντάωρο” τίτλο;

Και, τελικά, έχει ή δεν έχει άδικο η Ready At Dawn όταν λέει πως φτιάχνει τα παιχνίδια της έτσι ώστε να μπορείς να τα ξαναπαίξεις, αποκομίζοντας νέες εμπειρίες κάθε νέα φορά που μπαίνεις στον κόσμο τους; Έχουν ή δεν έχουν άδικο όσοι παραπονιούνται πως, όπως και να έχει, “πέντε με έξι ώρες παιχνιδιού είναι λίγες για έναν τίτλο που κοστίζει τόσα όσα το The Order: 1886”;

Σε αυτή τη διαμάχη δεν μπορείς να πεις εύκολα “ποιός έχει δίκιο ή άδικο”, αφού τα επιχειρήματα και των δυο πλευρών μάλλον είναι σωστότατα. “Στέκουν”, βάσει απλής λογικής.

Ποιός, όμως, έχει το… περισσότερο δίκιο;

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.