Πάρε κόσμε: καλώδιο Ethernet για… €9.273!

Αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορά ότι πολλοί μουσικόφιλοι είναι εντελώς κορόιδα, η AudioQuest πουλάει ένα καλώδιο ethernet, μήκους 12m, για… εννιά χιλιάρικα και κάτι! Ναι, καλά διάβασες!

Audioquest_Diamond_Ethernet_Cable

Οι πορωμένοι μουσικόφιλοι ανάμεσα μας θα σπεύσουν να πουν πως το κόστος δικαιολογείται, πως πρόκειται για ένα υψηλής ποιότητας καλώδιο, πως τα υλικά και η ποιότητα κατασκευής του εξασφαλίζουν την τέλεια μεταφορά του ήχου από ένα “εξάρτημα” του συνολικού ηχοσυστήματος τους σε ένα άλλο κ.λπ.

Οι ίδιοι “πορωμένοι μουσικόφιλοι” είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, ολοκληρωτικά και παντελώς άσχετοι με το χώρο της τεχνολογίας – πέρα από την όποια επιφανειακή γνώση έχουν “για ό,τι παίζει μουσική” που έχουν (ή θέλουν) να αγοράσουν. Ά-σχε-τοι.

Και αυτό διότι στα σύγχρονα ηχοσυστήματα, και στην περίπτωση ανάγκης χρήσης ενός τέτοιου καλωδίου (ethernet), η μουσική δεν μεταφέρεται ως “αναλογικό σήμα” αλλά ως “δεδομένα”. Και αντίθετα με το τι “τους λένε”, ΔΕΝ γίνεται “να χάσεις δεδομένα” εξαιτίας του καλωδίου. ΔΕΝ γίνεται “να υπάρξουν απώλειες”.

Διότι τα καλώδια ethernet, ειδικα αυτά, αρχίζουν να έχουν “πρόβλημα με απώλειες” μετά τα… εκατό μέτρα μήκος! Πάμε πάλι: ΕΚΑΤΟ μέτρα μήκος.

Audioquest_Diamond_Ethernet_Cable_2

Όταν, όντως, εμφανίζονται κάποιες απώλειες, “επιδιορθώνονται” και “τα προβλήματα καλύπτονται” και από τις δυο πλευρές που “επικοινωνούν” – π.χ. έναν ενισχυτή και ένα ηχείο. Και αυτό διότι τα δεδομένα που ανταλλάσσονται μεταξύ τους, και ταξιδεύουν στο καλώδιο ethernet, εμπεριέχουν πρόσθετες πληροφορίες ακριβώς για αυτό το σκοπό. Έτσι ώστε “να μπαλώνονται οι απώλειες”.

Για να μην μπαίνουμε σε τεχνικές λεπτομέρειες, είναι σαν αντί οι δυο πλευρές να ανταλάζουν “100% δεδομένα” να ανταλάζουν “125% δεδομένα”, με το 25% να είναι “καβάντζα” για την περίπτωση εμφάνισης προβλήματος. Και σχεδόν ποτέ δεν εμφανίζεται μεγαλύτερη απώλεια από 25%.

Αυτός είναι ο λόγος που, για παράδειγμα, όταν συνδέεις δύο υπολογιστές απευθείας με καλώδιο ethernet, και όχι μέσω Internet ή άλλων διαμεσολαβητών, βλέπεις τα αρχεία που στέλνεις από τον ένα να μεταφέρονται “καρφί” στον άλλο, πιάνοντας το θεωρητικό μέγιστο της ταχύτητας μεταφοράς δεδομένων αυτής της τεχνολογίας και της υπάρχουσας υποδομής σου, από 1MB/s μέχρι και 100MB/s (ανάλογα με το αν οι κάρτες δικτύου / το switch / το router σου αναγράφει τον αριθμούλη 10/100/1000).

Οι πιο φανατικοί μουσικόφιλοι, που προσπαθούν να το παίξουν και τεχνογνώστες, δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, παραδέχονται πως, ναι, δεν υπάρχει πρόβλημα “απώλειας δεδομένων”, αλλά υπάρχουν μικροκαθυστερήσεις που είναι άνετα αισθητές από τα “advanced αυτιά τους” σε σχέση με την ταπεινή ασχετοσύνη μας.

Datacenter_ethernet_cables.jpgΟι ίδιοι ξεχνούν πως τα δεδομένα μεταφέρονται μέσω των καλωδίων (ethernet, να το θυμίζουμε αυτό) ως “πακέτα”, με την μια “πλευρά” (π.χ. τον ενισχυτή) να στέλνει “ένα πακέτο δεδομένων” και την άλλη (π.χ. το ηχείο) να την λαμβάνει, “ξεπακετάρει” και μετά “επεξεργάζεται” (στην περίπτωση μας, “παίζει μουσική”).

Αν δεν ολοκληρωθεί η μεταφορά ενός “πακέτου”, δεν υπάρχει και “επεξεργασία του”. Και αν δεν υπάρχει αυτή, στην περίπτωση μας, “δεν υπάρχει ήχος”. Που σημαίνει πως θα μπορείς να ακούσεις παύσεις, παγώματα. Τα ακους, με ό,τι καλώδιο και αν χρησιμοποιήσεις; Όχι. Γιατί; Διότι το καλώδιο – και η δικτύωση – Ethernet σου επιτρέπει να πιάνεις ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων υπεραρκετές για τη μεταφορά ήχου, όσο υψηλής ποιότητας και αν είναι αυτός.

music016.jpg

Ό,τι και να λέμε, όμως, μάλλον δεν υπάρχει ελπίδα να τους πείσουμε πως κάνουν λάθος και δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα.

Ody's thoughts

Ως απόδειξη για το ότι “δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα”, σε συζήτηση μου με φανατικό μουσικόφιλο, του είχα επισημάνει πως έχουν γίνει αρκετές φορές μετρήσεις. Όχι από “μουσικόφιλους” αλλά από άτομα που γνωρίζουν πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα η τεχνολογία, όπου “ήχος” μεταφέρθηκε ανάμεσα σε δύο συσκευές χρησιμοποιώντας διαφορετικά καλώδια.

Ένας υπολογιστής ανέλαβε να υπολογίσει τις απώλειες, την διαφορά ανάμεσα στο ας πούμε “τελικό προϊόν”, όταν ολοκληρωνόταν η μεταφορά του μέσα από τα καλώδια, και, από άποψη ήχου, δεν υπήρχε το παραμικρό πρόβλημα, δεν υπήρχε η παραμικρή διαφορά.

Το “σήμα” που μετέφερε ένα φτηνό καλώδιο της πλάκας ήταν από κάθε άποψη ολόιδιο με αυτό που μετέφερε ένα καλώδιο που κοστίζει εκατοντάδες φορές περισσότερα. Αποδεδειγμένα. Ελεγμένο από υπολογιστές, Αναγνωρισμένο ως “απόλυτα το ίδιο” μέχρι και στην παραμικρή του λεπτομέρεια. Από υπολογιστές. Και το σχόλιο του “αντβάνσντ μουσικόφιλου” για αυτό;

“Οι υπολογιστές δεν μπορούν να καταλάβουν τις μικροδιαφορές που αντιλαμβάνεται το αυτί μου”.

Ολοκληρωτική αδυναμία κατανόησης του ότι “για να καταλάβει το αυτί του” αυτό που λέμε “ήχο”, “μουσική”, πρώτα θα έπρεπε και “οι υπολογιστές”, τα “ηλεκτρονικά τμήματα που ανέλαβαν να του παίξουν τη μουσική του”, να την… “έχουν καταλάβει”. Ξέρετε, για να μπορούν όντως “να την παίξουν”. Για “να την ακούσει”.

Αλλά, δεν πειράζει: όσο υπάρχουν εταιρείες να εκμεταλλεύονται αυτούς που θέλουν να πιστεύουν πως είναι ανώτεροι από τους γύρω τους, έστω, στο θέμα των… αυτιών τους, και που είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν περισσότερα από εννέα χιλιάρικα για δώδεκα μέτρα καλώδιο αντί να χρησιμοποιήσουν τα ίδια χρήματα για να… ταΐσουν ένα μικρό χωριό στην Αφρική, δεν πρόκειται να δούμε να αλλάζει η κατάσταση.

Μήπως κάναμε λάθος δουλειά βρε Λάμπρο; Μήπως έπρεπε να πουλάμε καλώδια;

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.