Raspberry Pi 2 Model B: πλήρης υπολογιστής με… $35;! Ω, ναι!

Το Raspberry Pi Foundation ανακοίνωσε την διαθεσιμότητα ενός νέου, έξι φορές γρηγορότερου από το πρώτο RPi, υπολογιστή παλάμης, που θα μπορεί ακόμη και να τρέχει… Windows 10!

raspberry_pi_2_005

Σίγουρα πρόκειται για την είδηση-έκπληξη της (…εμ… χθεσινής..!) ημέρας, αφού ο απόγονος του ιδιαίτερα δημοφιλούς Raspberry Pi αναμενόταν για τουλάχιστον μετά από δύο χρόνια – κάπου γύρω στο 2017. Και, τσουπ, Εμφανίστηκε σήμερα, διαθέσιμος ήδη για αγορά, μέχρι και έξι φορές γρηγορότερος από τον άμεσο πρόγονο του, αλλά, και όμως, διαθέσιμος στο ίδιο κόστος!

Το νέο Raspberry Pi ακούει στο όνομα Raspberry Pi 2 Model B – ναι, η μοναδική διαφορά είναι “το 2” στο όνομα του – εγγυώντας πως… θα μπλέξει αρκετό κόσμο που θα ψάχνει για αυτό, και θα καταλήξει να αγοράζει το προηγούμενο. Βοηθάει και το ότι, από άποψη εμφάνισης, είναι σχεδόν πανομοιότυπο.

Το RPi 2B+, όπως θα το λέμε εν συντομία διότι… βαριόμαστε να γράφουμε όλο αυτό το κατεβατό του ονόματος του, διαθέτει αναβαθμισμένο επεξεργαστή που τώρα πια είναι τετραπύρηνος και τρέχει στα 900MHz, κάτι που αισιοδοξούμε πως θα επιλύσει τα προβλήματα με… “μπουκωματάκια” που χαρακτήριζαν το προηγούμενο μοντέλο. Επιπλέον, θα διαθέτει ένα ολόκληρο GB RAM (μη σου φαίνεται λίγο, το προηγούμενο είχε μόλις μισό), καθώς και… εμ…

Βασικά, αυτές είναι οι βασικές αλλαγές, αλλά μάλλον είναι αρκετές για να το καταστήσουν μία must αγορά: ήδη το προηγούμενο μοντέλο, αν και όπως ανακαλύπτε όποιος το αγόρασε (όπως ο γράφοντας) αποδεικνυόταν στην πράξη αρκετά περιορισμένο, το να έχεις έναν υπολογιστή που χωράει στην παλάμη σου και μπορεί να λειτουργεί με τροφοδοσία μόλις 5V ήταν… λυτρωτικό για πολλά “πειραχτήρια”.

XBMC

Το πρώτο RPi χρησιμοποιήθηκε σε ότι μπορείς να φανταστείς από projects, από λύσεις αυτοματισμού και ασφάλειας για σπίτια και καταστήματα μέχρι… ταξίδια στο διάστημα με home-made ρουκέτες! Η δημοφιλέστερη από τις χρήσεις του, πάντως, ήταν ως media center, με χιλιάδες χρήστες να το κοτσάρουν στην τηλεόραση τους και να τρέχουν μέσω αυτού μια ARM-optimized έκδοση της δημοφιλούς εφαρμογής του είδους XBMC (νυν Kodi).

Σύμφωνα με μετρήσεις, υπολογισμούς και benchmarks των δημιουργών του, το νέο RPi είναι από τρεις μέχρι και έξι φορές γρηγορότερο από το προηγούμενο, και μάλλον αυτό είναι και ένα κομματάκι… συντηρητικό νούμερο. Διότι η ύπαρξη τεσσάρων πυρήνων παράλληλα σημαίνει πως όχι μόνο θα είναι γρηγορότερο, αλλά και πως σχεδόν εξαφανίζεται το πρόβλημα των “μπουκωμάτων” που χαρακτήριζε την προηγούμενη έκδοση.

Info

Φαντάσου το σαν να πίνεις καφέ με ένα καλαμάκι, μέσα στο οποίο κάποια στιγμή κολλάει ένα… φυστίκι! Όσο και να ρουφήξεις, “καφές δεν έρχεται, μέχρι να φύγει το φυστίκι”. Αν, όμως, έχεις τέσσερα καλαμάκια; Ακόμα και αν κολλήσει ένα φυστίκι στο ένα από αυτά, θα μπορείς να συνεχίσεις να ρούφας τον καφέ σου από τα υπόλοιπα τρία.

Τώρα, θα μου πεις, τι δουλειά έχουν τα φιστίκια μέσα στον καφέ σου; Δεν ξέρω, ήταν το πρώτο ηλίθιο παράδειγμα που σκέφτηκα! Και, εξάλλου, ποιος είμαι εγώ να κρίνω πως να πίνει κανείς τον καφέ του;

raspberry_pi_2_003Το καλύτερο από όλα είναι πως, σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση του νέου Raspberry Pi, έσπευσε και η Microsoft να ανακοινώσει πως τα καινούργια Windows 10 όχι μόνο θα δηλώνουν συμβατά με αυτό, αλλά και πως και σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην αναβάθμιση από τα Windows 7 και 8 “για απλούς χρήστες”, θα έχουν μηδενικό κόστος!

Ναι, δεν θα σε υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσεις μία ερασιτεχνική, κακοστημένη και δίχως υποστήριξη της προκοπής διανομή του Linux (γκούχουXBIANγκούχου) στο Rpi σου, αλλά μία κανονική, πλήρη έκδοση των Windows, δίχως να χρειάζεται να σκάσεις δεκάρα για αυτό.

note

Ή, εντάξει, για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-batmobile, δεν θα είναι ακριβώς “τα Windows 10 που θα τρέχεις και στο κανονικό ντεσκτόπι σου”, αλλά η τελευταία εκδοχή των Windows for Devices, ή-κάπως-έτσι, που απευθύνονται ειδικά σε μικρές συσκευές αυτοματισμού και πάσης φύσεως “γκαντζετο-κατασκευών”. Σαν αυτές που κάνουν οι περισσότεροι με το ραζμπέρι.

Μάλλον μετά από αυτά, τα $35 που ζητά Rpi 2B+ μοιάζουν… ψίχουλα αν σκεφτείς πως μεταφράζονται σε “πλήρη υπολογιστή με Windows που χωράει στην παλάμη σου”!

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • spiros

    Καλημερα!
    Μιας και έχεις το πρωτο, τοσο το πρωτο οσο και το δευτερο, σηκωνουν 3d mkv αρχειο?Το παιζουν αερα ή οριακα?
    Δευτερον,πως συνδεεις 5.1 συστημα ηχου είτε direct είτε optical?

  • ducklord

    Η αλήθεια είναι πως δεν έχω δοκιμάσει τίποτε από τα δυο, και δεν θέλω να… σε πάρω στο λαιμό μου με τις απαντήσεις μου – και είναι αστείο διότι ΚΑΙ έχω σύστημα 5.1 (Logitech Z5500) ΚΑΙ τηλεόραση 3D. Απλά… σε άλλο σημείο το καθένα: τα ηχεία τα έχω στο PC, όπου ΔΕΝ βλέπω ταινίες από το ραζμπέρι (αφού έχω το ίδιο το PC, duh!), στην τηλεόραση – που είναι 3D – απλά δεν ενδιαφέρθηκα ποτέ να δω μια 3D ταινία.

    Μάλλον, όμως, βάση… θεωρίας και των εμπειριών που είχα μέχρι τώρα με το ραζμπέρι, θα σε απογοητεύσω. Και αυτό διότι, το συστηματάκι, από ότι έχω δει, έχει δύο σημαντικά προβλήματα – για την χρήση που ζητάς: πρώτον, “δεν τα πάει καλά” με κάποια formats συμπιεσμένου πολυφωνικού ήχου, με αποτέλεσμα ακόμα και αν είναι δισδιάστατη μία ταινία, αν είναι υψηλής ανάλυσης (1080p) και “με τέτοιο ήχο”, να εμφανίζει “παγωματάκια” κατά την αναπαραγωγή της. Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο.

    Το σημαντικότερο από όλα τα προβλήματα του RPi, που ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τονίζει αρκετά, και θεωρώ τιτανοτεράστιο, είναι το διαθέσιμο bandwidth του! Βλέπεις, τουλάχιστον στην προηγούμενη έκδοση, και από ότι υποψιάζομαι, μάλλον μοιράζεται το bandwidth ανάμεσα στις θύρες USB και ethernet, με αποτέλεσμα εκεί που νόμιζες οτι μπορείς να μεταφέρεις αρχεία με, για παράδειγμα, 10MB/s σε αυτό (“στέλνοντας” τα σε αυτό από τον κανονικό υπολογιστή σου μέσω Ethernet για να “τα σώσει” σε ένα δίσκο που έχεις συνδέσει επάνω του), τα 10MB/s να διαιρούνται. Και όχι απλά “δια 2”, αλλά επειδή “παίζει μπούκωμα”… δια 3, 4 ή και 5. Προσωπικά, βλέπω την αντιγραφή αρχείων να πιάνει “ταχύτητες” (χαρ-χαρ) μέχρι και… 3 ή και 4MB/s στην καλύτερη.

    Και παρά τις όποιες “συμβουλές” έχω συναντήσει online, για το πώς μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα (“χρησιμοποίησε άλλο σύστημα αρχείων”, “βάλε εναλλακτικούς drivers” κ.λπ. κ.λπ.), τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να το φέρει σε ρεαλιστικά επίπεδα χρήσης. Ο καλύτερος, λάθος, ο μοναδικός ρεαλιστικός τρόπος να μεταφέρεις αρχεία σε αυτό είναι να αποσυνδέσεις όποιον δίσκο έχεις συνδέσει επάνω του, να τον χώσεις κατευθείαν επάνω στο PC σου και να αντιγράψεις τα αρχεία “τοπικά” πριν τον κολλήσεις και πάλι επάνω του.

    Τι σχέση έχουν αυτά με αυτό που ρωτάς;

    Απλά, από ότι έχω δει, όταν μία ταινία είναι κωδικοποιημένη σε 3D format, έχει αναπόφευκτα και μεγαλύτερο όγκο το αρχείο της, αφού εμπεριέχει περισσότερες πληροφορίες από μια τυπική “δισδιάστατη” ταινία. “Όγκο” που αρχίζει από το ένα με δυο GBs και μπορεί να φτάσει σε μέγεθος… Blu-ray.

    Ε, αφού “μπουκώνει” κατά την αντιγραφή αρχείων, δεν θα “μπουκώσει” όταν προσπαθεί να τα παίξει live;

    Και παράδειγμα της… αχρηστίας του για “real world use” αν ΔΕΝ είσαι dev ή “πειραχτήρι”: πολλοί λένε πως “είναι ιδανικό για κατεβαστήρι”, για να το βάλεις “να κατεβάζει torrents ώστε να μην έχεις ανοιχτό τον υπολογιστή σου για αυτόν τον σκοπό, να σου τρώει ρεύμα”. Ναι, καλά, τραγουδάτε. Έχω (πια) σύνδεση VDSL που πιάνει ταχύτητες μέχρι και 4,5 – 5 MB/s στο κατέβασμα (50MBit), αποδεδειγμένα και με μετρήσεις. Ε, στο ραζμπέρι ΔΕΝ μπορεί να πιάσει πάνω από 1,5MB/s – 2MB/s. Λόγω του ότι “μοιράζεται” το bandwidth ανάμεσα σε ethernet (από όπου “τραβάει Internet”) και USB (όπου “είναι συνδεδεμενος ο δίσκος του”).

    Αν το θέλεις, όμως, μόνο για να σου παίζει κανονικές 2D ταινιούλες χωρίς πολλά-πολλά, είναι μια χαρά.

    Να τονίσω πως όλα τα παραπάνω αφορούν την προηγούμενη έκδοση του, όχι το καινούργιο… sequel, στο οποίο μπορεί να έχουν γίνει κάποιες τροποποιήσεις στο hardware ώστε να λειτουργεί καλύτερα. Από benchmarks που διάβασα, πάντως, άλλοι reviewers ένιωθαν καταχαρούμενοι που αντίθετα με το παλαιότερο “τους έπιασε μέχρι και 4-5MB/s κατά την αντιγραφή αρχείων”. Ζούμε στην εποχή ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙΣ ΑΡΧΕΙΑ ΑΠΌ ΣΥΣΚΕΥΗ ΣΕ ΣΥΣΚΕΥΗ ΚΑΙ PC ΣΕ PC ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ ΑΠΌ 20 ΕΩΣ 300MB/S, ρε βόδια! Και χαίρεστε που το ραζμπέρι είναι ΜΟΝΟ… 100 φορές πιο αργό;!

  • George Lolas

    “Φαντάσου το σαν να πίνεις καφέ με ένα καλαμάκι, μέσα στο οποίο κάποια στιγμή κολλάει ένα… φυστίκι!”

    Χαχαχαχα Θεός! Πλάκα πλάκα, το ψήνω να πάρω ένα RPi 2 για media center και… ότι άλλο προκύψει!

  • spiros

    Μου αρεσει που ακριβως κάτω απο την απαντηση του συντακτη εσυ λες οτι θα πας να το παρεις για media center…εκτος κ αν θες να βλεπεις avi και stereo.ζητω το 2001.

  • Gonik

    Έχω εδώ και 1.5 χρόνο περίπου το RPi B model και είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Το χρησιμοποίησα σαν torrent downloader, σαν home server και τώρα το έχω σαν media player στην τιβι. Αν ήταν λίγο πιο stable οι torrent clients για linux (κυριως ο deluge) ίσως το χρησιμοποιούσα ακόμη για αυτό το σκοπό.
    Anyway, ως media player (με OpenELEC) είμαι πολύ ευχαριστημένος. Παίζει ότι του έχω πετάξει. Ακόμη και 1080p με DTS ήχο *συνήθως* το παίζει καλά μέσω δικτύου (εννοείται ethernet). Είναι με τις ώρες του. Άλλες φορές έχει stuttering, άλλες όχι τόσο πολύ, άλλες καθόλου. 720p παίζει απροβλημάτιστα πάντως. Παίζει σημαντικό ρόλο και το router σε αυτή τη δουλειά, με το traffic control που διαθέτει/εφαρμόζει.

    Το κυριότερό του flaw είναι το shared bandwidth που έχει η ethernet port με τις usb ports, όπως επισήμανε παραπάνω και ο μεσιέ ducklord. Θα προτιμούσα ένα μοντέλλο λίγο ακριβότερο με gigabit ethernet ανεξάρτητο από τα usb, προφανώς με αυξημένη τιμή (και λίγο μεγαλύτερο μέγεθος, καθώς θα χρειαζόταν extra controller πάνω στο pcb).

    To RPi 2 προσπάθησα να το παραγγείλω αλλά πλέον είναι εξαντλημένο όπου και αν το δω… Αν έχει κανείς καμιά άκρη, ας αφήσει ένα reply… ευχαριστωωωω :)

  • George Lolas

    Το είπα όχι με το σκεπτικό να του χώσω bluray ποιότητας media, αλλά για κάτι σειρούλες κτλ σε msd ποιότητα :)

  • ducklord

    “MSD” ποιότητα;! WTFIT? :-D

    Κοίτα, προσωπικά ΔΕΝ έχω συναντήσει χοντρά κολλήματα. Απλά, ΔΕΝ κάνει όσα υπόσχονται τα fanboys σε forums των διάφορων διανομών. Π.χ. όταν το είχα πρωτοπάρει πίστεψα τους… καμμένους που έλεγαν πως μπορείς να το χρησιμοποιείς ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ως Media Center, ΚΑΙ ως server, ΚΑΙ μπλα-μπλα-μπλα. Π.χ. στήνοντας στο ίδιο μηχανάκι συνδυασμό Apache – Transmission – Couch Potato – Sickbeard – Maraschino. Ναι, καλά, τραγουδάτε! Όταν το κάνεις αυτό, όταν, μετά, κάθεσαι για να δεις μια ταινία, “πατάς το πλήκτρο στο τηλεκοντρόλ” και “μέχρι να μετακινηθεί η επιλογή από την μία ταινία στην επόμενη” έχει περάσει το λεπτό. Διότι “από πίσω δουλεύει”. No hope.

    Σκέφτηκα, δε, επειδή έχω… τρια από δαύτα (τα δυο τα χρησιμοποιώ για media center – προσωπικό test server), να χώσω το τρίτο ως “κατεβαστήρι” που “να στέλνει stuff στο πρώτο”. Ετσι, δεν θα υπήρχε πρόβλημα πως ένα ραζμπέρι μόνο του θα προσπαθούσε να κάνει τα πάντα και, θεωρητικά, όλα θα λειτουργούσαν σωστά. Σωστά; Αμ δε! Το ότι “μοιράζεται το διαθέσιμο bandwidth ανάμεσα σε Ethernet και USB” θα πει πως ΔΕΝ μπορείς “να το μανατζάρεις από ένα ΑΛΛΟ μηχάνημα”, αφού μέχρι π.χ. να μεταφέρει το πρώτο ραζμπέρι “που κατέβασε κάτι” στο δεύτερο “από όπου τα βλέπεις, αφού το έχεις για media center”… έχει περάσει εβδομάδα! Το σιχτηριάζεις, το “ξεκουμπώνεις” και “το κοτσάρεις” στο PC σου, αντιγράφεις “χειροκίνητα” ό,τι θέλεις σε 1-2 λεπτά και τελείωσες.

    Σήμερα, για παράδειγμα, δοκίμασα να χώσω υπότιτλους σε ΕΝΑ επεισόδιο μιας σειράς που είχα στο Media Center για να το δει η γυναίκα μου. Remotely, από το βασικό PC μου. Η διαδικασία, επειδή βαριόμουν να βαζω-βγάζω δίσκους, κατέληξε να μου τρώει περισσότερο από ένα τέταρτο, μέχρι “να φορτώσει δικτυακά” το επεισόδιο στο Media Player Classic, “να υπολογιστεί” το hash του ώστε, τελικά, να μπορεί να εντοπιστεί “σωστός υπότιτλος” για αυτό.

    Να προειδοποιήσω επίσης, επειδή “έξω” θα δεις να λένε το κοντό και το μακρύ τους, ΜΑΚΡΙΑ από τη διανομή Xbian. ΉΤΑΝ καλή, μέχρι πριν ένα χρόνο. Έχει να κάνει σημαντικό update εδώ και κανένα εξάμηνο, και έχει μείνει πολύ πίσω – και μάλιστα σε στάδιο beta με μπόλικα προβλήματα. “Πήδα” κατευθείαν σε Raspbmc ή OpenELEC (για χρήση ως media center). Ομοίως, μακριά από Arch, διότι μπορεί οι κολλημένοι να λένε “είναι το pure Linux και η γρηγορότερη διανομή για το ραζμπέρι”, αλλά… κρύβουν κάτω από το χαλάκι πως ΔΕΝ έχει όλη τη συλλογή λογισμικού (και, το σημαντικότερο, κάποιους πιο-optimized drivers) που διαθέτει το Raspbian (που είναι η καλύτερη λύση “για χρήση ως mini υπολογιστής” – και προτείνεται και από το Rapsberry Pi Foundation).

  • ducklord

    Παρομοίως, δεν μου έχει εμφανίσει κανένα σημαντικό πάγωμα, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να το χρησιμοποιώ για δικτυακό streaming αφού “βλέπει” το PC μου μέσω WiFi (έχω ένα router επάνω σε Raspberry – PlayStation 2 – Xbox – Wii “να προωθεί” σε αυτά το Internet που “παίρνω” από ΆΛΛΟ router, στο οποίο είναι κοτσαρισμένα το βασικό μου PC, το δευτερεύον μου PC, ένα PS3, ένα Xbox 360 και ένα δεύτερο ραζμπέρι σε ρόλο Squid/Apache server και Python testbed). Οπότε… streaming μέσω WiFi, γιοκ.

    Για το Ethernet που λες, και τα όποια “μπουκώματα”, δεν “μετράει” τόσο ο τρόπος κωδικοποίησης εικόνας και ήχου, τα “codecs” που έχουν χρησιμοποιηθεί, μα το μέγεθος του αρχείου και το “αν προλαβαίνει να το διαβάσει”. Π.χ. αρχεία μεγέθους μέχρι και 3-4GBs, ναι, μάλλον μπορείς να τα στρημάρεις μέσω Ethernet. Από εκεί και πάνω, δεν θα προλαβαίνουν “να μεταφερθούν δικτυακά”.

    Τα “βαριά” codecs και οι μη-υποστηριζόμενοι τρόποι κωδικοποίησης είναι, απλά, το… κερασάκι στην τούρτα.

    Να σημειώσω πως, ΕΙΔΙΚΑ στην περίπτωση του ήχου, υπάρχει ένα κολπάκι με το οποίο μπορεί να την γλυτώσει κανείς όταν θέλει να παίζει πολυφωνικό ήχο (αν θυμάμαι καλά, όντως σε DTS format) που δεν υποστηρίζει το ραζμπέρι: passthrough. Επιλέγεις μέσα από το XBMC πως ΔΕΝ θέλεις να κάνει την αποκωδικοποίηση το ραζμπέρι σου, μα “να στέλνει το σήμα ως έχει” μέσω coaxial ή HDMI στον αποκωδικοποιητή ή την τηλεόραση σου. Μειονέκτημα; Θα πρέπει ΕΚΕΙΝΑ να υποστηρίζουν αυτό το format. Αλλιώς, ήχος γιόκ.

  • Gonik

    Ναι, παίζει ρόλο το μέγεθος του αρχείου, αλλά όχι πάντα. Έχει τύχει mkv των ~5 GB να κολλάει τόσο πολύ το οποίο απλά δεν ήταν watchable, ενώ αρχείο 7-8 GB (με DTS πάντα) να μην έχει το παραμικρό πρόβλημα. Ή είναι με τις ώρες του το Cranberry (:P) ή η διαδικασία του encode ήταν μέρα με την νύχτα.

    Το μόνο που έχω εγώ σε ethernet είναι το PC μου (μέσω powerline), το Raspberry και το Ouya, οπότε δεν έχω φτάσει ακόμα στο χαμό που περιγράφεις παραπάνω! :P

    Επίσης σαν alternative, που χαλβαδιάζω καιρό, έπεσα πάνω στο Odroid C1 το οποίο στην ίδια τιμή ($35) προσφέρει 1.5GHz και Gigabit Ethernet, καθώς επίσης και στο CuBox αλλά ξεφεύγει πολύ στην τιμή.

  • ducklord

    Indeed. Τώρα μπαίνεις σε βαθιά ύδατα, αλλά επειδή ήμουν φανατικός του χόμπι της κωδικοποίησης video μπορώ να σου πω ό,τι ο ίδιος φαινομενικά τρόπος κωδικοποίησης μπορεί να είναι απίστευτα διαφορετικός ανάμεσα σε δυο αρχεία. Το να λέει κανείς “έχω μια συσκευή που μου παίζει Xvid”, για παράδειγμα, ΔΕΝ σημαίνει και πως θα μπορεί να παίζει απολύτως ΌΛΑ τα αρχεία Xvid – και η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη στον νεότερο αλγόριθμο κωδικοποίησης h,264 και το ακόμη πιο καινούργιο h,265.

    Η απλή εξήγηση έχει ως εξής: κάθε αλγόριθμος κωδικοποίησης βίντεο περιέχει περισσότερες από εκατό παραμέτρους που επηρεάζουν την αναλογία ποιότητας προς μέγεθος των τελικών αρχείων που παράγονται. Το ότι “κάτι υποστηρίζει την αναπαραγωγή αρχείων που έχουν κωδικοποιηθεί με έναν αλγόριθμο” δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και πως υποστηρίζουν ΚΑΙ τις 100 (και βάλε) παραμέτρους με όλες τις πιθανές τιμές τους.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το μέγεθος των macroblocks – είναι “τετραγωνάκια στα οποία χωρίζεται κάθε καρέ ενός video κατά την κωδικοποιηση”. Σαν να είναι φτιαγμένο από Legos διαφορετικών μεγεθών. Ε, δυο “σετ” από αυτά τα “τουβλάκια” συνήθως ΔΕΝ υποστηρίζονται από πάρα-παρα πολλούς desktop players.

    Χώσε στο mix και διαφορετικούς τρόπους κωδικοποίησης του ήχου, διαφορετικά είδη αρχείων – “containers” μέσα στα οποία φιλοξενείται video, ήχος ή και υπότιτλοι (AVI, MKV, MP4), και να το μπάχαλο με το “τι μπορει και τι δεν μπορει να παίξει το ραζμπέρι”.

    Γενικά, ο κανόνας με δαύτο έχει ως εξής: αν παίζεις δικτυακά μέσω Ethernet ή τοπικά από δίσκο (φορμαρισμένο σε Linux format, π.χ. EXT3, EXT4, ReiserFS, για να μην υπάρχει overhead από drivers για FAT32 – NTFS – σύστημα αρχειοθέτησης των Windows), αρχεία μεγέθους από 1MB μέχρι 3-4GBs, και ΔΕΝ έχουν τρελό πολυφωνικό ήχο σε σχεδόν-ασυμπιεστο format, “μάλλον θα στο παίξει”. Οτιδήποτε αρχίζει και ξεφεύγει από αυτές τις προδιαγραφές αυξάνει και τις πιθανότητες μη σωστής αναπαραγωγής.

    Εμπειρικά μιλώντας, έτσι;

    Απλά, για να πουλήσω μούρη μια φορα και εγώ, το “εμπειρικά” στην προκειμένη περίπτωση μεταφράζεται σε “συμπίεζα videos σε DivX από όταν ήταν χακαρισμένο το codec της Microsoft για τα WMVs της” (ούτε που το θυμούνται οι περισσότεροι σήμερα αυτό), και έχω γράψει και καμιά δεκαριά δημοσιευμένα tutorials για το θέμα :-D

    Ούφ… Ωραία ένιωσα με αυτό. Να θυμηθώ “να πουλάω μούρη” πιο συχνά, δίχως λόγο και αιτία. Τι διάολο, όλοι το κάνουν. Γουάη Νοτ Μη; :-D

    (Σημείωση: πλάκα κάνω, έτσι; Το ότι όντως έγραψα κάποια tutorials και όντως είχα και έχω χόμπι τη συμπίεση video, ανάμεσα σε τόοοοσα άλλα, ΔΕΝ σημαίνει πως είμαι και ο απόλυτος μέντορας του είδους. Και, εξάλλου, όπως είπε και Η Λαιδη, ουδείς άσφαλτος!).