Predestination: ο Ethan Hawke ταξιδεύει στο χρόνο

Δες τα πρώτα 7 λεπτά μιας νέας ταινίας sci-fi

Predestination

H ταινιούλα, αν καταλαβαίνω καλά, δεν πρόκειται να προβληθεί στο σινεμά στη χώρα μας και πρέπει να κυκλοφορεί ήδη, εδώ και ένα δεκαπενθήμερο περίπου, σε DVD και Blu-ray. Πρόκειται για την ιστορία ενός αστυνομικού πράκτορα που ταξιδεύει στο χρόνο για να εξιχνιάσει εγκλήματα. Στην τελευταία του αποστολή πρέπει να πιάσει τον εγκληματία που του διέφευγε σε όλη του την καριέρα.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ο αρκετά συμπαθής Ethan Hawke και τη σκηνοθεσία έχουν αναλάβει οι δίδυμοι αδελφοί Spierig, εξ Αυστραλίας, ευρύτερα γνωστοί από την βαμπίρικη ταινία Daybreakers. Προσωπικά δεν την έχω δει, αλλά απ’ ότι διαβάζω είναι κάτι ανάμεσα σε Dark City kαι Matrix, με περισσότερη έμφαση στην ατμόσφαιρα, παρά στο σενάριο και την ποιότητα των διαλόγων. Ίδωμεν…

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • Nikos

    Την εχω δει και δηλωνω πως ειναι πολυ ωραια!
    Οντως εχει πολυ καλη ατμοσφαιρα και το τελος δεν το περιμενεις.

  • galacticusX

    Αμάν, όχι, τώρα ξέρω ότι θα γίνει ανατροπή στο τέλος και θα είμαι με την αγωνία, τι να είναι άραγε!

    https://www.youtube.com/watch?v=KTc4zI_7-Ms

  • Nikos

    Χαχαχα η καλυτερη παρεα για να δεις ταινια!

  • Το ειδα. Πολυ καλο και φοβερο συμπλεγμα χρονου και χαρακτηρων

  • ducklord

    Μόλις το είδα και… έμεινα. Όχι διότι “δεν περίμενα το τέλος”, I did (το κακό του να έχεις δει… πενταψήφιο αριθμό ταινιών στη ζωή σου), και ήταν εύκολο “να πιάσω” τα hints στην πορεία της (τι “στην πορεία”, απο το πρώτο λεπτό). Και αυτό για ένα λόγο – που θα κάνει και τον Galacticus να τρέξει να το δει – που ΔΕΝ είδα να αναφέρεται και τόσο, ενώ θα έπρεπε να είναι πρώτη μούρη στο καβούρι: dear Galacticus, ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ HEINLEIN!

    Άιντε, τρέχα τώρα να το δεις και εσύ!

    Οι αδελφοί Spierig “πάντα το είχαν” όσον αφορά στο οπτικό κομμάτι, μα πάντα “το έχαναν” όσον αφορά στο σενάριο. Εδώ που είχαν ήδη υπάρχουσα ιστορία “να πατήσουν”, τα κατάφεραν μια χαρά. Μέχρι κάαααπου στο τέλος, που άρχισαν να το χάνουν.

    Το πρόβλημα, που θα αναφέρω λίαν συντόμως και σε εκτενέστερη παρουσίαση, ήταν πως προφανώς δεν κατάφεραν να “χώσουν” όλα όσα θα ήθελαν στην ταινία, με αποτέλεσμα όσο πλησιάζει προς το τέλος, τόσο “να τους ξεφεύγουν” πράγματα. ΔΕΝ θα αναφέρω εδώ μια συγκεκριμένη φράση, που προδίδει και το “σε ποιά ακριβώς ιστορία του Heinlein είναι βασισμένο”, αφού έτσι θα ήταν και καρα-spoiller για όποιον την έχει διαβάσει (η ταινία, αν θυμάμαι καλά το “υλικό” του Heinlein, δεν είναι απόλυτα βασισμένη σε αυτό). Υπάρχει, όμως, ειδικά ΜΙΑ φράση προς το τέλος, που αν το σκεφτείς λογικά θα έπρεπε να έχει επαναληφθεί / να έχει κάποια “πρόσθετη βάση” για να είναι λογικό να την… ξεστομίσει ένας χαρακτήρας της ταινίας. Αλλά “δεν”. Το “ποιά”, είπαμε, στο εκτενέστερο review.

    Αντικειμενικά, ως “επαγγελματίας reviewer”, θα του έβαζα ένα 7 με 8 στα 10. Ακριβώς επειδή “σε κάποια σημεία το χάνει”, αλλά και επειδή αν “πιάσεις” απο την αρχή το “που το πηγαίνει”, οι όποιες “ανατροπές” δεν σου προξενούν και τόση έκπληξη.

    Πρακτικά, ως… καρα-fanboy της scifi, αναγνωρίζοντας πως σπανίζουν οι πραγματικά καλές ταινίες του είδους με “ψαγμένο” και έξυπνο σενάριο, θα του έβαζα ένα 10 στα 10. Τόσο καλά. Διότι είναι πιο έξυπνο, πιο “ψαγμένο” και πολύ λιγότερο “δήθεν” απο το πρόσφατο και-εγώ-έχω-ταξίδια-στο-χρόνο Looper, που άρεσε σε τόοοοσο κόσμο (εκτός απο εμένα :-P ).

    Η μαγκιά, που βγάζω το καπέλο στους Spierig, είναι πως αντί να εστιάσουν στο όλο time travel της υπόθεσης, επικεντρώθηκαν στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας στην τραγική και άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία του κεντρικού χαρακτήρα, που – να’ναι καλά η γραφομηχανή του Heinlein – μοιάζει βγαλμένη απο ελληνική τραγωδία. Γενικά, έχω τη… σύζυγο ως βαρόμετρο του πόσο καλή είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας: ΔΕΝ είναι πραγματική οπαδός του είδους, ΔΕΝ έχει διαβάσει κα-νε-να βιβλίο scifi, fantasy κουτουλού, και έτσι αποτελεί τον τέλειο κριτή για το αν μια ταινία του είδους είναι πραγματικά καλή – και δεν είναι απλά “ιδέα μου” επειδή “εντυπωσιάστηκα πάλι απο τα ρομποτάκια” :-D . Αν μια ταινία, γενικά, “μιλάει” και σε ανθρώπους που, θεωρητικά, ΔΕΝ θα έπρεπε “να ενδιαφέρονται για αυτή”, ανάθεμα, είναι καλή. Και το Predestination μας κράτησε κολλημένους στην οθόνη όσο λίγες ταινίες του είδους.

    Στο Looper χασμουριόμασταν.

    Φαίνεται πως πορώθηκα, έτσι; Εμ, ανάθεμα, απο πότε είχαμε να δούμε Heinlein στην οθόνη; Και έχει αρχίσει να μου λείπει και ο Dick. Ο Philip, βρε ανώμαλοι! Αλλά αυτά, σε ένα… next episode :-)