Οι περιπέτειες του Hatred, μέρος δεύτερο

Όχι, δεν είχαμε κάποιο παλαιότερο post σχετικά με το Hatred. Απλά, η είδηση αφορά στην εξαφάνιση και μυστηριώδη επανεμφάνισή του στο Steam της Valve. Σαν τον Τζόν Αυλακιώτη, ένα πράμα.

hatred_004-1920x1039

Ο πιο… ελεεινός τίτλος που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια, το Hatred, έκανε χθες την εμφάνιση του στο Steam Greenlight, όπου ξεκίνησε τις προετοιμασίες του για την επίσημη κυκλοφορία του ανάμεσα στους υπόλοιπους τίτλους του Steam, κάποια στιγμή στο απροσδιόριστο μέλλον.

Πριν καλά-καλά προλάβει να κλείσει την πρώτη του μέρα εκεί, η Valve έσπευσε να το αφαιρέσει, παρουσιάζοντας ως επίσημη δικαιολογία πως “από ό,τι έιχε παρουσιάσει το Hatred μέσω του Steam Greenlight, η Valve δεν θα ενδιαφερόταν να το διαθέσει μέσω του Steam”.

Οι δημιουργοί του τίτλου, Destructive Creations, σχολίασαν την κίνηση της Valve με τακτ, θυμίζοντας πως ήταν δικαίωμά της να κάνει ό,τι πιστεύε σωστό, αλλά αυτό δεν θα επηρέαζε με κάποιο τρόπο την πορεία του τίτλου. Οι ίδιοι θα τον κυκλοφορούσαν ανεξάρτητα από τον Steam, παράλληλα ευχαριστώντας το πλήθος φανατικών οπαδών του τίτλου.

Και για να αποδείξουν πως το εννοούσαν, φρόντισαν να διαθέσουν και μία εικόνα που έδειχνε πως ο τίτλος τους, μέσα στις λίγες ώρες που είχε βρεθεί στην κατηγορία Greenlight του καταστήματος-υπηρεσίας της Valve, είχε συγκεντρώσει 13.148 θετικές ψήφους και είχε εκτοξευθεί στην έβδομη του Top 100.

Τώρα, μια ημέρα μετά τον… χαμούλη, το μισητό και κατακριτέο Hatred, “που η Valve δεν έβλεπε να διαθέτει μέσα από την υπηρεσία της”, επέστρεψε σε αυτήν.

Γιατί το σούσουρο με το Hatred?!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, αφού δεν έχουμε αναφερθεί στον συγκεκριμένο τίτλο στο παρελθόν, και καλό θα ήταν να υπήρχε μία κάποια εξήγηση.

hatred_001-1920x1080

Το Hatred, λοιπόν, είναι ένας εξομοιωτής σφαγής. Ένας τίτλος χωρίς ουσιαστικό σενάριο, χωρίς κάποια δικαιολογία για την δράση του, που βάζει τον παίκτη στη θέση ενός ψυχοπαθή που έχει ξαμολυθεί στην Αμερική και σκοτώνει όποιον βρει μπροστά δίχως δεύτερη σκέψη.

Η δράση του Hatred παρουσιάζεται από ισομετρική οπτική, δηλαδή, από πάνω και υπό γωνία, ουσιαστικά αποτελώντας εξέλιξη παλαιοτέρων τίτλων σαν τα κλασικά Alien Breed που είχαμε αγαπήσει στις Amiga.

Το πρόβλημα με το Hatred, όμως, είναι αυτό ακριβώς που είπαμε νωρίτερα, πως δεν έχει κάποια “δικαιολογία” για την δράση του, δεν βάζει, για παράδειγμα, τον πρωταγωνιστή στην ενός αδικημένου που προσπαθεί να εκδικηθεί για ό,τι του συνέβη, ενός φαντάρου που πολεμά για το καλό της χώρας του, ενός μυστικού πράκτορα σε κάποια αποστολή.

Είσαι ψυχοπαθής δολοφόνος.

Σκοτώνεις όποιον βρεις.

Οι περισσότεροι, όπως θα συνέβαινε και στην πραγματικότητα, είναι αθώοι πολίτες.

Άοπλοι άμαχοι, που απλά είχαν την ατυχία να βρεθούν στο διάβα σου.

Αυτό είναι το πρόβλημα.

Νιώσε βρώμικος, μπορείς

Είμαστε οι πρώτοι που παραδεχόμαστε πως τα παιχνίδια δεν είναι απλά μια μορφή ψυχαγωγίας, αλλά και εκτόνωσης. Και πως αυτό δεν είναι κακό.

Ody's thoughts

Τουλάχιστον, εγώ μεγάλωσα ξεκοιλιάζοντάς κόσμο σε ουκ ολίγα παιχνίδια, με το Mortal Kombat 2 να είναι στους all time favorite τίτλους μου από την εποχή της Amiga, αλλά είμαι φανατικός ειρηνιστής και δεν πειράζω ούτε κουνούπι.

Ο συγκεκριμένος τίτλος, όμως, είναι κακός. Όχι μόνο διότι με το να μην σου δίνει καμία δικαιολογία, χάνεται και το όποιο νόημα στο να ασχοληθείς μαζί του…

Ody's thoughts

…με τη λογική πως, ακόμη και στο… Pac-Man, ο πρωταγωνιστής έχει ένα στόχο, “να βγει από το λαβύρινθο” και “να σωθεί από τα φαντάσματα που θέλουν το κακό του” – και αυτό χωρίς να σου έχει παρουσίασει καν ένα σενάριο…

…αλλά και διότι, και κυρίως αυτό, αμαυρώνει το gaming ως χόμπι. Ακούγεται… βαρύγδουπο και δήθεν; Και όμως…

hatred_002-1920x1080

Για σκέψου πόσες φορές στο παρελθόν έχουμε διαβάσει πως τα αγαπημένα μας παιχνίδια είναι “εξομοιωτές δολοφονιών”, μόνο και μόνο για να βρεθούμε να αναρωτιόμαστε “τι κολοκυθιά κουβαλάνε στον εγκέφαλό τους και τα χαρακτηρίζουν ετσι οι άμυαλοι που τα χαρακτηρίζουν ετσι χωρίς καν να τα έχουν δοκιμάσει ποτέ”. Ε, ορίστε, να που σε αυτή την περίπτωση θα είχαν απόλυτο δίκιο. Ορίστε ο πρώτος πραγματικός “εξομοιωτής δολοφονιών δίχως νόημα”. Αυτό χρειαζόμαστε για να προαχθεί περισσότερο το gaming και να γίνει πραγματικά αποδεκτό από όλο τον κόσμο;

Επικείμενο μπάχαλο

Ναι, ευτυχώς, δεν ζούμε ακόμη στην εποχή που τα ηλεκτρονικά παιχνίδια παρουσιάζονταν ως δημιουργίες του Προσάτανου (Chuck Norris FTW). Τίτλοι σαν το Hatred μπορεί να γίνονται αποδεκτοί ή έστω “ανεκτοί” από τους πιο “απελευθερωμένους” από εμάς, που απλά τα κοιτάμε και σκεφτόμαστε, “και τι έγινε, είναι ένα όχι απλά άμυαλο μα ντιπ για ντιπ ηλίθιο shoot’em up”, Αλλά δεν φαίνονται έτσι σε όσους δεν ασχολούνται με το χόμπι και δεν έχουν εξοικειωθεί στην, ας το ομολογήσουμε, σε πολλες περιπτώσεις εξίσου άμυαλη βία που έχουμε δει μέχρι σήμερα σε πολλούς τίτλους. Manhunt, κανείς;

Το Hatred, της Destructive Creations λοιπόν, είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Όχι διότι Θα δημιουργήσει μια νέα γενιά δολοφόνων, αφού όπως ακριβώς δεν κατέστρεψε την ψυχολογία μας το Mortal Kombat, όταν το παίζαμε προ… εικοσαετίας “στα ουφάδικα”, έτσι θεωρούμε πως δεν γίνεται ένα παιχνίδι, ακόμη και αν αυτό είναι το Hatred, να επηρεάσει την ψυχολογία οποιουδήποτε παιδιού ή νέου (που βέβαια, όπως θα λέγαμε, “είναι στα σύγκαλα του”!). Για να το θέσουμε αλλιώς, θα πρέπει όντως “να είχε πρόβλημα από πριν” για να επηρεαστεί από ένα παιχνίδι όπως αυτό, ώστε να βγει με το αγαπημένο του αλυσσοπρίονο στα σοκάκια.

Όχι, λοιπόν, δεν θα καταστραφεί η νεολαία από δαύτο – όσο χάλι και αν είναι. Nope. Το Hatred είναι περισσότερό επικίνδυνο για το gaming ως gaming, αφού είναι απλά θέμα χρόνου πότε θα το ανακαλύψουν κάποιοι, θα το δούμε στις ειδήσεις, και το αγαπημένο μας χόμπι θα βρεθεί για άλλη μία φορά στο στόχαστρο της κοινής γνώμης να σέρνεται στη λάσπη.

Διότι, αυτή τη φορά, θα έχουν δίκιο.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • Κωστής

    Εγώ από την άλλη τα κουνούπια τα σκορπάω στο διάβα μου χωρίς τύψεις. Κατά τ’ άλλα συμφωνώ μαζί σου απόλυτα.
    Και μια άσχετη παρατήρηση. Δε βλέπω πουθενά στα άρθρα σας ημερομηνία και ώρα ανάρτησης, κάτι που είναι προβληματικό ειδικά για παλιότερες ειδήσεις. Μου ξεφεύγει κάτι;

  • ducklord

    Όχι, δεν σου ξεφεύγει κάτι. Όταν σχεδίαζα το θέμα του site, ίσως εσφαλμένα, θεώρησα πως κάτι τέτοιες λεπτομέρειες ήταν περιττές. Και ιδού το αποτέλεσμα! :-P

    Το να τα προσθέσω τώρα δεν θα ήταν και ό,τιευκολότερο, όχι από άποψη κώδικα αλλά σχεδίασης. Ίσως στην επόμενη έκδοση. Κάπου. Κάπως. Κάποτε. :-D