Movie Review: Robocop

Το σύνδρομο του reboot ξαναχτυπά σε μια ταινία που παλεύει για μια θέση στον ήλιο, αλλά τελικά παραμένει πάντα υπό τη σκιά του θρυλικού της προτύπου.
robocop-2014-movie--06Συνήθως είναι καλύτερο να ξεκινάς μια εξέταση ενός πράγματος από τα επιμέρους στοιχεία και να καταλήξεις μετέπειτα σε γενικότερα συμπεράσματα. Αυτή τη φορά όμως, το θέμα μας φωτίζεται καλύτερα αν ξεκινήσουμε από το γενικό και το εξειδικεύσουμε στην περίπτωσή μας. Και στην περίπτωση του Robocop, αυτός ο παραγωγικός συλλογισμός έχει ως εξής: ο κινηματογράφος στην εποχή μας μαστίζεται από αλλεπάλληλα reboots παλιών, κλασσικών έργων. Σπάνια κάποια μοντέρνα διασκευή στέκεται επάξια στο ύψος της αρχικής δημιουργίας στην οποία στηρίχθηκε. Και δυστυχώς για το Robocop αυτό δεν ισχύει. Προσωπικά, αυτή η ταινία δεν έχει λόγο ύπαρξης.

Θαυμάσια, το review τελείωσε, μπορείς να αποχωρήσεις διακριτικά. Δε θέλεις όμως να μάθεις το “γιατί”; Ενδεχομένως είδες την ταινία και διαφωνείς. Ίσως πάλι να μην έχεις δει την αρχική ταινία του 1987 και έτσι δεν έχεις σχηματίσει πλήρη εικόνα. Αν δεν το έχεις κάνει, σταμάτα την ανάγνωση, δες το αριστούργημα του Verhoeven και μετά ξαναέλα, να δεις την αιτιολόγησή μου υπό διαφορετικό πρίσμα, έχοντας πια το πλεονέκτημνα της γνώσης.

Ως αυθύπαρκτη κινηματογραφική οντότητα, το Robocop του José Padilha δεν είναι άσχημη. Έχει φανταστικό καστ, ισορροπημένες ερμηνείες, καλούτσικο στόρι, εντυπωσιακά ειδικά εφέ και αρκετή δόση δράσης. Το μεγάλο της ατόπημα είναι ότι προσπάθησε, αλλά δεν τα κατάφερε να ισορροπήσει ανάμεσα στην πρωτοτυπία και την απόδοση τιμής στο παλιό έργο. Το μεγαλύτερο μειονέκτημά της είναι πως δεν είναι hardcore και δεν παρουσιάζει τη βία με τον ωμό και σοκαριστικό τρόπο του πρώτου Robocop. Αυτό κάνει τεράστια διαφορά, γιατί ο Verhoeven είχε καταφέρει να φτιάξει έναν πραγματικά παρακμιακό κόσμο, με ένα Detroit διαλυμένο και παραδομένο στους κακοποιούς και την αναρχία, μια κυβέρνηση αόρατη και έρμαιο στις διαθέσεις των παντοδύναμων εταιρειών και μια αστυνομία ξεδοντιασμένη, υποχρηματοδοτούμενη και ανήμπορη να τηρήσει την τάξη.

1-robo-2
Page 1 of 512345
Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • e4rthw0rm

    Καλά ε, φοβερή φάση το side-by-side review! Για την ταινία δεν έχω να σχολιάσω κάτι, αλλά η αλήθεια είναι οτι με πείσατε να την προσπεράσω μιας και πρόκειται για Robacop. Είναι από εκείνες τις ταινίες που ξέρω οτι αν δεν τις δω στο σινεμά, δεν θα τις δω ποτέ. Έχω όμως και μιαν άλλη απορία: Γιατί σταμάτησε να δείχνει στην τηλεόραση όλες αυτές τις υπεργαμάτες ταινιάρες όπως το αυθεντικό Robocop, ή ταινίες με Σταλόνε/Σβαρτζενέγκερ/Ζανκλοντβανντάμ τύπου Βαρομετρικό Χαμηλό, Σπεσιαλίστες, Αληθινά Ψέμματα, Ολική επαναφορά κλπ κλπ;;; Είπαμε, καλά τα Κλεμμένα Όνειρα και το Μπρούσκο και ο Σουλεϊμάν, αλλά βάλτε και κανένα Τερμινέητορ, κανένα Πρέντατορ, κανένα Μπάτσο του Νηπιαγωγείου…
    Κατά τα άλλα, δώστε βία στο λαό!!!
    http://img1.techtree.com/sites/default/files/2013/9/tumblr_lrr57z0wHr1qg39ewo1_500-1_1.gif

    Επίσης, βρήκα αυτό:
    http://www.scifibloggers.com/why-were-1980s-genre-films-so-gory/

  • galacticusX

    Πολύ ενδιαφέρον. Έχει και το αντίστροφο: http://www.scifibloggers.com/the-melding-of-human-and-machine-current-sci-fi-trend/#.U382lyiJHhQ

  • galacticusX

    “κοίτα να μην κάνεις και πολλά εξωτερικά γυρίσματα, αφού κοστίζουν. Κράτα το όσο μπορείς περισσότερο μέσα στο στούντιο, σε πράσινες οθόνες, όπου μπορούν και οι ηθοποιοί μας να είναι και κοντά στην τουαλέτα αν τους πιάσει κόψιμο από το πολύ Κέτεριγκ.” – ΠΕΘΑΙΝΩ!!! :-))))))))))))