Η επιστροφή του Καπετάν Αμερικάνου

Η κινηματογραφική επιστροφή του μοναδικού Υπερήρωα που μάλλον δεν ενδιαφέρει πάρα ελάχιστους εκτός της Αμερικής.capten_america_the_winter_soldier_0001.jpg

Ody's thoughts

Ειδικά αυτό, θέλουμε – δεν θέλουμε, θα το δούμε και μόνο επειδή “δένει” με το Avengers. Διότι αν η Marvel κανει με τις ταινίες της ό,τι έχει κάνει και με τα κόμικς της, και συνεχίσει να τα μπλέκει όλο και περισσότερο, πολύ φοβάμαι ότι αν δεν το δούμε, σε δύο χρόνια από τώρα, δεν θα καταλαβαίνουμε τι θα γίνεται στις τότε ταινίες. Διότι προφανώς ο τότε κακός που θα αντιμετωπίζει ο κάποιος υπερήρωας παίζει και να είναι ο ξάδελφος του θείου του μπατζανάκη του κακού που θα αντιμετωπίσει ο καπετάν Αμερικανός σε αυτήν την ταινία.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • galacticusX

    Εμένα μου άρεσε ανέκαθεν και από τα κόμικς, αλλά και η μετρημένη ερμηνεία στις ταινίες από τον Chris Evans. Αν κολλάς στην αστερόεσσα και τον αμερικανικό πατριωτισμό, σου υπενθυμίζω το Superman με την αμερικάνικη σημαία στο Καπιτώλιο! Μακάρι να βλέπαμε να εκτυλίσσεται ρομάντζο μεταξύ Black Widow και Cap, όπως στο κόμικ, αλλά δεν το βλέπω. Παίζει κι ο Redford, λίγο το έχεις αυτό;

  • ducklord

    Δεν ξέρω, προσωπικά πάντα μου φαινόταν τραγικά γελοίο σ’ ένα σύμπαν που κυκλοφορούν άνθρωποι με τρομερές μεταλλάξεις που τους κάνουν πρακτικά το επόμενο βήμα στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, ρομπότ τελευταίας τεχνολογίας, εξωγήινοι από τρομερά εξελιγμένους πολιτισμούς, θεοί και δαίμονες, να κυκλοφορεί ένας αναχρονιστικός Αμερικανός εξοπλισμένος με μια ασπίδα χωρίς πρόσθετες σημαντικές δυνατότητες. Και όμως, ακόμη κι έτσι, να καταφέρνει να επιβιώνει ανάμεσα τους, και μάλιστα να χαρακτηρίζεται και υπερήρωας!

    Υπάρχει εκείνος ο κλασσικός κανόνας που λέει ότι ακόμη και όταν κάτι είναι φαντασία (η επιστημονική φαντασία), πρέπει να έχει και ως ένα σημείο κανόνες και όρια για να καταφέρνει να κρατάει τον θεατή – αναγνώστη ενώ φαίνεται κομματάκι πειστικό. Ο Αμερικανός με την ασπίδα μου μετατρέπει την όποια φαντασία σε εντελώς παιδικό παραμύθι. Προσωπική άποψη, βέβαια, έτσι;