10 μηνάκια δε σε χάλασαν;

Πού νόμιζες ότι βρισκόσουν; Σε καμιά προηγμένη και δημοκρατική χώρα με ελευθερία λόγου και διακίνησης ιδεών;
Θυμάμαι όταν παιδάκι έιχα πιει κρυφά τον καφέ του πατέρα μου: το σοκ από την δόση της καφεΐνης στον άμαθο οργανισμό μου ήταν τέτοιο, που όλη τη μέρα έτρεχα πάνω κάτω, λες και είχα ρουφήξει 3 κιλά κόκας. Τώρα όμως, μετά βίας ξυπνάω με έναν κουβά νες.

Το ίδιο συμβαίνει με την κατάντια της χώρας μας, που τυπικά, και μόνο τυπικά “ανήκει” στον προηγμένο, Δυτικό κόσμο, επί της ουσίας όμως αποτελεί ένα μπαχαλοειδές ανακάτεμα άκρατου μοντερνισμού, θρησκοληπτικού φονταμεταλισμού και τουρκογενούς υποκουλτούρας. Έχοντας μεγαλώσει σε μια κοινωνία που τα θεωρούσε όλα αυτά δεδομένα, έχω εθιστεί πλέον και δεν μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.

Ένς νέος όμως, που βγαίνει σε έναν άλλαγμένο κόσμο, τον κόσμο όπου τα σύνορα πέφτουν, οι αντιλήψεις απελευθερώνονται, τα πάντα επανεξετάζονται και τα παλιά δόγματα αμφισβητούνται, δεν χαρίζει κάστανα. Η είδηση ότι ένας 27χρονος φυλακίστηκε, έστω και με αναστολή, έστω και πρωτόδικα, σε 10 μήνες φυλάκιση, επειδή σατίρισε την εκμετάλλευση ενός μοναχού για χειραγωγικούς και εμπορικούς λόγους, όχι μόνο διέσυρε τη χώρα μας, η οποία ούτως η άλλως είναι δακτυλοδεικτούμενη για τα οικονομικά και κοινωνικά της χάλια, φέρνει στην επιφάνεια τη σχιζοφρενική κατάσταση που ζούμε σε ετούτη τη γωνιά της Μεσογείου.

Ο Φίλιππος Λοΐζος, κατά κόσμον “Γέρων Παστίτσιος”, το μόνο που έκανε ήταν να καυτηριάσει με τη σάτιρά του, όλο αυτό το κίνημα ανάδειξης του Γέροντα Παΐσιου ως αγίου, προφήτη και καθοδηγητή των πιστών. Μπορεί να γελάμε οι περισσότεροι με τις αφελείς και διασκεδαστικές διηγήσεις περί Ξανθού Γένους, επανακατάληψης της Πόλης και των χαμένων πατρίδων, παλινόρθωσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κλπ, κλπ, αλλά το θέμα δεν είναι η θρησκοληψία, ούτε η παραφιλολογία, συνομωσιολογία, το εμπόριο των προφητικών βιβλίων, η εξάπλωση αναχρονιστικών, εθνικιστικών και δογματικών απόψεων σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

filippos-loizos-pastistios

Κανονικά, το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει αντικειμενικά θέση στο unregistered και το αναφέρουμε μόνο και μόνο επειδή ξεκίνησε με αφορμή μια ανάρτηση στο Facebook. Καθώς όμως πλέον τα social media έχουν μπει μέσα στο μεδούλι και του “μέσου Έλληνα”, είναι πλέον ένας κοινός φορέας ιδεών, συζητήσεων και ζυμώσεων. Οι νέοι πλέον το θεωρούν ως δεδομένο, όχι ως κάτι ξεχωριστό, είναι αυτονόητο, όχι κάτι για το οποίο μπορείς να καυχάσαι ότι γνωρίζεις, εκτός κι αν είσαι 80 χρονών και το ανακαλύπτεις για πρώτη φορά. Τότε, μπράβο σου και χαρά στο κουράγιο σου.

Το πρόβλημα, είναι, ότι ένας άνθρωπος καταδικάστηκε επειδή εξέφρασε την άποψή του μέσα στο Facebook. Αυτό. Τίποτε άλλο. Και διώχθηκε επειδή το περιεχόμενο της σελίδας του ήταν τόσο δημοφιλές που υπέπεσε στην αντίληψη των Κέρβερων της Δικαιοσύνης (και των Χρυσαυγιτών που σκύλιασαν από την πρώτη στιγμή). Προσοχή: ο άνθρωπος που καταδικάστηκε είναι ένας απλός άνθρωπος, όπως όλοι μας και κάνει αυτό που κάνουν δισεκατομμύρια άλλοι σε αυτόν τον πλανήτη: καρφιτσώνει το δικό του “χαρτάκι” στον παγκόσμιο πίνακα ανακοινώσεων που λέγεται Facebook. Όσο για την άποψη ότι αυτά που ανάρτησε διώκονται βάσει Συντάγματος, κολοκύθια με τη ρίγανη.

Όταν ποινικοποιείται η γνώμη ενός απλού πολίτη στα κοινωνικά δίκτυα, δεν πάμε καθόλου καλά. Γνώμη που, στο κάτω-κάτω της γραφής, είναι πολύ ταπεινότερη και πολύ λιγότερο χυδαία από όσα εκτυλίσσονται μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στα πρωινάδικα και μεσημεριανάδικα, ή στα σκετς του Σεφερλή ή τα κλιπάκια του Μπραφ. Και όλοι αυτοί βρίζουν και κωλοχτυπιούνται και στο τέλος παίρνουν φράγκα. Άλλοι βγάζουν γέλιο κι άλλοι είναι να τους πετάς λεμονόκουπες. Αλλά όχι και φυλακή. Όχι ρε παιδιά!

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.