1984 v2: ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΧΙΙΙΙΙιιΙΙιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι! (κλάψ!)

Κρατηθείτε. Θα κλάψετε. Αν, βέβαια, είστε πραγματικοί geeks, ή, έστω, λάτρεις της πραγματικά καλής λογοτεχνίας – και, στην προκειμένη περίπτωση, του κλασσικότερου-δεν-γίνεται 1984 του George Orwell.theactorsgang1984poster.jpg

Ξεκινάμε από τα απλά: ούτε καν η Apple, Η APPLE, και ο τότε-ζωντανός Steve Jobs δεν τόλμησαν, ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΑΝ, να μειώσουν, με τον οποιονδήποτε τρόπο, το 1984. Αν είσαι νέος, και δεν το γνωρίζεις, μέχρι τώρα νομίζεις πως μιλάμε για “τη χρονιά που πέρασε”. Και ως ένα σημείο έχεις ένα κάποιο δίκιο. Αλλά δεν ξέρεις, ω, δεν ξέρεις…

Το “1984” είναι ο τίτλος ενός κλασσικού βιβλίου του George Orwell, που όταν το είχε γράψει ο άνθρωπος, σε αυτόν το “1984” φαινόταν σαν το μακρινό μέλλον. Σαν να λέμε “το δικό μας 2084”. Αντί, όμως, να γράψει για διαστημοπλοιάκια που πετάνε, φιλικούς και εχθρικούς εξωγήινους, μεταλλαγμένες παρθένες και ήρωες που πίνουν Ντόλκα και θα μας σώσουν όλους, ο Orwell εστίασε στο “εδώ” και έγραψε μια ρεαλιστική ιστορία για την ίδια τη φύση των ανθρώπων. Απλά “προέκτεινε προς το μέλλον” την μέχρι τότε, την “μέχρι την εποχή του”, πορεία τον ανθρώπων, εκτίμησε το “που θα βρισκόμαστε το 1984”, και έγραψε το ομώνυμο βιβλίο του.

Σε αυτό – που, να θυμάστε, αν και… μας πέρασε, “είναι το κοντινό μέλλον” – ο Orwell ζωγραφίζει μια αυταρχική κοινωνία στην οποία όλοι οι πολίτες είναι μέλη ενός συνόλου, αλλά κανένας δεν χαίρεται, δεν ζει, πραγματικά, την αυτονομία του. Όλοι είναι, απλά, “γρανάζια της μηχανής”. Η χώρα τους βρίσκεται μονίμως σε πόλεμο “με τους άλλους”, που είναι “οι κακοί”, αλλά έχει και συμμάχους, που είναι “οι καλοί”. Μήνα με το μήνα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μέρα με την μέρα, η πλευρά “των καλών” μπορεί να αλλάζει θέση με την πλευρά “των κακών”, και ο πόλεμος βρίσκεται πάντα στο “αύριο κερδίζουμε, χαρείτε σύντροφοι!”, δίχως ποτέ να αλλάζει τίποτα.

Σε αυτό το μίζερο κόσμο δεν υπάρχει “εγώ”, αλλά δεν υπάρχει ούτε και “εσύ” – αφού τα πάντα παρακολουθούνται, και έτσι δεν υπάρχει και αληθινή επικοινωνία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους. Υπάρχει, όμως, το “αυτός” και το “αυτή”, το “εκείνος”, “εκείνη” και “εκείνοι”, αφού το κράτος ανταμοίβει τους “πραγματικούς πατριώτες”, δηλαδή, όσους καταδόσουν “αυτόν”, “αυτήν” και “εκείνους” που τολμούν να πουν το οτιδήποτε κατά του κράτους, κατά της εξουσίας, κατά του Μεγάλου Αδελφού που μας αγαπάει όλους.

Ody's thoughts

Και έτσι έμαθες και από που βγήκε ο όρος “Μεγάλος Αδελφός” πριν τον ξεφτιλήσουν ως όνομα τηλεπαιχνιδιού.

Ο Μεγάλος Αδερφός βρίσκεται παντού. Γιγαντοοθόνες, σε διάφορα σημεία της πόλης, αλλά και μέσα στα σπίτια των απλών ανθρώπων, λειτουργούν τόσο ως τηλεοράσεις, προβάλλοντας τα μηνύματα προπαγάνδας του κράτους, μα και ως κάμερες, μεταφέροντας στις αρχές εικόνες από τις δημόσιες αλλά και προσωπικές στιγμές του καθενός. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, όμως, για όποιον είναι… “σωστός πολίτης”, αφού ο Μεγάλος Αδελφός τους αγαπάει όλους το ίδιο. Εξάλλου, γι’ αυτό τον λένε και “Μεγαλό Αδερφό”.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, ένας άνθρωπος τολμά να ερωτευτεί, να αγαπήσει τους άλλους, να αναρωτηθεί για το κατεστημένο, να κλάψει για τη χαμένη ζωή που περιγράφουν τα βιβλία και τα υπόλοιπα αντικείμενα μιας παλαιότερης εποχής που έχει εντοπίσει σε ένα ξεχασμένο από το χρόνο κατάστημα.

Σε έναν τέτοιο, ανεπίσημο, βρώμικο χώρο, τυλιγμένος από αναμνήσεις ενός παρελθόντος που δεν έχει ζήσει, μα σίγουρα καλύτερου από το δικό του παρόν, όπου οι άνθρωποι ήταν άνθρωποι και όχι άβουλα μυρμήγκια, θα ολοκληρώσει τον έρωτά του, θα ζήσει λίγες στιγμές πραγματικής ζωής, θα ονειρευτεί για ένα καλύτερο αύριο που δυστυχώς είναι δεδομένο πως δεν θα έρθει ποτέ.

Ε, λοιπόν, το παραπάνω. Όλο αυτό. Αυτό. Τι είναι όλο αυτό;

Η επόμενη αισθηματική ταινία με την Kristen Stewart.

Ναι, “την αχώνευτη απο το Twilight”.

wtf.jpg

Ναι, πήραν το 1984 του τζωρτζ Όργουελ, αυτήν την κλασική ιστορία, την τόσο διαχρονική, την πραγματικά προφητική, που τότε είχε προβλέψει την σημερινή μας πραγματικότητα, που στιγμάτισε τη λογοτεχνία, που έχει λουστεί με χίλια βραβεία, και θα το χρησιμοποιήσουν ως βάση για το σενάριο της επόμενης αισθηματικής-ταινιούλας-της-σειράς-για-έφηβα-κοριτσάκια, με την Kristen Stewart, που ακούει στο όνομα Equals.

Συμπρωταγωνιστής της θα είναι 23χρονος Nicholas Hoult, διότι αυτό είναι το σημαντικό της υπόθεσης, το “με ποιόν θα φιστικώνεται” (όχι, παρατήστε με, ΔΕΝ κρατάω τα προσχήματα στην προκειμένη περίπτωση), και όχι η ίδια η ιστορία.

Η ίδια έχει πει για το επερχόμενο αυτό έπος..:

Quote:

Είμαι τρομαγμένη από αυτή (την ταινία ως project). Αν και είναι μια ταινία με μια πολύ βασική ιδέα, είναι τρομερά φιλόδοξη.

Διότι, όπως όλοι γνωρίζαμε, τα παραπάνω που περιγράψαμε, το 1984 του George Orwell, είναι “μια πολύ βασική ιδέα”.

Fail_003.jpg

Ody's thoughts

Έτσι είναι, κούκλα μου: γιατί να προβληματίζεσαι για την καθημερινότητα σου, και το πως – προφανώς, στην περίπτωση σου, τα καταφέρνουν μια χαρά – κυβέρνησεις και εταιρείες προσπαθούν να σε κατευθύνουν και να σε καθοδηγήσουν σαν πρόβατο για το δικό τους συμφέρον, για το πως έχεις αρχίσει να χάνεις την προσωπικότητά σου, την αυτονομία σου, το ίδιο το είναι σου, για το πως βλέπεις ότι η σύγχρονη πραγματικότητα μας θέλει zombies στο βωμό του καταναλωτισμού, στον οποίο θυσιάζουμε τον ίδιο τον εαυτό μας, όταν αρκεί “να φαίνεσαι καλή στο φακό”;

Ody's thoughts

Υ.Γ.: Και το “κούκλα μου”, σχετικό, αφού ειδικά στην προκειμένη περίπτωση, το καχεκτικό ξυλάγγουρο με το ξινισμένο ύφος προσωπικά απέχει μακράν από τις απόψεις μου για το τι είναι “ελκυστικό”.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.