Ο πρώτος επαγγελματίας gamer που παίρνει visa

Tags:

Ο Kim ‘viOLet’ Dong Hwan είναι ο πρώτος ενός νέου… είδους ανθρώπων!Kim_Dong_Hwan_-_Violet_-_Pro_Gamer_001.jpg

Επαγγελματίας παίκτης του StarCraft II, και ένας από τους πρώτους που έκανε αίτηση για την νέα P-1A visa, τον περασμένο Ιούλιο που ανακοινώθηκε.

Η P-1A visa είναι μια προσωρινή visa η οποία εκδίδεται στους ξένους αθλητές, καλλιτέχνες και ψυχαγωγείς (entertainers) από τις ΗΠΑ, και εκδίδεται μόνο σε αθλητές παγκοσμίου φήμης (βλέπε Garry Kasparov ή Jet Li).

Kim_Dong_Hwan_-_Violet_-_Pro_Gamer_002.jpg

Ο Kim έλαβε λοιπόν πρόσφατα αυτή την visa για πέντε ολόκληρα χρόνια.

Η visa δεν δίνει το δικαίωμα μόνιμης διαμονής στις ΗΠΑ, όμως επιτρέπει στον αθλητή να αποκτά δικαιώματα και καταξίωση όπως όλοι οι “υπόλοιποι παραδοσιακοί αθλητές”, όπως επίσης και το δικαίωμα να εισέρχεται στις ΗΠΑ ελεύθερα, ώστε να συμμετέχει σε τουρνουά και πρωταθλήματα.

dimitrisscript’s thoughts:


Αυτό μπορεί να ακούγεται μικρό νέο, όμως μπορεί να γίνει η αρχή για μια νέα εποχή, cyber-αθλητών και cyber-αθλημάτων.

Κι αυτό διότι πρέπει επιτέλους να καταλάβει η μάζα ότι το gaming δεν είναι μόνο κάτι για να περνάς την ώρα σου.

Gaming is a damn serious business, και πρέπει επιτέλους και η χώρα μας να αποκτήσει λίγη μόρφωση πάνω στο όλο θέμα.

Την επόμενη φορά που θα σας πει κάποιος τη φράση “It’s just a game” δείξτε του αυτή την είδηση.

It isn’t just a game. IT’S REAL LIFE.

  • Nikos

    Εμμ, δεν θελω να σε προσβαλω(και θα το πω ποιο πολυ με χιουμοριστικη διαθεση) αλλα καποια εποχη, καποιοι πληρωνοντουσαν για να χεζουνε….Αλλα αυτο δεν σημαινει οτι τωρα το χεσιμο ειναι σοβαρη business….
    Και επισης για τον Kim μπορει να ειναι σοβαρη business αμα βγαζει λεφτα, εσυ βγαζεις ομως?Οεο?

  • ducklord

    Εμ… Όχι ακριβώς.

    Ερώτηση κρίσεως: γιατί είναι “σοβαρή μπίζνα” και “αποδεκτό για ενήλικους” να παίζουν στοίχημα για αγώνες ποδοσφαίρου, μα όχι και για… αγώνες Starcraft;

    Κάτσε, γιατί σου φαίνεται περίεργο;

    “Άθλημα” το ένα, “άθλημα” το άλλο.

    Και πριν πεις “ναι, αλλά οι μεν αθλούνται, οι δε κάθονται σε μια καρέκλα και…” διότι θα σου αντιπαραθέσω το ότι “οι μεν παίζουν, κοντζάμ μαντράχαλοι, ένα παιχνίδι που παίζαμε από μικρά πιτσιρίκια, ντυμένοι με κοντά παντελονάκια, οι δε παίζουν, κοντζάμ μαντράχαλοι, πολλά παιχνίδια που παίζαμε από μικρά πιτσιρίκια, και μάλιστα… ντυμένοι πιο φυσιολογικά”.

    Και “κόσμος ποντάρει στο παιχνίδι τους”.

    Γιατί το ένα θεωρείται “πιο αποδεκτό” και “αθλητισμός” και το άλλο “παιχνίδι”;

    Επειδή στο μεν “κουράζεις το σώμα σου” και στο δε όχι; Μα, γιατί τότε ένας τενίστας, μετά από δέκα χρόνια ενασχόλησης με το “άθλημα” του, μπορεί να πάθει τενοντίτιδα στον αγκώνα, ενώ εγώ, μετά από (τα πρώτα) δέκα χρόνια ενασχόλησης με τους υπολογιστές, έπαθα τενοντίτιδα στον καρπό (και με πεθαίνει και η μέση);

    Όπως βλέπεις, είναι θέμα… “οπτικής”.

    Το “αν βγάζεις λεφτά από αυτά” δεν σημαίνει μια. Γιατί, “βγάζουν λεφτά από αυτό” αυτοί που κάθονται και βλέπουν αγώνες ποδοσφαίρου στην TV; “Βγάζουν λεφτά από αυτό” όσοι πηγαίνουν στο γήπεδο να δουν την αγαπημένη τους ομάδα;

    ΜΕ ΑΥΤΗ την έννοια λέμε πως “τα games είναι άθλημα”. Στην Ιαπωνία π.χ. μαζεύεται κόσμος σε αίθουσες (ακόμη και σε… γήπεδα θα μπορούσε να γίνει) να δει σε γιγαντοοθόνες δυο μεγάλους “παίκτες” του Starcraft “να πηγαίνουν κόντρα”. Στο Ελλάντα μαζεύεται κόσμος σε γήπεδα να δει “δυο μεγάλους παίκτες των γηπέδων” να “πηγαίνουν κόντρα”. Αμφότερα, ως “αθλήματα” (αλλά το ένα ΜΟΝΟ στην Ιαπωνία – για την ώρα), έχουν μετατραπεί σε “βιομηχανίες”, που φτάνουν μέχρι και στην… παραγωγή κασκώλ για τους οπαδούς.

    Αλλά όχι, δεν αξίζει να τα αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Είναι τρελοί οι Ιάπωνες (και σε αυτό).

    Θυμήσου τα παραπάνω την επόμενη φορά που θα πέσεις στην TV σε ένα τσούρμο (συνήθως) αγοράκια (μεγαλύτερης-ηλικίας-από-ότι-θα-έπρεπε) ντυμένα με παιδικά παντελονάκια να κυνηγούν ένα τόπι. :-D

  • Nikos

    Παλι κατεβατο εγραψες ρε πο*στη μου…:P
    Κοιτα, αυτοι που παιζουν το τοπι πληρωνονται συνηθως εκατομμυρια για αυτην την δουλεια….σε αντι θεση με τους gamers, που δεν νομιζω να περνουν αυτα τα εκατομμυρια.Ξερω οτι καποιοι πληρωνονται(πχ beta testers) αλλα δεν νομιζω να περνουν τετοια ποσα.
    Και εδω στην Ελλαδα, ποιος θα κατσει να στοιχηματισει αναμεσα σε gamers?(περα απο εσενα)Στο ποδοσφαιρο,ο αθλητης προσπαθει, κουραζεται, προπονειται.Η επιδοση του και το αποτελεσμα εξαρταται, απο το τι προπονηση εχει κανει.Στα games απο τι εξερταται?Απο το ποσες ωρες εχει καει?Ή αν εχει καλη καρτα γραφηκων?
    Συμφωνω οτι και τα 2 παιχνιδια ειναι, απλα τωρα το ποδοσφαιρο πχ εχει γινει μπισνα.Οι ομαδες βρισκονται στο χρηματιστιριο.Αποτελεσμα, ο παιχτης που ανεφερα ποιο πανω, θα κανει ολα αυτα μονο και μονο για το θεαμα και να παρει τα μπονους του, ωστε το συστημα να συνεχιστει.
    Ο gamer, γιατι θα το κανει?Επειδη γουσταρει μαλλον.Αλλα η προσπαθεια του gamer, προσφερει καλυτερο θεαμα, απο αυτο του ποδοσφαιρου?
    Εγω προσωπικα ουτε θα πληρωνα να δω PvP μα ουτε να παω σε αγωνα ποδοσφαιρου(ελληνικο, γιατι σε αγγλικο, ειμαι ηδη εκει :P)

  • e4rthw0rm

    Σιχαινομαι το ποδοσφαιρο και ταυτοχρονα βαριεμαι αφανταστα το Starcraft. Πιστευω ομως οτι ο ducklord εχει δικιο (σλουρπ, σλουρπ!). Εγραψες χαρακτηριστικα:”Στο ποδοσφαιρο,ο αθλητης προσπαθει, κουραζεται, προπονειται.Η επιδοση του και το αποτελεσμα εξαρταται, απο το τι προπονηση εχει κανει.Στα games απο τι εξερταται?Απο το ποσες ωρες εχει καει?Ή αν εχει καλη καρτα γραφηκων?”
    Σε πληροφορω λοιπον οτι και στις 2 περιπτωσεις οι “αθλητες” κανουν την αντιστοιχη “προπονηση”. Απλα στη μια εσυ το δεχεσαι, ενω στην αλλη το θεωρεις “καψιμο”. Αντιστοιχα, εγω θεωρω “καψιμο” το να μαζευονται 11 μαντραχαλαιοι (αμα δεν ειναι 11 μη με κραξεις, αληθεια δεν εχω δει ποτε αγωνα ποδοσφαιρου) και να “παιζουν πασουλες” με τα σπονσοραρισμενα ακριβα παπουτσακια τους (οπως οι αλλοι εχουν για σπονσορα π.χ. την nvidia και “φορανε” στα pc τους ακριβες καρτες) ή τελοσπαντων να κανουν κατι που εμπεριεχει ως βασικη διαδικασια το κλωτσημα μιας μπαλας, και να λεμε οτι “προπονουνται” σε αυτο. Μην με παρεξηγησεις παντως, δεν υπερασπιζομαι το Starcraft, απλα τα λεω με αφορμη την συζητηση για το ποδοσφαιρο, επειδη ποτε δεν καταλαβα πως εγινε τοσο δημοφιλες (το πιο δημοφιλες) στον πλανητη.

  • Nikos

    Μα στην μια το δεχομαι, διοτι αυτη η πρπονηση του αθλητη, εχει και οφελος στον ιδιο.Στο σωμα του, στον αργανισμο του, του κανει καλο.
    Στον gamer αυτο δεν κανει καλο.Το να εισαι τοσες ωρες μπροστα απο μια οθονη, μονο κακο κανει στα ματια σου.Και ισως και στον εγγεφαλο σου.
    Συμφωνω μαζι σου για την καταντια του ποδοσφαιρου, οπως επισης και με την παρομοιωση του duck lord.Διοτι τωρα, απο οτι φαινεται, παει να γινει το ιδιο συστημα και στα games.Aλλα οπως ειπα πριν, πιστευω οτι το κερδος του αθλητη, ειναι μεγαλυτερο απο αυτο του gamer.

    PS:Δεν ειμαι gamer.Aν και παιζω καμια φορα games παντα καταλυγω να τα βαριεμαι ολα.
    Επισης, to duck lord, οπως βλεπεις το συστημα εμφανισης που εχεις βαλει εδω(η μικρη μπαρα στα αριστερα) δεν βολευει και πολυ για την αναγνωση κειμενου.Πολυ στριμωγμενη πληροφορια, σε μικρο χωρο.
    Ε, αυτα…!

  • galacticusX

    Δεν είναι καινούριο φαινόμενο το gaming ως πρωταθλητισμός. Τουρνουά gaming έχουμε εδώ και δεκαετίες – θυμάται κανείς την ταινία Wizard που ουσιαστικά ήταν ένα promo για το Super Mario 3; Απλώς τώρα έγινε διεθνές, αποκτά περισσότερο prestige και επειδή η βιομηχανία έχει ανοίξει, τα έπαθλα και η φήμη είναι όλο και μεγαλύτερα. Μερικοί τύποι, όπως ο Fatal1ty έχουν φτιάξει το δικό τους brand, έχοντας ξεκινήσει από το επαγγελματικό gaming. Τώρα, σε ποιους αρέσει και σε ποιους όχι, αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει τι θεωρεί η κοινωνία αξιόλογο. Εδώ και το pole dancing προωθείται ως άθλημα και μάλιστα με βλέψεις να γίνει ολυμπιακό. Ο πρωταθλητισμός επενδύει πάντοτε στην υπεραξία που του προσδίδει η εκάστοτε εποχή. Δεν υπάρχει κάποιο αντικειμενικό κριτήριο αξιολόγησης, ούτε του ίδιου του “αθλήματος”, ούτε των απολαβών των διαγωνιζομένων.

  • ducklord

    Λάααααθος!
    Κάνε αναζήτηση και θα βρεις ΚΑΙ εδώ, αν θυμάμαι καλά, ειδήσεις σχετικά με το πόσο καλό κάνει το gaming στα αντανακλαστικά, στη μνήμη των gamers, στις ικανότητες οργάνωσης κ.λπ.

    Έχουν γίνει πολλές και διαφορετικές έρευνες για το θέμα, και όλες καταλήγουν σε παραπλήσια συμπεράσματα. Και είναι λογικό:

    Αν “μανατζάρεις στρατεύματα και χώρες” – ναι, “virtually”, π.χ. στο Civilization ή και το Starcraft για το οποίο ο λόγος – ουσιαστικά έχεις να αντιμετωπίσεις “ένα πρόβλημα” (τον αντίπαλο) που είναι “σπασμένο σε επιμέρους κομμάτια” (τις μονάδες του), που μάλιστα “σου επιτίθενται με διαφορετικούς τρόπους από διαφορετικά σημεία”. Και, άρα, παίζοντας, εξασκείς τις δυνατότητες οργάνωσης, αντίληψης και επίλυσης προβλημάτων του εγκεφάλου σου.

    Για τα αντανακλαστικά, το προφανές: παιχνίδια δράσης, FPS, αγώνων κ,λπ. Κυρίως FPS. Για τις δυνατότητες μνήμης, παιχνίδια στρατηγικής (με… ΠΟΛΛΕΣ πληροφορίες), adventures κ.λπ.

    Αλλά κατά τα άλλα τα “παιχνίδια” δεν έχουν κα-νε-να θετικό αποτέλεσμα, αντίθετα με “τη μπάλα”.

    Θα σε μαλώσω βρε!

    Όσο για το ότι “ο χώρος εδώ είναι στενός”, ναι. Διότι δεν είναι… σύνηθες φαινόμενο “να έχουμε συζητήσεις” (“ποιός μας δίνει σημασία εμάς – κανείς!”), και σε σχετικά μικρά θέματα προτιμούμε να δίνουμε έμφαση στην εικόνα.

    Σε περιπτώσεις που εμφανίζεται συζήτηση, όπως αυτή, υπάρχει λύση: πηγαίνω στο backeeeend, βρίσκω το θέεεεμα, του “αλλάζω post style” και… τσούπ!

    Όπα, μισό λεπτό, δεν πήγα ακόμη…

    Τσούπ!

    Όχι, δώσε μου άλλο ένα λεπτό…

    ΤΣΟΥΠ!

    Στρώσαμε!

    ΕΝΤΙΤ: ΔΙΣ ΙΖ ΔΕ ΠΑΟΥΑ ΟΦ ΑΟΥΡ ΠΟΣΤ ΣΤΑΗΗΗΗΗΛΛΛΛΣΣΣΣςςςς
    (…με ύφος Thunder…Thunder…THUNDERCATS! HOEEEeeEee!)

  • Nikos

    Πω πω πεσατε ολοι να με πλακωσετε…τι ειστε εσεις ρε..? :P
    Λοιπον, αυτο με τις ερευνες δεν το ηξερα….Ok.
    Και με τα παραδειγματα που μου δινεις, εχεις ενα δικιο.

    Αλλα ομως δεν ειναι κανονας αυτος.Οτι δηλαδη παιζοντας Starcraft θα γινεις αμεσως μεγας στραταρχης των αμερικανικων ενοπλων δυναμεων….Ποιο γνωστη ειναι η εικονα να ειναι καποιος κλειδωμενος στο υπογειο της μανας του και να ζει με πατατακια και την συνταξη της παρα να εχει αποχτησει βελτιωμενα αντανακλαστικα επειδη 25 ωρες το 24 παιρνει raid bosses….(θα με σταυρωσετε γιαυτο που ειπα?)
    Επισης, πιστευω οτι καλυτερα να δινεις ποιο πολυ χωρο στα αρθρα, οπως εκανες τωρα, παρα οπως ηταν πριν…περα απο τα σχολια, ειναι και ποιο ευκολο στο ματι…

    Το galacticusX:
    Εγω πιστευω οτι εχει μεγαλη σημασια σε ποιους αρεσει και σε ποιους οχι.Γιατι σε αυτους που αρεσει,αυτοι θα το παρακολουθησουνε, θα πληρωσουνε γιαυτο, και ισως να καταφερουν να το κανουν και γνωστο…βεβαια ολα αυτα που λεω τωρα, γινονται μονο σε μια τελεια κοινωνια, οποτε μαλλον χλωμο στην Ελλαδα…
    Αν και σε αυτους που αρεσει, μελοι της κοινωνιας δεν ειναι?Οποτε θεωρητικα, γινεται κατα ενα μερος αποδεχτο…
    Για το τελευταιο που ειπες, δεν εχω γνωση πανω σε αυτο, οποτε δεν θα εκφερω αποψη.Αλλα, δεν νομιζω να συμφωνω….

  • e4rthw0rm

    Couldn’t agree more!

  • ducklord

    Και πάλι δεν το σκέφτεσαι σωστά. Για σκέψου ρε συ, συγκρίνεις έναν “απλό gamer” με έναν… επαγγελματία ποδοσφαιριστή;!; Σοβαρά;!

    Ακριβώς όπως ΔΕΝ γίνονται επαγγελματίες ποδοσφαιριστές “όσοι παίζουν ποδόσφαιρο”, έτσι ΔΕΝ γίνονται επαγγελματίες gamers “όσοι παίζουν παιχνιδάκια”. Οι πρωταθλητές στο Starcraft δεν είναι “καμμένα παιδάκια που παίζουν στο δωμάτιο τους 2-3 ωρίτσες κάθε μέρα” αλλά άτομα που το αντιμετωπίζουν το ίδιο σοβαρά με κάθε “επαγγελματία αθλητή”. Ξυπνούν με ωράριο, πιέζουν τους εαυτούς τους να “παίζουν” περισσότερο από 8 ώρες την ημέρα, τις ίδιες και τις ίδιες “πίστες”, τις ίδιες και τις ίδιες “μάχες”.

    Για να καταλάβεις για τι μιλάμε, ψάξε στο YouTube για videos πρωταθλητών στο Starcraft και πρόσεξε τα δάχτυλα τους στο πληκτρολόγιο. Οι καλύτεροι “δίνουν εντολές” στις μονάδες τους με ρυθμό γρηγορότερο από ό,τι μπορεί “να καταλάβει” το ίδιο το παιχνίδι, μόνο και μόνο για να είναι προετοιμασμένοι για μια κίνηση του αντιπάλου τους (αυτό που λέμε “να βρίσκονται συνεχώς on the edge”). Η κατάσταση μπορεί να παρομοιαστεί με το να παίζεις Σκάκι με ρυθμούς σκέψης και αντανακλαστικών που ταιριάζουν περισσότερο στη Formula 1.

    Αμφότερα η Formula 1 και το Σκάκι έχουν περιστασιακά χαρακτηριστεί / αναγνωριστεί ως “αθλήματα”. Οχι και το gaming.

    Προφανώς ΔΕΝ μιλάμε για τον έφηβο που παίζει με την παρέα του το Χ FPS “για την πλάκα” του, έτσι;

    Ομοίως, ψάξε και δες βιντεάκια από “πρωταθλήματα” σε beat’em’ups – π.χ. στο κλασσικό Steet Fighter II. Αντίθετα με το τι νομίζουν οι περισσότεροι, πως οι παίκτες “πατάνε κουμπάκια για να χτυπιούνται τα καραγκιοζάκια στην οθόνη”, θα δεις τρελό… βάθος σκέψης, και αντιμετώπιση, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, που θυμίζει Σκάκι-on-steroids: σε τι απόσταση φτάνει η γροθιά του αντίπαλου όταν ελέγχει τον Χ χαρακτήρα και κάνει το Ψ από τα 36 πιθανά “χτυπήματα” του, και τι είναι πιθανότερο πως θα ακολουθήσει, βάσει της ψυχοσύνθεσης και του “τρόπου παιχνιδιού” του, ώστε να αποφασίσει κανείς αν θα επιχειρήσει “απλή” άμυνα ή cancel-και-επίθεση;

    Μιλάμε για… επιστήμη!

  • Nikos

    Ε, ναι ειναι λιγο αδικη η συγκριση, εχεις δικιο.
    Ωραια τα παραδειγματα που μου λες, και τα πιστευω(αν και διαφωνω στο κομματι επιστημη που ανεφερες) αλλα, για καποιον Χ λογο, που δεν ξερω πραματικα να εξηγησω, δεν μπορω να δεχθω τα games σαν αθλημα.Δεχομαι, το τι μπορουνε να κανουνε, μετα απο τοσες ωρες “προπονησης” και μπραβο τους, αλλα δεν το θεωρω αξιο αυτο.Θα μου πεις, γιατι, ειναι αξιο ο επαγγελματιας ποδοσφαιριστης να περνει τοσα λεφτα?Εκει βεβαια το θεμα,παιρνει αλλες διαστασεις, αφου ο μονος λογος που παιρνουν τοσα λεφτα, ειναι διοτι πουλανε καλυτερο θεαμα, και αποφερουν ποιο πολλα λεφτα στους ιδιοκτητες/επενδυτες.Ο παγκοσμιου φημης ομως gamer τι παιρνει?Την visa?
    Η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι οι απολαβες που χαραχτιριζουν κατι σαν αθλημα.Οι απολαβες ειναι επήρεια του ποσο καλος εισαι.Αν εισαι καλος, παιρνεις και πολλα.(Υποθετω)
    Αλλα εγω, θεωρω κατι σαν αθλημα που σε κουραζει.Σωματικα και πνευματικα(Ποδοσφαιρο, σκακι, πολεμικες τεχνες)Βεβαια με το σκεπτικο αυτο, και η δουλεια, αθλημα ειναι…Πω πω ρε μαλακες, μπερδευτικα…….

    .