Τι να κάνετε αν το παιδί σας είναι εθισμένο στα video games

Αν το σπλάχνο σας χτυπάει 12ωρα στο League of Legends, πρέπει να αρχίσετε να ανησυχείτε…
Αν και δεν έχω παιδιά, έχω μάτια και βλέπω γύρω μου. Και αυτό που βλέπω είναι ότι οι νεοέλληνες γονείς της γενιάς μου είναι λίγο αλλού γι αλλού.
Συνθλιμμένοι μεταξύ αναχρονιστικών προγονικών αντιλήψεων, μπασταρδεμένης τουρκομπαρόκ κουλτούρας με έντονες δόσεις αρχαιοελληνοπρεπούς κομπορρημοσύνης, φυλακισμένοι σε ένα αδιέξοδο οικονομικό περιβάλλον, αλλά μαθημένοι στην ευρωευμάρεια της περασμένης δεκαετίας, είναι φυσιολογικό να τά ‘χουν παίξει.

Παρεπόμενη συνέπεια οι ασυναίσθητες επιλογές τους στη διαπαιδαγώγηση των τέκνων τους και – για να έρθουμε στο προκείμενο -, η ελλιπής προσοχή στο τι συνιστά την ψυχαγωγία τους και δη την ηλεκτρονική.

Με ευχαρίστηση είδα ένα τρομερά ενδιαφέρον άρθρο του BBC που στάθηκε αφορμή για αυτές τις γραμμές. Η δικές μου προσλαμβάνουσες είναι ακριβώς στο ίδιο μήκος κύματος. Τα παιδιά μεγαλώνουν με ένα iPhone ή iPad ανά χείρας – τα τεχνολογικά φετίχ του σημερινού νεοέλληνα – και επιδίδονται σε πολύωρα αποβλακωτικά gaming sessions. Τα παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά σήμερα, ειδικά στις κρίσιμες ηλικίες των 10-13 ετών, είναι της συνομοταξίας «free to play» ή «freemium» (είναι το ένα και το αυτό).

DarkOrbit2

Το 12χρονο ανίψι μου έχει πάθει πλάκα με το League of Legends. Παρόμοιας ηλικίας γιος γνωστού μου ζευγαριού έχει πάθει ανάλογο κόλημμα με το Dark Orbit, άλλο τρομερά δημοφιλές free to play παιχνίδι. Κάθε φορά που συναντιόμαστε με ρωτάει με αγωνία αν βρήκα κάποιο σπάσιμο για να αγοράσει νέες ασπίδες, ρουκέτες και laser για το διαστημόπλοιό του.

Πολλοί γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι τα περισσότερα free to play games βασίζονται στα λεγόμενα “micro transactions”, τις μικρο-αγορές πρόσθετων όπλων, εξοπλισμού, κοσμητικών και μη αξεσουάρ για τους ήρωες του παιχνιδιού, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να προχωρήσει κανείς σε βάθος στην εξέλιξη της περιπέτειας.

Χωρίς εξελιγμένες ασπίδες, που κοστίζουν μόλις 2 ευρώ, ο μικρός Γιαννάκης δεν μπορεί να περάσει μέσα από τη ζώνη των διαστημικών πειρατών και να ανεβεί επίπεδο, όπως ο συμμαθητής του Χρήστος. Ναι, αλλά δεν είναι μόνο οι ασπίδες: ο Πέτρος, που ο μπαμπάς του, τον άφησε να ξοδέψει 20 ευρώ στο παιχνίδι, έχει τώρα 4 ΜΕΓΑΛΑ turbo-laser, 100 πυραύλους Black Widow, και μπορεί να ξεκλειδώσει το πακέτο με τα γαμάτα σχέδια για το διαστημόπλοιό του, ειδικά εκείνα με τις κόκκινες νεκροκεφαλές, είναι απίθανο!

league-of-legends-micro-transactions

1 ευρώ από δω, 5 ευρώ από κει, μαζεύονται σιγά σιγά κοντύλια για τα, κατά τα άλλα “free” παιχνιδάκια. Και το χειρότερο είναι ότι, χωρίς συνεχείς αναβαθμίσεις, τι γίνεται; Το παιδάκι βασανίζεται σε μια συσσίφεια προσπάθεια να ανεβεί επίπεδα, κάτι που φυσικά δε γίνεται ποτέ, γιατί τα mechanics του παιχνιδιού είναι τέτοια που καθιστούν αδύνατη την εξέλιξη, χωρίς να σκάσει κανείς μπόλικο χρήμα σε upgrades. Έτσι, το παιδί σπαταλά ώρες ατέλειωτες σε ένα ψυχοφθόρο και ατελέσφορο grinding, όπως λέμε στη γλώσσα των games, δηλαδή την αργή, επίπονη και εξουθενωτική προσπάθεια εξέλιξης του χαρακτήρα που ελέγχουμε στο παιχνίδι, χωρίς δυστυχώς κάποιο αποτέλεσμα.

Τις προάλλες, άλλο, συμπαθέστατο 11χρονο αγόρι, επίσης φιλικού ζευγαριού, έπαιζε μετά μανίας Grand Theft Auto IV στο PS3 που του είχε αγοράσει ο μπαμπάς του. Ο πατέρας του ψιλοπαρεξηγήθηκε όταν, μεταξύ σοβαρού και αστείου, του «την είπα» επειδή άφηνε το παιδί του να παίζει ενήλικα παιχνίδια. Η δεδομένη απάντηση που εισέπραξα είναι ότι ούτως ή άλλως τα πιτσιρίκικα τα βρίσκουν όλα σήμερα, αν δεν του έπαιρνα εγώ θα το κατέβαζε μόνος του, ή θα του τό ‘δινε κάποιος συμμαθητής του.

Page 1 of 212
Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • giannis1013

    παρα πολυ καλο άρθρο, συμφωνώ σ’ολα