Standard για το desktop του Linux η OpenGL;

Λογότυπο OpenGL

Η υιοθέτηση της OpenGL από τα μεγαλύτερα περιβάλλοντα desktop του Linux μεταφράζεται και σε προβλήματα για όσους έχουν παλαιότερους υπολογιστές – και όχι μόνο.

Οι περισσότερες σύγχρονες διανομές συνοδεύονται και από (τουλάχιστον) έναν σύγχρονο window manager, όπως το Gnome Shell ή το Unity. Και το “σύγχρονος window manager” σημαίνει και πως για την εύρυθμη λειτουργία του, το σύστημα γραφικών του υπολογιστή πρέπει να υποστηρίζει το πρότυπο OpenGL τουλάχιστον στην έκδοση 2.0. Αυτό, όμως, σημαίνει και πως θα πρέπει και το σύστημα γραφικών να είναι σχετικά σύγχρονο. Συμπέρασμα; Το “τρέχω μια χαρά σε παλιούς υπολογιστές” Linux έχει, ακριβώς εξαιτίας αυτών των desktop managers, μετατραπεί σε “τρέχω μόνο σε σύγχρονους υπολογιστές”.

Ναι, πάντα υπάρχουν “εναλλακτικές” αλλά με αυτές χάνεται το όποιο πλεονέκτημα έχει πασχίσει να αποκτήσει το Linux στο desktop του. “Εναλλακτικές” που απευθύνονται κυρίως σε πιο προχωρημένους χρήστες, που απαιτούν λίγο “παίδεμα” για τις ρυθμίσεις του (το οποίο… ούτε που θέλει να ακούει ο αρχάριος και μέσος χρήστης), ενώ “δεν παρουσιάζουν και όμορφα γραφικούλια με σκιές, που αρέσουν και στον Μπάμπη”.

Θεωρητικά, αρκεί κανείς να προσθέσει μια νέα κάρτα γραφικών στον υπολογιστή του – ακόμη και τα φθηνότερα σημερινά μοντέλα είναι ικανά να καλύψουν αυτές τις απαιτήσεις. Έλα, όμως, που η αρχιτεκτονική των υπολογιστών έχει αλλάξει, και μια σύγχρονη κάρτα γραφικών μπορεί να μην μπορεί να “μπει” σε ένα PC μόλις 5 ετών! Και τι γίνεται στην περίπτωση του virtualization, όπου δεν υπάρχει υποστήριξη Open GL σε όλες τις λύσεις, αλλά μόνο σε συγκεκριμένες προτάσεις, π.χ. VMWare και VirtualBox;

Μια λύση που έχει υιοθετηθεί είναι αυτή του LLVMpipe, που αναλαμβάνει να “μεταφέρει” τον “υπολογισμό” των γραφικών μέσω OpenGL από την κάρτα γραφικών στον επεξεργαστή. Αν εξαιρέσουμε πως αυτό αυτομάτως καθιστά μια κάρτα γραφικών χρήσιμη σχεδόν αποκλειστικά για την προβολή “επίπεδων” γραφικών και video, αγνοώντας επιδεικτικά τις υπόλοιπες δυνατότητες της, επιπλέον επιφέρει, όπως είναι λογικό, πρόσθετο φόρτο στον επεξεργαστή. Και όταν μιλάμε για “παλιά μηχανάκια”, το τελευταίο που θέλει κανείς είναι “πρόσθετος φόρτος στον επεξεργαστή” (που ούτως ή άλλως… με το ζόρι “σηκώνει” τις σύγχρονες εφαρμογές με τις ανεβασμένες απαιτήσεις τους).

Εσάς, πώς “σας πάει” το Linux στον παλιό υπολογιστή σας (αν τον έχετε ακόμη); Χρησιμοποιείτε ένα σχετικά σύγχρονο desktop, με δυνατότητα compositing; Έχετε συναντήσει προβλήματα;

Ody's thoughts

Τονίζω πως τα παραπάνω έχουν γραφτεί με αφορμή το σχετικό άρθρο στο Slashdot, και τη συζήτηση που το ακολούθησε. Δεν αποτελούν “άποψη του γράφοντα”, ούτε είναι συνέχεια στη σειρά θεμάτων όπου… “θάβουμε το Linux” (και που έχει “παγώσει” εδώ και κάποιο διάστημα λόγω άλλων υποχρεώσεων).

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.