Linux: το… μπάχαλο της “ελευθερίας επιλογής”

Οι περισσότεροι οπαδοί του Linux ισχυρίζονται πως “το πλήθος εφαρμογών (και διανομών) μεταφράζεται σε ελευθερία επιλογής”. Η αλήθεια είναι πως αποτελεί τον απόλυτο προσδιορισμό του… μπάχαλου.

Ody's thoughts

Το post εντάσσεται σε μια νέα σειρά θεμάτων του unregistered όπου, απλά, “θα θάψουμε το Linux” – αλλά περιγράφοντας την πραγματικότητα. Παρουσιάζοντας τα προβλήματα του, που οι φανατικοί οπαδοί του χαρακτηρίζουν ως “ασήμαντα” και προσπαθούν να… κρύψουν κάτω από το χαλάκι. Και δεν θα το κάνουμε “γιατί το μισούμε”, αλλά γιατί το πρώτο βήμα “για να γίνεις πιο δυνατός” είναι το να αναγνωρίσεις τα μειονεκτήματα σου. Όχι το να… κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο σου. Τα θέματα θα είναι γραμμένα απευθυνόμενα σε ένα τυπικό μέσο χρήστη, που γνωρίζει “τα βασικά από το desktop” και – πιθανότατα – δουλεύει σε περιβάλλον Windows. Τονίζω πως τα πάντα βασίζονται σε προσωπικές εμπειρίες και αποτελούν προσωπική άποψη του γράφοντα. Οποιοσδήποτε έχει το δικαίωμα να διαφωνεί με όλα και να θεωρεί πως στον κόσμο του Linux όλα είναι ρόδινα. Not me. Πάμε;

Αν κάτι χαρακτηρίζει περισσότερο από κάθε άλλο λειτουργικό σύστημα το Linux, αυτό είναι η λεγόμενη “ελευθερία επιλογών”. Θεωρητικά, και όπως θα σπεύσουν να επισημάνουν οι οπαδοί του, “υπάρχει μια λύση για κάθε ανάγκη”. Πρακτικά, αυτό δεν ισχύει, αφού σε πολλά σημεία υπάρχουν τεράστια κενά, ανάγκες που δεν μπορούν να καλυφθούν, ενώ πολλές από τις λύσεις που όντως υπάρχουν παρουσιάζουν τα χίλια-μύρια προβλήματα.

Πάμε πακέτο

Ωραία, έστω πως σε έπεισε κάποιος ή κάποια “να δοκιμάσεις το λίνουξ”. Πας “να το βρεις” και βλέπεις πως υπάρχουν κυριολεκτικά εκατοντάδες διανομές. Οι δημιουργοί τους θα σου πουν πως “καθεμιά απευθύνεται σε διαφορετικές ανάγκες”. Στην πραγματικότητα, οι 99 στις 100 είναι “το ίδιο πράγμα με άλλο όνομα”, επειδή οι δημιουργοί τους ήθελαν να ικανοποιήσουν τον εγωισμό τους. Φαίνεται απίθανο; Και όμως. Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα βασικά.

Μάλλον όλοι γνωρίζετε τι είναι τα “αρχεία εγκατάστασης” στον κόσμο των Windows. Οι περισσότεροι χρήστες τους έχουν εγκαταστήσει μια εφαρμογή ή ένα παιχνίδι. Και, περιστασιακά, ίσως αυτή η εφαρμογή ή το παιχνίδι “να χρειαζόταν και κάτι άλλο” για να λειτουργήσει. Το κλασσικότερο παράδειγμα που γνωρίζουν οι περισσότεροι αφορά στα DirectX, το λογισμικό της Microsoft που αναλαμβάνει την προβολή γραφικών “με επιτάχυνση” και την αναπαραγωγή ήχου, που απαιτείται από σχεδόν όλα τα παιχνίδια των Windows. Το ίδιο συνέβαινε κάποτε και στο Linux: και εκεί υπήρχαν προγράμματα και παιχνίδια που βασίζονταν σε άλλα “κομμάτια” λογισμικού – και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Page 1 of 612345...Last »
...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.