Movie Review: Ben X

Οι περισσότερες κοινωνικές ταινίες πραγματεύονται ζητήματα που αφορούν την πλειοψηφία του κόσμου – αφού πρόκειται για “εμπορικά προϊόντα”. Και επειδή άντρες = ματσό και geeks = αναίσθητα γαϊδούρια, πρακτικώς οι πιθανότητες μια ταινία του είδους να μπορεί να “μιλήσει” ειδικά σε εμάς έχει πιθανότητες που κυμαίνονται γύρω στο… Εμ… Να πούμε μια στο δισεκατομμύριο;

Ορίστε, λοιπόν, αυτή η περίπτωση. Η εξαίρεση στον κανόνα. Το BenX. Bonus, πως όχι μόνο “απευθύνεται σε εμάς”, ειδικά σε εμάς, μα πως μπορούν μαζί μας να το δουν άνετα και άλλοι, αφού δεν αναλώνεται σε εξειδικευμένες ορολογίες ενώ το θέμα του είναι εύκολα κατανοητό σε όλους. Και οικείο σε πάρα μα πάρα πολλούς – έστω, σε κάποια περίοδο της ζωής τους.

Κάτσε, καλά μας τα λές, μα… Με τι έχει να κάνει;

Το “BenX” του τίτλου είναι το ψευδώνυμο του πρωταγωνιστή σε ένα MMORGP. Το “ποιο” δεν έχει την παραμικρή σημασία (το Archlord). Αυτό που έχει σημασία είναι πως μόνο εκεί, στον εικονικό κόσμο του BenX, ο Ben δείχνει τον πραγματικό εαυτό του. Έναν ενδιαφέροντα εαυτό, με χιούμορ, αυτογνωσία, αλτρουισμό και ομαδικό πνεύμα, που αν και δεν θα χαρακτηριζόταν “κοινωνικός”, δεν θα του κολλούσες και τη στάμπα του “προβληματικού”. Αυτή, δηλαδή, που κυνηγά καθημερινά τον Ben στην πραγματική του ζωή.

Ο Ben πάσχει από μια μορφή ADHD, Attention Deficit/Hyperactivity Disorder, μια ασθένεια που, όπως τελικά αποδεικνύουν οι… καιροί που ζούμε, μαστίζει πολύ μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού από ό,τι αρχικά φανταζόμασταν, αφού υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις της. Πρόκειται για μορφή μερικού αυτισμού, με βασικά χαρακτηριστικά την αδυναμία συγκέντρωσης, την υπερκινητικότητα, την ανικανότητα “ομαλής συμπεριφοράς” σε “επαφές με τρίτους”, την εμφάνιση εξαιρετικών ικανοτήτων σε λίγα και συγκεκριμένα πράγματα… Και το “όμορφο” είναι πως κανείς μπορεί να έχει όλα ή ένα σύμπτωμα. Ή και κανένα από όσα αναφέραμε. Ο κακόμοιρος ο Ben τα έχει σχεδόν όλα.

Έτσι, η καθημερινότητα του είναι μια κόλαση. Τα υπόλοιπα παιδιά τον ενοχλούν επί μονίμου βάσεως και ο ίδιος περπατά ένα μοναχικό δρόμο, με μοναδικές “σταθερές” την οικογένεια του και το MMORPG όπου “ζει” όπως θα ήθελε, στην πραγματικότητα, να ζει.

Και εδώ είναι το πρώτο “όμορφο” της υπόθεσης, που μάλλον αντηχεί πολύ περισσότερο σε ένα σεβαστό κομμάτι όσων ασχολούνται φανατικά με τα MMORPGs, που ίσως – ακόμη και αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν – το αναγνωρίσουν στον εαυτό τους: ο BenX δεν είναι “ένας ήρωας με πανοπλία”. Δεν είναι “ένας μουσκουλάς με μεγάλο σπαθί”. Δεν είναι “ο ήρωας” – άσχετα αν σε όλα αυτά τα παιχνίδια, είναι και αυτό. Πάνω από όλα, ο BenX, το alter ego του Ben, είναι απλά ένα ισότιμο μέλος ενός virtual κόσμου. Μιας κοινωνίας που δεν τον κρίνει για το “πώς” αλλά για το “ποιος” είναι.

Ακούγεται καλό, αλλά… κοινωνικό;

Κοιτάξτε, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: και εγώ δηλώνω geek. Και εγώ δηλώνω άντρας. Και περιστασιακά, μέσα από το unregistered, ανεβάζω και κανένα βιντεάκι κάποιας μέτριας ή και ανούσιας ταινίας, με βασικό κοινό παρονομαστή να έχει, με κάποιον τρόπο, να κάνει με τα χόμπι μας. Με υπολογιστές, τεχνολογία, gadgets, comics, internet… Τα γνωστά. Όταν, όμως, προτείνω μια ταινία, προτείνω μια ταινία. Δεν με νοιάζει “τι είναι”, μα “να είναι καλή”. Και όχι απλά “καλά”, μα αριστουργήματα θεωρώ τόσο το Blade Runner όσο και το… Braindead (καθένα στον τομέα του). Όταν σας προτείνω μια ταινία, και θα σας μεταφέρω το “με τι έχει να κάνει” αντικειμενικά, ώστε να μπορείτε να εκτιμήσετε πέρα από την άποψη μου το “αν σας φαίνεται καλή”, και τα κριτήρια με τα οποία θεωρώ πως αξίζει.

Το BenX, λοιπόν, το είδα μαζί με το έτερον ήμισυ, που ασχολείται… από ανάγκη με τους υπολογιστές και την τεχνολογία. Από τη μια διότι “έχει παντρευτεί geek”, από την άλλη διότι αποτελούν πια κομμάτι της καθημερινότητας μας. Θεωρητικά λοιπόν, το BenX δεν θα έπρεπε να είναι μια ταινία που “να της άρεσε”, και μόνο από τη θεματολογία της. Αν το αντιμετωπίσει κανείς κυνικά, μιλάμε για μια κοινωνική ταινία “για έναν σπασίκλα με πρόβλημα επικοινωνίας που παίζει φανατικά ένα MMORPG”. The end. Σωστά; Όχι.

Αρχικά πήρα την ταινία για να την δω εγώ – και μόνο εγώ. Εκτιμώ τον Ευρωπαϊκό* και Ασιατικό κινηματογράφο, είχα ακούσει κάποια καλά λόγια, είχε να κάνει και με όχι απλά “το χόμπι” μα… τη ζωή μου. “Γιατί όχι”; Στα πρώτα δυο λεπτά (δυο λεπτά, το τονίζω) ήξερα πως έβλεπα “κάτι καλό”, που θα μπορούσα να το δω με τη σύζυγο. Το σταμάτησα και το έβαλα να το δούμε μαζί την επόμενη ημέρα.

Info

* = ναι, το BenX μας έρχεται από το Βέλγιο. “Δεν μιλάνε Αγγλικά”. Αν αυτό είναι για εσάς “κριτήριο για μια καλή ταινία”, αγνοήστε την ταινία. Ή, καλύτερα, μάθετε να… το καταπιέζετε και δείτε την. Αξίζει.

Συνήθως στις ταινίες σχολιάζουμε ό,τι βλέπουμε, λέμε κανένα αστείο, “χαζολογάμε”. Είναι οι στιγμές της χαλάρωσης, που “κλείνει η μέρα” και δεν έχεις όρεξη για πολλά-πολλά. Το BenX μας άρπαξε από το λαιμό στο πρώτο πεντάλεπτο του και δεν μας άφησε μέχρι να πέσουν οι τίτλοι τέλους. Στο ενδιάμεσο δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, ενώ τα μάτια μας έμεναν καρφωμένα στην οθόνη.

Λίγες ταινίες το έχουν καταφέρει αυτό και με τους δυο μας, αφού έχουμε αντιδιαμετρικά αντίθετα γούστα: Robocop και Alien εγώ, Frida και… εε… ως εκεί ξέρω, αυτή. “Κοινά σημεία”, ταινίες όπως το (original) Girl with the Dragon Tattoo, το Buena Vista Social Club και… όλως περιέργως, το Scott Pilgrim VS The World. Και από αυτά, μόνο το τελευταίο είναι μια αντικειμενικά “εντελώς geek” ταινία (αν και δικαιολογώ το ότι της άρεσε διότι α) είναι κατά βάση ένα geek love story και β) έχει εντελώς “αλλού” αισθητική). Και όμως, το BenX “μας κόλλησε”.

Δεν χρειάζεται να συνεχίσω με περισσότερα – ούτως ή άλλως, αν το δείτε και σας αρέσει, θα βρείτε τα πάντα στην IMDB. Το σημαντικό που θα πρέπει να έχετε κατά νου, και αντίθετα με άλλες προτάσεις που θα βρείτε και εδώ, δεν σας το προτείνω “επειδή είναι μια ταινία με ενδιαφέρον στους geeks”, μα επειδή είναι μια πραγματικά καλή ταινία.

Φυσικά, περιμένω σχόλια και απόψεις.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • Anonymous

    Αχ Laura!