Καταλήξαμε στο τέλειο desktop για bloggers: Mint και KDE!

Mint-KDE_Blogging_Desktop2.jpg

Επιτέλους! Τα κατάφερα! Και δεν ήταν καθόλου μα καθόλου εύκολο! Έφτιαξα το τέλειο περιβάλλον εργασίας για κάθε blogger – ή, τουλάχιστον, το κοντινότερο σε αυτό. Και φυσικά, σκοπεύω να περιγράψω -ως ένα σημείο- τη διαδικασία μέσα από εδώ, ενώ σκέφτομαι και να φτιάξω έναν μεγαλύτερο και αναλυτικότερο οδηγό, τόσο για τα “πώς” όσο και για τα “γιατί” της. Πριν φτάσουμε σε αυτά, όμως… Σε αυτό το post ας περιοριστούμε στο λειτουργικό και την πλατφόρμα.

Λειτουργικό σύστημα: Linux Mint

Εύκολο σε εγκατάσταση και χρήση, με ικανοποιητικές επιδόσεις, σχεδόν όλα τα προγράμματα που μας ενδιαφέρουν διαθέσιμα με ένα κλικ, αλλά και σχετικά απλό στην εγκατάσταση των “δυσκολότερων” εφαρμογών, το Linux Mint αποδεικνύεται ό,τι πρέπει για έναν blogger. Από εδώ και έπειτα θα θεωρώ το Mint ως “δεδομένο” – και, όχι, δεν θα ασχοληθούμε από εδώ με την εγκατάσταση του, που έχει καλυφθεί ήδη πολλές φορές αλλούμ αναλυτικά και εκτενέστατα.

Desktop – “πλατφόρμα” εργασίας: KDE

Δοκίμασα τα πάντα (μέχρι… Fluxbox) και ο ιδανικός συνδυασμός ευχρηστίας και δυνατοτήτων, σε σχέση με όσα χρειάζεται το… άθλημα του blogging, θεωρώ πως εντοπίζονται μόνο στο KDE και το Gnome 3. Το “γιατί”, θα το δούμε στα… επόμενα επεισόδια. Ας πούμε πως έχει να κάνει με το θέμα της οργάνωσης.

Και με αυτά, κλείνω αυτό το… teaser για το τι θα ακολουθήσει. Εξάλλου, όφειλα να ενημερώσω για το “γιατί έχω χαθεί”, σωστά;

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • Anonymous

    Να τα βλέπει αυτά ο κτηνίατρος…

  • Anonymous

    Μωρέ, το σημαντικότερο είναι το “στήσιμο” του desktop όπως θα δείς στη συνέχεια. Με άλλα λόγια, το σημαντικότερο στην εξίσωση δεν είναι το Mint, μα το KDE. Το ότι το ίδιο το Mint είναι εύκολο στο στήσιμο και στην εγκατάσταση πρόσθετων εφαρμογών, βοηθά με τα χίλια, αλλά δεν σημαίνει πως δεν είναι δυνατά όσα έκανα και με Fedora, OpenSUSE ή Gentoo.

  • Anonymous

    Και πάνω σε αυτό θα ήθελα να σε ρωτήσω…το Chakra το δοκίμασες? Εγώ δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά πολύς κόσμος που το έχει δοκιμάσει λέει ότι για KDE είναι η πιο “μανούλα” διανομή

  • Anonymous

    “για KDE είναι η πιο “μανούλα” διανομή” εγω για το Pardus ήξερα

    @Ody εχει συνεχεια αυτο το αρθρο?

  • Anonymous

    Φυσικά και έχει συνέχεια! Ο λόγος που “χάθηκα” ήταν πως, απλά… Επέστρεψα δυναμικά στο χώρο του Linux (χρόοονια είχα να ασχοληθώ τόσο πολύ). Έχω να ρίξω θάψιμο, να ανεβάσω How-to’s και θεματάκια, να, να, να. Μόλις τέλειωσα με όλα τα “στησίματα” και μένουν κάποια tweaks εδώ και εκεί. Αναμείνατε δυναμική συνέχεια… :-)

  • Anonymous

    Όσο για Chakra, Pardus κ.λπ., είμαι κομματάκι κυνικός απέναντι στις διανομές – θεωρώ πως ο κάθε… καραγκιόζης πάει και πακετάρει τα ίδια προγράμματα με διαφορετικά wallpapers και εικονιδιάκια και βγάζει τη δική του “διανομή” (σε αυτούς εντάσσομαι και εγώ, που είχα παίξει με ένα σχετικό εργαλειάκι – της SUSE αν θυμάμαι καλά). Δεν ξέρω τι διαφορετικό έχουν αυτά (δεν τα έχω ψάξει), αλλά μάλλον η ίδια η “υποδομή τους” δεν θα αλλάζει και πολύ. Αυτή τη στιγμή, από όσο γνωρίζω, υπάρχουν τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά σε αυτές:

    Διανομές με πακέτα DEB
    Διανομές με πακέτα RPM
    Διανομές “με κώδικα” ή custom-compiled πακέτα

    …και μαζί με τα παραπάνω, κάποια standard εργαλεία διαχείρισης αυτών των πακέτων. Ακόμη και οι πυρήνες έχουν πάψει, πια, να δέχονται σημαντικό tweaking, και ουκ ολίγες διανομές κυκλοφορούν με τον ίδιο “generic Linux” πυρήνα.

    Το να διαλέξει, λοιπόν, μια διανομή “ο απλός/μέσος χρήστης”, όντως εξαρτάται από το σύνολο του “πακέτου” που του παρέχει, την, ας πούμε, “συνολική εμπειρία” που σου δίνει “όταν τη βγάζεις από το κουτί”. Είπαμε, τρόπος του λέγειν.

    Στη δική μου περίπτωση, όμως, είμαι και πειραχτήρι, και απαιτητικός και κομματάκι “advanced” χρήστης (δεν πουλάω μούρη, προσπαθώ να καμουφλάρω το ότι “είμαι παππούς στα 35 μου, μεγάλωσα με κομοντόρους και αμίγκες, και έχω κακομάθει σε συγκεκριμένους τρόπους “συνεργασίας” με τον υπολογιστή”). Ετσι, είτε η μια διανομή είναι πράσινη, είτε κόκκινη, είτε έχει εξαρχής το Gnome, είτε το KDE, από τη στιγμή που “θα μπει στο δίσκο μου” θα της… αλλάξω τα φώτα. Και δεν εννοώ απλά πως “θα εγκαταστήσω τα πάντα”, μα πως θα εγκαταστήσω και tweak-άρω ό,τι μπορώ για “να τη φέρω στα μέτρα μου”.

    Ήδη το (νέο) Mint μου τρέχει Gnome, KDE, Fluxbox, LXDE, XFCE (το δεμπέστερο in town) με Compiz, και ΟΛΑ έχουν δεχτεί “πείραγμα” μέχρι να δω “ποιό μου κάνει”. Και τελικά, δυστυχώς, μάλλον λόγω hardware – και αποδεικνύοντας πως είτε είναι κακό να είναι κανείς αισιόδοξος, είτε πως είμαι ψεύτης – το KDE “δεν”. Και σας είχα πει πως είναι καλό. Θα ήθελα να είναι, μα… “μπουκώνει” (θα τα πούμε αυτά στο κοντινό μέλλον).

    Δεν το πολυέψαξα λοιπόν. Ήθελα “κάτι με πακέτα Deb” και έχωσα Mint. Ήδη με χαλάει σε κάποια σημεία – ναι, είναι σχεδόν τέλειο, μα… αυτό με ενοχλεί: από που και ως που να είναι “τέλειο” χωρίς να “έχω βάλει χέρι”; Συν την αίσθηση της… χελώνας σε σημεία που ξέρω (από Gentoo) πως θα έπρεπε να πετάει. ΔΕΝ δικαιολογείται διανομή σε Quad Core να τρέχει όπως το Gentoo σε παλιό μονοπύρηνο. Με την καμία. Ας έχει χάρη το ότι δεν προλαβαίνω πια (αν και άνεργος) να κάνω και να ξανα-μανα-κάνω recompile το… gedit και το nano κάθε μέρα.

    Ιν άδερ νιούζ, τα Windows παραμένουν κορυφή για τον “μέσο-προς-κομματάκι-προχωρημένο” χρήστη. ΚΑΙ αυτό, όμως, “θα το δούμε στο μέλλον”.

  • Anonymous

    Ναι το Pardus έχει φοβερή υλοποίηση αλλά και κάποια προβλήματα με την υποστήριξη γλωσσών όπως πχ τα Ελληνικά…