Το ελληνοκλαψόμετρο…

Μισό παιδιά, να οργανωθούμε…
Κάντε κράτει λέμεεεε…

Έχω να κατέβω στην αποθήκη. Να ψάξω, ανάμεσα σε κάτι παλιά mainboards και δίσκους, αλλά και σε παιδικά παιχνίδια. Που θα πάει όμως, θα το βρω. Εξάλλου πριν από λίγο καιρό το πήγα στην αποθήκη. Λίγο μετά το θάνατο του Steve Jobs. Καλό μου ελληνοκλαψόμετρο, που να σε έχω βάλει; Πρέπει να σε βρω άμεσα γιατί πριν από λίγο πέθανε και ο γνωστός σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Φυσικά, εγώ δε θα μιλήσω για το έργο αυτού του ανθρώπου. Δεν εiμαι ο κατάλληλος, δεν παρακολούθησα τις ταινίες του. Για το έργο του θα μιλήσουν άλλοι. Άνθρωποι που τους εμπιστεύομαι τον αποκαλούν “μεγάλο”, οπότε σίγουρα θα ήταν. Βραβεύτηκε από τους καλύτερους, οπότε το μόνο που μπορώ να δείξω είναι σεβασμός.

Εγώ είμαι εδώ για να σου μιλήσω για την εφεύρεσή μου: το ελληνοκλαψόμετρο. Συσκευή με οθόνη 4 ιντσών, ανάλυσης HD που συνδέεται σε μια θύρα USB και μέσω ειδικού λογισμικού παρατηρεί τη δραστηριότητα των φίλων στο Facebook με ένα δικό της τρόπο. Καταγράφει το θρήνο ατόμων που ουδεμία σχέση είχαν με το άτομο για το οποίο κλαίνε. Τι; Δεν υπάρχει τέτοια συσκευή; Νομίζετε! Θα σας δώσω στοιχεία ευθύς αμέσως. Οι καταγραφές μου μετά το θάνατο του Steve (οι Έλληνες μπορούν να τον αποκαλούν Steve, για τους συγγενείς και φίλους του παραμένει ο Steve Jobs) δείχνουν ότι:

  • 115.457 Έλληνες έκαναν μαύρο το προφίλ τους (κατράμι, RGB = 0,0,0)
  • 92.665 Έλληνες έβαλαν κάπου στο avatar τους ένα δάκρι (να φαίνεται εεεεε!)
  • 71.778 Έλληνες αντάλλαξαν σκίτσα με τον Steve Jobs στον παράδεισο (τον επάνω, όχι του Αμαρουσίου)
  • 15.454 Έλληνες έγραψαν στον τοίχο τους ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα

Και αυτά είναι μόνο τα ποσοτικά στοιχεία. Η συσκευή κάνει και ποιοτική ανάλυση διαχωρίζοντας αυτούς που θρηνούν πραγματικά και δεν τους μετρά. Στην περίπτωση του σκηνοθέτη πετά έξω όσους έχουν πραγματικά ασχοληθεί με τις ταινίες του. Στην περίπτωση του Jobs πετά έξω αυτούς που πραγματικά γνώριζαν το έργο του και μπορούσαν να το αξιολογήσουν. Φυσικά, όλοι αυτοί χάνονται στη φασαρία που προκαλούν όλοι οι υπόλοιποι. Χάνονται μέσα στις κραυγές “δάσκαλε”, “ηγέτη” και κάθε λογής παπαριά που ξεστομίζει ο καθένας. Πιστεύεις πως το γεγονός ότι είχες iPhone κάποια στιγμή σε έκανε να μάθεις τα πάντα για τον Jobs και σου επιτρέπει να κλαις γοερά – περισσότερο ακόμα και από όταν πέθανε ο παππούς.

Αυτή την υπερβολή από κάθε άσχετο στο Facebook δεν μπόρεσα ποτέ να την καταλάβω. Ειδικά στην περίπτωση των θανάτων. Και ξέρεις κάτι; Φαίνεται όταν αυτός που θρηνεί δεν έχει καμία σχέση με αυτόν που έφυγε. Οπότε, αν ανήκεις σε αυτούς, σταμάτησέ το! Γίνεσαι γελοίος!