Steve, ζεις!

Δεν περνά μέρα τον τελευταίο καιρό, τα τελευταία χρόνια, που να μην σκεφτώ μέσα στην ημέρα, να μην μιλήσω, να μη συζητήσω, να μη σχολιάσω, να μην γράψω κάτι για τον Steve Jobs, την Apple, τα προϊόντα που παράγει. Μόλις το προηγούμενο πρωινό συζητούσαμε με τους συναδέλφους στο γραφείο σχετικά με το καινούριο iPhone και επισημαίναμε πόσο “λίγος” ήταν ο Tim Cook επί σκηνής, συγκρινόμενος με την “μαεστρική” παρουσία του Jobs. Που να ξέραμε ότι η ολιγολεπτη παρουσία και η μαζεμένη εκφορά του Cook είχε να κάνει με το γεγονός ότι ήξερε πως, εκείνες τις ώρες, ο προκάτοχός του, και ασφαλώς στενός του φίλος, χαροπάλευε.

Δεν πρόκειται να πω για τη διαδρομή του Jobs, το χαρακτήρα του, το όραμά του. Ντρέπομαι κιόλας να τον αποκαλώ “Steve”, μια αυθάδεια που δίνει, πολλές φορές το δημοσιογραφικό στυλ γραφής. Όσα κι αν έχω διαβάσει για αυτόν, δεν μπορώ να γνωρίζω τον άνθρωπο, γιατί περί αυτού πρόκειται, πρωτίστως, για τον άνθρωπο Jobs, όχι τον πρώην CEO, επιχειρηματία, “evangelist”, ή με όποιον άλλον χαρακτηρισμό και ιδιότητα του έχει αποδοθεί. Γιατί πάντα, αντιμετωπίζοντας και έχοντας να διαχειριστούμε το φάσμα της απώλειας μιας ανθρώπινης ζωής και την ιδέα του Θανάτου – έστω κι ενός ανθρώπου που μας επηρεάζει εμμέσως, αλλά δεν τον έχουμε γνωρίσει ποτέ, αισθανόμαστε οι ίδιοι πιο ευάλλωτοι και σταματάμε, έστω για μια στιγμή και αναρωτιόμαστε για το νόημα των πραγμάτων, το πραγματικό νόημα.

Και πάντα καταλήγουμε σε αδιέξοδο, ή φτιάχνουμε ένα φιλοσοφικό σύστημα που μας βολεύει, αλλά δεν δίνει ποτέ ουσιαστικές απαντήσεις, απλώς μας βοηθά να συνεχίσουμε την πορεία μας, μέχρι την αναπόφευκτη κατάληξη. Επειδή μάλιστα η ουσία δεν βρίσκεται ούτε στις επιπτώσεις στη μετοχή της Apple, ούτε στον αντίκτυπο που θα έχει στις πωλήσεις των προϊόντων της, ούτε στις βολιδοσκοπήσεις των οικονομικών αναλυτών του Bloomberg. Το θέμα είναι ότι έφυγε ένας νεώτατος άνθρωπος, μόλις στα 56 του, ένας άνθρωπος που έδωσε πρόσωπο, ζεστασιά και φιλικότητα στον “ηλεκτρονικό υπολογιστή”, ένα, πάλαι ποτέ, ψυχρό, απόμακρο, κλινικό τεχνολογικό κατασκεύασμα. Εμπνευσμένος από τη δική του νεότητα, που συνέπεσε με τα οράματα της γενιάς του ’60 για έναν κόσμο όμορφο, αρμονικό, διαισθητικό, δημιουργικό, έτσι έδωσε στο PC σχήμα, χρώμα, φωνή, επικοινωνία. Αν ζούσε λίγα χρόνια ακόμη, σίγουρα θα ολοκλήρωνε το όραμά του, έναν υπολογιστή με εξολοκλήρου φυσικό UI και επικοινωνία με διαλογικό τρόπο.

Όπως ίσως πολλοί, έτσι κι εγώ είχα αναπτύξει έναν κύκλο συναισθημάτων αγάπης-μίσους για τον Jobs, ίσως επηρεασμένος από τις αγιογραφικές ή δαιμονοποιητικές και αφοριστικές απόψεις που διάβαζα για αυτόν. Σπάνια να ακούσεις μια νηφάλια και μη ακραία, κριτική για αυτόν τον άνθρωπο. Σίγουρα, επηρεασμένος κι εγώ από το συλλογικό κλίμα και θεωρώντας εαυτόν ίσως (ίσως) ελάχιστα πιο κοντά στον κύκλο αυτό, λόγω της επαγγελματικής μου ιδιότητας, αισθάνομαι για πρώτη φορά τόσο άσχημα και είμαι 100% βέβαιος ότι ποτέ δε θα λυπηθώ τόσο πολύ για την απώλεια ενός αγνώστου, προσωπικά, ατόμου, τόσο πολύ.

Δεν το κρύβω ότι έκλαψα, σιωπηλά, μόλις έμαθα τα νέα του θανάτου του, όχι όμως για αυτό καθαυτό το γεγονός, αλλά για άλλο λόγο: γιατί όποτε μαθαίνω ότι πεθαίνει κάποιος, οποιοσδήποτε, θυμάμαι αυτά που είναι γραμμένα στον τάφο του παππού μου, στο Βελεστίνο και που με συγκλονίζουν, όσο καμμία άλλη φράση: “προσδοκώ ανάσταση νεκρών”.

Από το 2001, ο διάσημος (...) συντάκτης τεχνολογίας Λάμπρος Γεωργογάλας καταπολεμά τον σκοταδισμό και την ημιμάθεια, διδάσκοντας στους Έλληνες συμπατριώτες του τα μυστικά της υψηλής τεχνολογίας. Κατόπιν βάναυσης απαγωγής από εξωγήινους, και ηρωϊκής απόδρασης, αισιοδοξεί πως θα γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος.
  • Μητσaker

    Συλληπητηρια Galacticus.Ζωη σε λογου μας.

  • Για τον Sun Danyong και τους αλλους 10 που τους οδηγησε ο κυριος Jobs στην αυτοκοτονια, ποιος εκλαψε, ομως?

  • Venigre

    siga min ton pire kai apo to xeraki stin autoktonia eimaste sovaroi????? auta pou ekane o jobs eite mas aresei eite den mas aresei einai oti mas alakse ti zoi emesa i amesa eite kanontas mas na exoume anagki ta proionta tou kai oxi apla na ta agorazoume (to marketing xaris auton pige se allo stadio) alla kai giati anagkase ton antagonismo na ton akolouthisei..

    aloste kathe megali morfi prepei na exei kai atoma pou tous misoune

  • Anonymous

    Ο Jobs έχει κατηγορηθεί αρκετές φορές ότι δεν ακολούθησε το παράδειγμα του Bill Gates στο φιλανθρωπικό έργο. Νομίζω ότι αν ζούσε, αυτο ακριβώς θα έκανε. Αν ο Jobs πρέπει να κατηγορηθεί ως ηθικός αυτουργός, τότε το ίδιο πρέπει να γίνει για όλους – μα όλους – τους ανταγωνιστές του. Δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας μεγάλος κατασκευαστής που να μην έχει μεταφέρει τα εργοστάσιά του στην Κίνα, την Ταϊβαν, τη Μαλαισία ή το Βιετνάμ. Έτσι είναι δυστυχώς ο κόσμος που ζούμε, αν δεν υπήρχε αυτό το φτηνό ανθρώπινο δυναμικό, πιθανόν ένα iPad να κόστιζε σήμερα 1.500 ευρώ, όχι 500. Όσον αφορά την Κίνα όμως, που εκεί εστιάζεται το θέμα, τεράστιο μερίδιο ευθύνης φέρει το διεφθαρμένο κράτος που δν αφήνει τη σύσταση συνδικαλιστικών οργάνων και αφήνει τους εργοστασιάρχες να εκδίδουν εικονικές εκθέσεις ασφαλείας, παραγόμενων ρύπων, τήρησης ωραρίων και κανονισμών ή να βάζουν τους εργαζομένους να υπογράφουν δηλώσεις που να απαλάσσουν τον εργοδότη από νομικές ευθύνες.Η Foxconn και οποιαδήποτε εταιρεία που κυνηγά με νύχια και με δόντια τα χρυσά συμβόλαια εργολαβίας για την κατασκευή των προϊόντων της Apple και άλλων ξένων εταιρειών, κινεί γη και ουρανό για να καθησυχάζει τον πελάτη της ότι όλα βαίνουν καλώς στο εργοστάσιο. Δεν είναι λοιπόν τα πράγματα τόσο απλά, και αυτοκτονίες, κακομεταχείριση, κακές εργασιακές συνθήκες έχουν πάρει διαστάσεις σε όλον τον κόσμο – άλλωστε και στη χώρα μας δεν επικρατεί σαθρό εργασιακό καθεστώς; Άρα, λοιπόν, μην φτάνουμε σε τόσο ευθείες διασυνδέσεις και μην αγιοποιούμε, ούτε να δαιμονοποιούμε κάποιον, ειδικά έναν άνθρωπο που είναι γνωστό ότι δεν επιθυμούσε ενεργή ανάμιξη με την παραγωγή και τα logistics. Αυτά ήταν και είναι, δουλειά του Tim Cook.

  • Δεν διαφωνουμε, ομως οι φιλανθρωπιες αυτων (ειδικα του Gates) ειναι απλα φορο-απαλλαγες. Ναι ο Jobs ηταν ενας θαυμασιος manager που εδινε χρηματα στους μετοχους. Ναι βεβαια σε καποια αλλη εποχη οραματιστηκε πραγματα, χρωματα και κινουμενα εικονδια (μαλλον θα βοηθησε και το LSD), ναι ηταν αυτοδημιουργητος (και ο Ψωμιαδης, επισης), μα δεν καταλαβαινω γιατι πρεπει να ειναι και κατι σαν ινδαλμα?
    Το αν τo αι-φoνι κοστιζει τοσο και αν αξιζει πραγματι τοσο ειναι καθαρα θεμα μαρκετνγκ (σωστοτατου ομως) και της ανθρωπινης φιλαρεσκειας.
    Πιθανολογω πως η τεχνολογια ισως να ηταν και καλυτερη και πιο μπροστα τωρα, αν δεν ειχε υπαρχξει ενας απο τους πατερες της πατεντας και της γνωστης τριανδριας (γνωστοτερης σημερα ως MS, Apple, Oracle).
    Για εμενα πιο σημαντικος ανθρωπος ηταν ο Adrian Hands (http://osarena.net/?p=29675) και αρκετοι σαν αυτον, παρα ο Jobs.
    Πιο ηρωιδες ειναι οι μητερες μας, παρα αυτος και ο κοσμος που στην ουσια αντιπροσωπευει.
    -Μη θεωρησεις κατι επι προσωπικου, ετσι? Συζητηση κανουμε. Προφανως επιδη μαζι με το osarena :P, το αδελφο unregistered, ειχε τα πιο συγκρατημενα αρθρα στο παγκοσμιο web και τα πιο νορμαλ & επικοδομητικα σχολια.

  • Anonymous

    Μη νομίζεις, κι ο ίδιος ο Jobs, στην περίφημη κοινή συνέντευξη με τον Gates, στο D5 (2007), είπε, πρώτα απ’ όλα, ότι όλες οι μεγάλες εταιρείες που ξεκίνησαν τότε, στα τέλη των 70s, πέτυχαν επειδή λειτουργησαν σαν μαγνήτης και προσέλκυσαν τους καλύτερους μηχανικούς και developers. Και είπε επίσης ότι σε αυτούς χρωστάει την επιτυχία 100%. Έτσι είναι η διαλεκτική της Ιστορίας, υπάρχουν οι μεγάλες μορφές που δείχνουν το δρόμο, αλλά το δρόμο τον ανοίγουν αναρίθμητοι άνθρωποι με ταλέντο, ευφυία και αυτοθυσία, των οποίων τα ονόματα δεν θα μάθουμε ποτέ. Μπορεί ο ίδιος ο Jobs να ήταν σκυλί του πολέμου και να έλιωσε κόσμο και κοσμάκη (με την έννοια της αυστηρότητας προς τους συνεργάτες του), αλλά μην ξεχνάς ότι και ο ίδιος έφυγε από το παράθυρο το ’85 από την εταιρεία του από τον πολύ κύριο “Pepsi”. Φαντάζεσαι εσύ τώρα, να έχεις ξεκινήσει από το μηδέν, να στήνεις μια επιχείριση εκατομμυρίων εκεί που ξημεροβράδιαζες στο γκαράζ και κολλούσες πλακετίτσες με τον Wozniack και στο peak – με το λανσάρισμα του mac το ’84 – να σε πετάξουν έξω από το “σπίτι σου”; Δε γίνεσαι Τούρκος; Άσε, εμείς ζούμε σε άλλες εποχές, ώριμες για open source με την πληροφορία να ρέει άφθονη μέσα από τα καναλια του Web. Τότε όμως, ερχόταν ο Μπιλάκος, έκανε κόπια το GUI του Mac, και σου τό παιζε και φιλαράκι (δες Πειρατές της Σίλικον Βάλει – τα δείχνει υπερβολικά αλλά βασικά έτσι έγινε). ΟΚ, λοιπόν, respect και στον άνθρωπο που έκανε debugging σακατεμένος για την αγάπη του για το Linux, αλλά respect και για τους πρωτοπόρους της επανάστασης της Πληροφορικής. Και για να μάθεις να δείχνεις λίγο respect κι εσύ στους Τιτάνες σαν το Jobs – γιατί άντε όλοι αποκτήσαμε άποψη μη χέσω – διάβασε εδώ http://unregistered.gr/2010/09/featured/apple-%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-music-event/ – για να δεις πως τον έχω στολίσει κι εγώ τον “Τιτάνα” κατά καιρούς! :)))

  • Επισκέπτης

    Καλά ρε παιδιά ο TIm Cook δεν ηταν αυτός που έδιωξε τον Jobs απο την εταιρία που ο ίδιος ίδρυσε και τον ανάγκασε να πουλήσει όλες του τις μετοχές και να ιδρύσει την Pixar?

  • Anonymous

    Nope. Ο John Sculley. “Πρώην” της Pepsi. Διάσημη η ατάκα με την οποία ο Jobs τον έφερε στην Apple: “θέλεις να πουλάς ζαχαρόνερο για το υπόλοιπο της ζωής σου, ή να έρθεις μαζί μου και να αλλάξουμε τον κόσμο;”