Scanners: τώρα και σε σειρά

Ακριβώς όπως το έλεγε το εξώφυλο ταινίας του φίλτατου Κωνσταντίνου Γκουσγκούνη, της οποίας ο τίτλος μου διαφεύγει (υποθέτω “Ο ηδονοβλεψίας”), στην περίπτωση του θέματος μας ταιριάζει τέλεια το “Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι”. Και ποιό είναι το θέμα μας; Μα… Η αναβίωση του Scanners, φυσικά! Όχι, Μπάμπη, μιλάμε για αυτό που προηγήθηκε ως εικόνα, και όχι για…

Αχέμ. Ναι. Που λέτε, το Scanners ήταν ένα thriller σε σκηνοθεσία David Cronenberg, που προβλήθηκε το 1981. Το περίεργο με τη συγκεκριμένη ταινία είναι πως το θέμα της ήταν τέτοιο ώστε να είναι εφικτό να κρατηθεί εκπληκτικά χαμηλό το budget της, δίχως να περιορίσει στο παραμικρό το θέμα της και την παραγωγή της. Βλέπετε, ασχολούταν με το θέμα της τηλεπάθειας, της τηλεκίνησης, γενικότερα, “των δυνάμεων του εγκεφάλου”.

Στον κόσμο του Scanners, ένα προϊόν μιας φαρμακευτικής εταιρείας έχει παρουσιάσει σημαντικές παρενέργειες, με ακόμη σημαντικότερη… καθυστέρηση στο να γίνουν αντιληπτές: ναι μεν δεν επηρεάζει αρνητικά τα άτομα στα οποία έχει χορηγηθεί, μα στην περίπτωση που κάποια από αυτά τύγχαναν γυναίκες και δη έγκυες… Τότε, και μόνο τότε εμφανίζονται σημαντικότατες παρενέργειες. Και ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, όχι στην ίδια τη “μαμά” αλλά στο κακόμοιρο το παιδί που κουβαλούσε στην κοιλίτσα της. Και ακόμη και σε αυτή την περίπτωση (επαναλαμβάνομαι, ε; ), όχι από την πρώτη στιγμή, μα “στην πορεία”, καθώς το παιδί μεγαλώνει. Και, επειδή πολύ το καθυστέρησα, εν συντομία, “τα παιδιά αποκτούν `εγκεφαλικές` δυνάμεις”. Ορίστε. Το είπα. Αυτοί ονομάζονται “scanners” στον κόσμο της ταινίας (και των sequels), επειδή μπορούν να “σε διαβάσουν” σαν ανοιχτό βιβλίο.

Τώρα, το “εγκεφαλικές” μπορεί να φαίνεται κάπως γενικό, μα η αλήθεια είναι πως και στην ταινία, και τα sequels που ακολούθησαν, ήταν λιγάκι απροσδιόριστο και… “κούκου” – δεν περιγράφεται αλλιώς. Οι χαρακτήρες που έχουν μεγαλώσει με τέτοιες δυνάμεις μπορούν να “διαβάζουν σκέψεις”, αλλά και να “τηλεχειρίζονται” όποιον θέλουν. Μπορούν να κάνουν το κεφάλι του να εκραγεί και το σώμα του να πιάσει φωτιά. Μπορούν να κάνουν ο,τι να’ ναι, βρε παιδί μου. “Αρκεί να είναι σχετικά εύκολο από άποψης εφέ, για να κρατάμε και το budget χαμηλά”, πιθανότατα είπε ο παραγωγός σε Cronenberg και παρέα, και αυτοί… του έδωσαν και κατάλαβε.

Έτσι, στην ίδια την ταινία, μια τυπική “μάχη” με έναν τέτοιο χαρακτήρα, αποδιδόταν ως εξής:

  • Ο κακός πλησιάζει. Βλέπει τον καλό χαρακτήρα.
  • Ο καλός βλέπει τον κακό. Τον κοιτάζει με τσαντισμένο ύφος.
  • Ο κακός σηκώνει ένα όπλο και σημαδεύει τον καλό.
  • Ο καλός συνεχίζει να κοιτάζει τον κακό, με όλο και πιο τσαντισμένο ύφος.
  • Ο κακός πιέζει με το δάχτυλο τη σκανδάλη.
  • Ο καλός τον κοιτά με τόσο τσαντισμένο ύφος που αρχίζουν να φουσκώνουν φλέβες στο ιδρωμένο κούτελο του.
  • Ο κακός ανατινάζεται.
  • The end.

Είδατε τι απλό που είναι να δείξεις “πώς δουλεύουν οι `εγκεφαλικές` δυνάμεις” με χαμηλό budget σε μια ταινία; Και ακριβώς για αυτό η ιδέα φαίνεται να επιστρέφει, αφού λέγεται πως ετοιμάζεται remake – και μάλιστα, τηλεοπτικό, όχι ως ταινία αλλά ως σειρά!

Το θέμα είναι εξαρχής ο,τι πρέπει για σειρά: υπάρχει μια κακή φαρμακευτική εταιρεία. Έχει επηρεάσει όχι όλο τον κόσμο, αλλά σίγουρα αρκετό για να “γεμίσουν” τα επεισόδια μπόλικων τηλεοπτικών κύκλων. Αυτός ο επηρεασμένος κόσμος έχει δυνάμεις που μπορούν να αποδοθούν στην οθόνη ως “τσαντισμένο ύφος, απότομα βλέμματα και ιδρωμένα κούτελα”! Τέλεια! No budget story! Συνδυάστε στην αναπόφευκτη βια (είπαμε, καίγεται κόσμος και ανατινάζονται κεφάλια) και λίγο σεξ (απαραίτητο σε κάθε remake του 21ου αιώνα που σέβεται τον εαυτό του) και… φύγαμε!

Ακόμη δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το project, πέρα από το ότι “ψήνεται” από τη Dimension Films (με παραγωγό τον Alexandre Aja).

Source:

The once-proposed theatrical remake of David Cronenberg‘s Scanners is evidently turning into a TV show. The 1981 film most famous for its exploding head opening (and less famous for Stephen Lack’s toneless but oddly appropriate performance) has already spawned a couple of shoddy sequels. So this isn’t quite the unwelcome spin-off that, for instance, a sequel to Videodrome might be.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.