Το KDE 4.7 και… οι άλλοι

Για πολλούς είναι “το άλλο desktop του Linux”, αφού οι περισσότερες διανομές, ανάμεσα τους και η δημοφιλέστερη, Ubuntu, παρουσιάζουν το ανταγωνιστικό του, Gnome, ως “το βασικό τους desktop”. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως το KDE μειονεκτεί, και η νέα έκδοση RC που διέθεσαν οι δημιουργοί του φαίνεται να το αποδεικνύει.

Το KDE πάντα “έμοιαζε περισσότερο στα Windows από ό,τι το Gnome”, αν και τα δυο αποτελούσαν προσπάθειες να αποκτήσει το Linux “ένα παραπλήσιο γραφικό περιβάλλον” – όσο και αν δεν το… παραδέχονται οι φανατικοί οπαδοί τους. Έτσι, αυτό ήταν και το βασικό στοιχείο που τα διαχώριζε. Στην πορεία, όμως, οι δημιουργοί τους φαίνεται να έστρεψαν το βλέμμα τους και προς τον κόσμο του Mac OS (πριν καν γίνει… “X”). Αμφότερα άρχισαν να “δανείζονται” στοιχεία και από αυτό, μα δεν ήταν πάντα τα ίδια. Παράλληλα, άρχισαν να παιρνούν από το στάδιο της “μίμησης” στο στάδιο της “δημιουργίας”, να αποκτούν δυνατότητες που δεν είχε κανένας από τους ανταγωνιστές τους. Και το καθένα άρχισε να ακολουθεί τη δική του, διαφορετική πορεία. Έτσι, το Gnome “δανείστηκε” από το Mac OS την ιδεολογία της “απλής χρήσης” και την μετέτρεψε στο βασικότερο χαρακτηριστικό του: τα πάντα στον κόσμο του πρέπει να είναι “άμεσα”, “καθαρά” και, τώρα πια και… υποχρεωτικά, “απλά”. Στο KDE, λοιπόν, ισχύει το αντίθετο – και αυτό φαίνεται περισσότερο στην τελευταία έκδοση RC.

Καθώς άρχισαν να “απομακρύνονται” το ένα από το άλλο, τα δυο desktops απέκτησαν διαφορετικό χαρακτήρα. Ενώ, λοιπόν, το Gnome είναι “το απλό”, το KDE είναι “το ευέλικτο”. Που, αυτά πάνε χέρι-χέρι, σημαίνει και “το πιο πολύπλοκο”. Ταυτόχρονα, εκεί που το Gnome είναι το “καθαρό”, το KDE είναι το… “γυαλιστερό”. Μπορεί κάτι να μην είναι τόσο πεντακάθαρα ευδιάκριτο όσο στο Gnome, αλλά θα είναι πολύ πιο εντυπωσιακό, και μπορεί να έχει και μια-δυο εκρήξεις. Εντάξει, ίσως όχι.

Το “σύγχρονο”

Το KDE ήταν το πρώτο από τα δυο desktops (εντάξει, “window managers” για τους απόλυτους της παρέας όσον αφορά στην ορολογία) που υποστήριξε επιτάχυνση μέσω κάρτας γραφικών (εννοώ “το ίδιο”, “δίχως να απαιτεί χρήση πρόσθετου software για αυτό”), και η έκδοση 4.7 RC αποδεικνύει την ωριμότητα του σε αυτό, αφού επεκτείνεται στα smartphones, τα tablets, γενικότερα, “τις φορητές συσκευές”. Ναι μεν υπήρχε και πριν σχετική υποστήριξη, αλλά τώρα υποστηρίζει πλήρως το σύγχρονο πρότυπο OpenGL-ES 2.0 που χρησιμοποιείται στις επίσης σύγχρονες “φορητές συσκευές” μας. Αν είμαστε, βέβαια, ρεαλιστές, μάλλον θα αναρωτηθούμε “μα πού είναι το KDE στις φορητές συσκευές, και άρα θα πρέπει να μας νοιάζει το ότι τις υποστηρίζει”. Αλλά ας μην γινόμαστε κακοί, έτσι; :-)

Το KDE παραμένει, και πάλι, το πιο “πολύπλοκο” από τα δυο desktops – όχι, όμως, με την κακή έννοια. Ναι, μπορεί να χρειάζεται περισσότερος χρόνος μέχρι να το ρυθμίσει κανείς βάσει των απαιτήσεων του, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο ότι αυτό είναι πιο δύσκολο, μα στο ότι υπάρχουν περισσότερες διαθέσιμες παράμετροι. Εντάξει, θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτό μεταφράζεται και ως “είναι πιο δύσκολο”, αλλά μάλλον το σωστό θα ήταν το “είναι πιο… κουραστικό”, αφού δεν μιλάμε για… πυρηνική φυσική, αλλά για κατανοητές ρυθμίσεις – π.χ. δεν υποθέτω να χαρακτηρίζατε την επιλογή wallpaper ή “των προγραμμάτων που προτιμάτε για κάποιες εργασίες” (“θέλω να ακούω μουσική με το Χ πρόγραμμα και να βλέπω βίντεο με το Ψ”) ως “δύσκολες”.

Και, φυσικά, είναι και πάλι το… “πιο γυαλιστερό” από τα δυο desktops, αλλά και, όλως παραδόξως, ίσως για πρώτη φορά στην μέχρι τώρα “παράλληλη” ιστορία τους, το πιο… παλιομοδίτικο! Το Gnome, οπως και πολύ πριν από αυτό το Enlightenment DR17, προσπαθεί να μας δώσει ένα νέο, διαφορετικό desktop, “που θα καλύπτει και τις ανάγκες των συσκευών με μικρότερες οθόνες και οθόνες αφής”. Και παραπλήσια προσέγγιση ακολουθούν και άλλοι. Ενώ, λοιπόν, το KDE ήταν από τα πρώτα που άρχισε να αναπτύσσεται και για κινητά, αυτό έγινε “από πίσω προς τα μπρος”, δηλαδή, αρχίζοντας από την τεχνολογική υποδομή του και “προχωρώντας προς το desktop”. Στα ανταγωνιστικά desktops έχει συμβεί το αντίστροφο: ξεκινούν “από την πρόσοψη” και μετά συνεχίζουν “προς τα πίσω”, αλλάζοντας ό,τι χρειάζεται από την υποδομή τους για να μπορεί “να υποστηρίξει τη νέα πρόσοψη”.

Ε, το KDE τώρα πια μοιάζει σαν να… μην έχει φτάσει καν “στην πρόσοψη”! Είναι “πιο όμοιο” με τις προηγούμενες εκδόσεις του, και με αυτό που θα λέγαμε “ένα τυπικό desktop υπολογιστή” από ό,τι οι ανταγωνιστές του. Όσο για το “πια προσέγγιση είναι η πιο σωστή, του KDE που έχει ευέλικτη υποδομή, ή των ανταγωνιστών του, που έχουν νέα πρόσοψη”… Προσωπική άποψη, του KDE. Διότι ναι μεν τώρα “δείχνει παλιό”, ή, μάλλον, “παραδοσιακό desktop”, έχει ήδη την υποδομή, τις προϋποθέσεις, την ευελιξία, για να μεταλλάσσεται και εξελίσσεται γρηγορότερα. Οι ανταγωνιστές του, με κάθε αλλαγή που θα κάνουν “στην επιφάνεια”, θα πρέπει και να “ξανακατεβαίνουν” στα… ενδότερα του κώδικα του desktop και να τον “ξαναπειράζουν” για να μπορεί να την υποστηρίξει.

Μπορεί, λοιπόν, η έκδοση 4.7RC να φαίνεται “παλιομοδίτικη”, αλλά, θέλω να πιστεύω, στην 5 θα δούμε ακόμη καλύτερη εκμετάλλευση της υπάρχουσας υποδομής – και ίσως μια αλλαγή στη “λογική” του desktop, αντίστοιχη αυτής που είδαμε κατά τη μετάβαση από την “οικογένεια 3.xx” στην “οικογένεια 4.xx” του KDE.

Source:

June 25th, 2011. Today, KDE has released a release candidate of the upcoming 4.7 release of the Plasma Desktop and Netbook workspaces, the KDE Applications and the KDE Frameworks, which is planned for July 27, 2011. With API, dependency and feature freezes in place, the KDE team’s focus is now on fixing last-minute showstopper bugs and finishing translation and documentation that comes along with the releases.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.