Blackout

Τον Ιούνιο του 1997, ένα μεγάλο αηδόνι βλέπει το φως της ημέρας.
Τον Μάρτιο του 2011, μόλις μετά από 14 χρόνια, εξαπολύει την επίθεση του κατά της ανθρωπότητας.
Τον Απρίλιο, τα πάντα είναι όπως και πριν. Αλλά λίγο αστειότερα. Ιδού το φαινόμενο Rebecca Black:

…αν και μάλλον την είχατε γνωρίσει ήδη από το σχετικό post του Galacticus. Η Rebecca Black, λοιπόν, είναι άλλο ένα από τα τυπικά Αμερικανάκια που θαυμάζουμε στις λάηφσταηλ εκπομπές του MTV. Στην περίπτωση της, η μαμά και ο μπαμπάς είχαν την οικονομική ευχέρια να “σκάσουν” στην Ark Music Factory, μια εταιρεία παραγωγής μουσικής, κάποια χρήματα για να δημιουργήσει ένα μουσικό χιτ, μαζί με ένα συνοδευτικό videoclip, για την πολυαγαπημένη κορούλα τους. Εξάλλου, είχε ταλέντο. Το γνώριζαν και οι γονείς της, και ο νέος… παραγωγός της, πως θα μπορούσε να γίνει ο θηλυκός Justin Bieber. Το αποτέλεσμα, για να μην τα πολυλογούμε, ήταν αυτό που είδατε παραπάνω.

Ω, τι φωνή, τι στίχοι, παρουσία, ποιότης!

Πρώτα από όλα, ας δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά: η Rebecca είναι μόλις 13 ετών. Λογικό είναι να έχει λιγάκι… “φουσκωμένα μυαλά” και να μην είναι και τόσο ρεαλίστρια. Βάλτε και μια κλασσική, μικρή δόση εγωισμού, και μπορεί κάλλιστα να πιστεύει πως είναι η νέα Aguilera. Φταίει, λοιπόν, η μαμά της και ο μπαμπάς της, για το… έκτρωμα που ακούει στο όνομα Friday; Όχι, κατηγορηματικά “νόουπ”.

Αν οι γονείς είχαν να σκάσουν τα φράγκα, και το παιδί τους είχε… καψούρα με το τραγούδι και το “να γίνει σταρ”, γιατί όχι; Εξάλλου, από ό,τι ακούγεται, το συνολικό κόστος της “παραγωγής” ήταν αντίστοιχο ενός μικρού, μεταχειρισμένου αυτοκινήτου: από $2000 έως $4000. Πολλοί παίρνουν στα παιδιά τους μηχανάκι. Αυτοκίνητο. Γιατί, αν δεν έχουν οικονομική στενότητα και “τους παίρνει”, να μην τους κάνουν ένα τέτοιο πρωτότυπο δώρο; Εξάλλου…

Και εδώ έρχεται το και-καλά “δυστυχές”, για τη Black, “εξάλλου”: το videoclip και το τραγούδι θεωρητικά προορίζονταν μόνο για τους φίλους της και τους συμμαθητές της. Υπολόγιζαν πως, στην καλύτερη των περιπτώσεων, άντε να το έβλεπαν 2-3000 άτομα. Πρακτικά, βέβαια, αυτή η… δικαιολογία δεν φαίνεται να στέκει και τόσο, αφού επίσης λέγεται πως όντως… το πίστευαν πως η Black θα γίνει ο θηλυκός Bieber!

Τα υπόλοιπα, λίγο-πολύ αναμενόμενα για το Internet: ένας blogger την ανακάλυψε, κατουρήθηκε στα γέλια με το κομμάτι, το ανέβασε στο blog του και από εκεί άρχισε μια γεωμετρική επέκταση του “Friday” από άκρη σε άκρη του Internet. Mέσα σε μόλις 3 εβδομάδες, το Friday είχε ξεπεράσει τα 65 εκατομμύρια views στο YouTube (αλλά και… το ένα εκατομμύριο dislikes!), και γίνει θέμα ούκ ολίγων παρωδιών.

Ω, τι γέλιο

Και αυτό ήταν το… “φαινόμενο” Rebecca Black. Να μου το θυμηθείτε, όμως, πως θα ξανακούσουμε για αυτήν. Η κοπέλα, το θυμίζω, 13 ετών, δεν είναι τόσο τραγικά άφωνη. Μπορεί να μην είναι καλύτερη από τις περισσότερες συνομίληκες της, αλλά έχει δυο σημαντικά πλεονεκτήματα:

Οι γονείς της προφανώς είχαν (και μάλλον έχουν) χρήματα, τα οποία μόλις… αυγάτισαν, αφού πες “για την πλάκα”, πες από κακογουστιά, το Friday πούλησε για τα καλά στο iTunes. Τελευταία φορά που κοίταξα, έλεγαν πως “έβγαλε” περισσότερα από $25.000.

Έχει ήδη “φτιάξει όνομα”. Καλό/κακό, δεν έχει σημασία – θυμηθείτε και το “δεν υπάρχει καλή και κακή προβολή”.

Έτσι, πες πως πηγαίνει 2-3 χρονάκια σε Ωδεία, μαθήματα ορθοφωνίας, οτιδήποτε. Και μετά, κάνει ένα δυναμικό comeback, με ένα νέο, “σωστό” και “καλό” τραγούδι και videoclip, παράλληλα εκμεταλλευόμενη τη… “φίρμα” Rebecca Black που μόλις, κυρίως καταλάθος, “έχτισε”. Αποτέλεσμα;

Τουλάχιστον άλλο ένα τραγούδι και videoclip. Διότι, δυστυχώς ή ευτυχώς, “το Internet ξεχνά εύκολα”, όπως έμαθε και ο Afro Ninja (που ακριβώς όπως ανέφερα, δοκίμασε να εκμεταλλευτεί τη φήμη του από ένα viral video στο YouTube για να βγάλει… το sequel σε κανονική ταινία).

Όπως και να έχει, εμάς μας διασκέδασε. Ευχαριστούμε, Rebecca Black.

Χαρείτε, χωριανοί!

Και πάμε για λίγη διασκέδαση. Πρώτα, όμως, για να ξέρουμε “για τι μιλάμε”, ορίστε οι στίχοι του Friday (ναι, ΔΕΝ έχω “κάνει λάθος στη μετάφραση”, ΑΥΤΟΙ είναι!).

Quote:

7, ξυπνώντας το πρωί,
Πρέπει να’ μαι φρέσκια, πρέπει να πάω κάτω,
Πρέπει να πάρω το μπώλ μου, πρέπει να φάω δημητριακά,
Βλέποντας τα πάντα, ο χρόνος προχωρά,
Τα λεπτά παιρνούν παιρνούν, όλοι βιάζονται,
Πρέπει να κατέβω στη στάση του λεωφορείου,
Πρέπει να προλάβω το λεωφορείο, βλέπω τους φίλους μου (τους φίλους μου).

Αράζοντας στην μπροστά θέση,
Καθισμένη στην πίσω θέση,
πρέπει να αποφασίσω,
Ποιά θέση…

Ω, ΜΕΓΑΛΕ ΜΠΑΑΛ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ… Βάλτε ένα Google Translate αν δεν ξέρετε Αγγλικά. Εγώ, τα παρατάω. Έλεος, δηλαδή.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.