Ερευνητές στήνουν… “τεκέ” στο 2nd Life

Είναι γνωστό πως συχνά μια εικόνα (ή γενικά μια κατάσταση που βλέπουμε) μπορεί να “κάνει κλικ” στον εγκέφαλο μας για να μας πείσει να… της ορμήξουμε. Σε αυτό, άλλωστε, ποντάρουν και όλες οι διαφημίσεις με τα δελεαστικά φαγητά, τα όμορφα σπίτια, τα ιδρωμένα κορμιά που κατρακυλάνε στα χώματα λίγο αφού βγήκαν από την αλμυρή θάλασσα και καθώς τα λούζει ο καυτός καλοκαιρινός ήλ… Με συγχωρείτε μισό λεπτάκι…

Βάρα με αλύπητα τρελή (virtual) παραίσθηση μου...

Έλα, μπάκ. Που λες… Ναι, λέγαμε πως μια εικόνα μπορεί “να σου κάνει κλικ”. Το “κατά πόσο αυτό επηρεάζει τους εθισμένους στις μεταμφεταμίνες”, γνωστές εν συντομία και “μαζεμένες πακετάκι” ως Meth, είναι κάτι για το οποίο πραγματικά κάποιοι ερευνητές στο UCLA ένιωθαν να τους μαστιγώνει η άγνοια. Και αποφάσισαν να κάνουν κάτι για αυτό: να στήσουν ένα κανονικότατο τεκέ, αλλά… “virtually”, στον ευέλικτο κόσμο του γνωστού MMO 2nd Life.

Ο χώρος ήταν… “διακοσμημένος” με όλα τα απαραίτητα… “gadgets” του φανατικού τοξικομανή που αντιμετωπίζει το χόμπι του με επαγγελματισμό και σεβασμό: σύριγγες, bongs, πιπούλες και… όλα τα άλλα καλούδια. Παράλληλα με αυτόν, “έστησαν” και έναν δεύτερο, “καθαρό” χώρο (θυμίζουμε: πάντα virtually). Και μετά, και μετά; Για μαντέψτε;

Μισό λεπτάκι… Έρχομαι…

Βλέπω... Βλέπω τον... Χίτλερ... Αλλά δεν... Δεν... ΑΑααΑααργκ...

Έλα, μπάκ. Για τον τεκέ, Ε; Ε, τι άλλο: έκλεισαν 17 “κολλημένους με τη μέθα”, πότε στο ένα και πότε στο άλλο δωμάτιο, με ένα χαροπαντάκι (ωχού, τζόϋπαντ ντε) και μια οθόνη. Τους άφησαν εκεί, να ξεροσταλιάζουν, ενώ μετρούσαν τα νταμπαντούμπα της καρδιάστωνε. Και την ίδια στιγμή έγραφαν και άλλα στοιχεία, και τους είχαν και κάμερες και τέτοια. Ε, και έβγαλαν κάποια συμπεράσματα μετά, και τους άφησαν έξω. Αυτά. Τι άλλο;

Βρήκαν, λέει, πως και οι στερημένοι και οι μη-στερημένοι, γιατί τους είχαν χωρίσει ξέρεις, είχαν παραπλήσιες αντιδράσεις. Περισσότερο, όμως, όταν βρίσκονταν στον χώρο με το στάφ. Τι κοιτάς έτσι ρε συ; Ναι, τους πλήρωσαν για να την κάνουν την έρευνα.

Βλέπω... εε... ε...

Κάτσε, όμως, να σου πω και τι ακριβώς ήταν η έρευνα. Μισό, να βρω το αρχικό, γιατί το ξέχασα… Έλα, απ’ την πηγή, το σινέτ:

“Now, one group of researchers are trying to find out if cues in virtual environments like Second Life can produce real drug cravings in addicts as well. And if so, are those cravings neurologically similar to ones resulting from cues in a person’s real environment?”

Τι πάει να πει “δεν ξέρεις Αγγλικά”; Κάτσε να στο μεταφράσω ρε μάστορα…

“Νάου, ουάν γκρούπ οφ ρησέρτσερς αρ τράηιν του φάηντ άουτ ιφ κιούς ιν βίρτσουαλ ενβάηρομεντζ λάηκ Σέκονντ Λάηφ καν προντιούς ρήαλ ντράγκ κρέηβινγκς ιν άντικτς αζ ουέλ. Εντ ίφ σο, αρ δόουζ κρέηβινγκς νιουρολότζικαλυ σίμιλαρ του ουάνς ρηζάλτινγκ φρομ κιούς ιν ε πέρσον’ς ρήαλ ενβάϊρονμεντ; Ε;”

΄ντάξει τώρα; Άντε, πάμε γι’ άλλα…

Source:

Researchers at UCLA think so, and have designed a 3D meth apartment on Second Life to study those cravings in the hopes of developing and testing new treatments for meth addiction. (Of course, how the power of scent triggers cravings is not [yet] being studied here.)

Υ.Γ.: Να δικαιολογηθώ: εντάξει, ο όρος “τεκές” δεν αναφέρεται ακριβώς “σε ένα σπίτι όπου κλείνονται 3-4 έχοντες το χόμπι του “τραλαλά κοκό και έτσι” περιμένοντας πότε θα κάψουν και τα τελευταία τους εγκεφαλικά κύτταρα”, αλλά σίγουρα είναι αμεσσότερο, ως ένα σημείο παραπλήσιο και όρος με τον οποίο καταλάβαμε ο ένας τι εννοούσε ο άλλος δίχως να χρειαστεί όλο αυτό το υστερόγραφο… Ράητ; :-)

Υ.Γ.2: Το ποστάκι γράφτηκε συνειδητά “έτσι”, ώστε να καταλαβαινόμαστε και με το απλό, καθημερινό τζάνκι που θα τύχει να το διαβάσει στο ebook reader του.

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.