Η Google θα αρχίσει να πουλάει τα στοιχεία μας σε διαφημιστές;!;

Αυτό διερωτάται άρθρο της The Wall Street Journal που ξεκίνησε να κάνει “γύρα” σε όλα τα μεγάλα sites του Internet, παραφουσκώνοντας μια φήμη που υπάρχει εδώ και χρόνια.

Η συντάκτρια του άρθρου, Jessica E. Vascellaro, χρησιμοποιεί ως κεντρική βάση για αυτό ένα έγγραφο που διέρρευσε από την Google, το οποίο ήταν “αυστηρά για εσωτερική χρήση” από στελέχη της εταιρείας. Σε αυτό υπήρχαν προτάσεις για το “πώς πρέπει να συνεχίσει στο μέλλον η Google” όσον αφορά στη διαχείριση των στοιχείων των χρηστών που έχει στην κατοχή της, με στόχο την καλύτερη/αποτελεσματικότερη προβολή διαφημίσεων σε αυτούς.

Στο σεβαστής έκτασης άρθρο αναφέρονται πρόσθετα στοιχεία που αφήνουν βάσιμες υποψίες για το ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί στο αρκετά κοντινό μέλλον, αφού, για παράδειγμα, άλλα σημεία του αρχικού εγγράφου της Google (που χρονολογείται κατά το 2008) σήμερα αποτελούν πραγματικότητα (π.χ. σήμερα η Google χρησιμοποιεί cookies στους browsers “για να καταλαβαίνει ποιά sites επισκέπτεται ο χρήστης”, κάτι που δεν έκανε τότε).

Το θέμα, για να μην ξεφεύγουμε και να μην το “πολυτραβάμε” (όπως είδα να γίνεται σε άλλα sites) είναι το εξής, για να είμαστε αντικειμενικοί και ρεαλιστές: η Google πρέπει να καταφέρει να ανταγωνιστεί το νέο μεγαθήριο του Web, το Facebook, το οποίο… δεν σκοτίζεται για τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών του – και τα “δίνει αβέρτα” σε όποιον ενδιαφέρεται για αυτά. Από την άλλη, το “εσωτερικό σλόγκαν” της Google είναι “να μην είσαι κακός” (“Don’t be evil”), που σημαίνει πως καμία μα καμία κίνηση της δεν θα πρέπει να έρχεται “εις βάρος των χρηστών” – και αυτό δεν είναι μια απλή θεωρητική, γενική και αόριστη ατάκα που λένε για να περνάνε την ώρα τους στα γραφεία της Google, μα βασικό πιστεύω και αρχή των δημιουργών της, Larry Page και Sergey Brinn. Οι ίδιοι έχουν φέρει αντιρήσεις στις πιέσεις των στελεχών τους από τα τμήματα διαφήμισης/εκμετάλλευσης των πόρων τους, όποτε αναφέρθηκε κάποια ιδέα που ίσως ερχόταν εις βάρος των χρηστών.

Google α-λα Facebook;

Προσωπικά πιστεύω πως από τη στιγμή που εκατομμύρια… πρόβατα (ναι, πρόβατα) δεν έχουν κανένα μα κανένα πρόβλημα να ανεβάζουν προσωπικές εικόνες τους και ακόμη προσωπικότερες ιστορίες στο Facebook, να “προδίδουν” μέσω αυτού τις κινήσεις τους, τις σχέσεις τους με άλλους, την καθημερινότητα τους, κάποια στιγμή και η Google θα αποφασίσει να “πλησιάσει” περισσότερο αυτό το μοντέλο για να μπορεί να “πουλήσει” αποτελεσματικότερα διαφήμιση.

Προσέξτε, όμως: να το “πλησιάσει”. Όχι να το ενστερνιστεί πλήρως, να το υϊοθετήσει ως δικό της. Το “don’t be evil” θα εξακολουθήσει να υπάρχει και να υφίσταται ως δικαιολογία, και η Google θα “σπρώξει” τα όρια μόνο μέχρι το σημείο που -θεωρεί πως- κάτι τέτοιο “δεν βλάπτει τον χρήστη”. Αν, π.χ., καταγράφοντας κάποιες πληροφορίες για εμάς στα συστήματα της μπορεί να δει πως κάναμε 10 αναζητήσεις για σκληρούς δίσκους και ένα κατάστημα έχει προσφορά, γιατί να μην μας παρουσιάσει σχετική διαφήμιση; Θα μας ενοχλήσει; ΑΥΤΟ, στο κάτω-κάτω, δεν θέλουμε;

Και, για να είμαστε ακόμη πιο ρεαλιστές, οι πάροχοι πρόσβασης δεν έχουν τα στοιχεία μας; Κατ’ επέκταση, κάθε κίνηση μας στο Internet δεν καταγράφεται; Αν κανείς οργανώσει μια… δολοφονία μέσω Internet, πρέπει να είναι… τρελλός αν νομίζει πως “δεν θα τον εντοπίσουν”. Τι το κακό, λοιπόν, στο να μπορεί η Google να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν για να μας παρέχει καλύτερες υπηρεσίες και, γιατί όχι, πιο στοχευμένες διαφημίσεις που πραγματικά “θα μας μιλάνε”;

Το πρόβλημα, βέβαια, είναι τι θα γίνει αν αυτό δεν το κάνει η ίδια η Google, μα αποφασίσει απλά να παράσχει όλα τα στοιχεία μας σε τρίτους. Και το άρθρο της Wall Street Journal, και τα posts που αναφέρονται σε αυτό σε πολλά άλλα sites, εκεί καταλήγουν. Η προσωπική μου απορία με αυτό το σκεπτικό είναι η εξής:

Εστω πως είσαι ένας… υπερκυρίαρχος (η Google) μιας φανταστικής χώρας (του Internet) και έχεις ένα υπερδυνατό όπλο (τα στοιχεία των χρηστών των υπηρεσιών σου). Πώς μπορείς “να μείνεις στην εξουσία”; Σύμφωνα με όοοολα τα άλλα sites που πέτυχα και, φυσικά, την ίδια την Wall Street Journal, “δανείζοντας το όπλο σου σε άλλους” – ή, στην περίπτωση μας, “πουλώντας τις πληροφορίες των χρηστών σου σε όσους ενδιαφέρονται για αυτές”.

Χμμ, ναι. Δεν θα χρησιμοποιήσεις το όπλο σου για δικούς σου σκοπούς, αλλά θα το δώσεις σε άλλους. Ναι. Πάντα έτσι λειτουργεί.

Η Google -δεν- “θα πουλήσει τα στοιχεία μας σε τρίτους” στον αιώνα τον άπαντα, διότι αυτό δεν την συμφέρει. Όχι, τουλάχιστον, έτσι όπως το φαντάζονται κάποιοι – σαν… λίστες με τα ονόματα μας, τους φίλους μας, τα “θέλω” και τα… “αγοράζω” μας. Αντίθετα, θα συνεχίσει να παλεύει για να βρει αυτοματοποιημένους τρόπους να επιτρέψει σε τρίτους “να μας στοχεύσουν” για διαφημίσεις και πωλήσεις προϊόντων, δίχως να τους δίνει απευθείας όλα τα στοιχεία μας.

Γιατί;

Διότι σε αυτό βάσισε την επιτυχία της ως διαφημιστικό μεγαθήριο, και θα ήταν αυτοκτονικό να τα παραδώσει σε τρίτους. Αυτό που την συμφέρει είναι να ελέγχει όσο το δυνατόν περισσότερες πτυχές του “πώς αντλεί πληροφορίες για εμάς και τις πουλά σε τρίτους”. Η… κλοπή και πώληση “σκέτων πληροφοριών” είναι δουλειά για τρίτους, πολύ μικρότερους και με χαμηλότερες βλέψεις. Το Facebook μπορεί “να είναι μεγάλο” και ακόμη και να… “έγινε ταινία”, μα αν δεν βρει ένα τρόπο να “απλωθεί” περισσότερο, θα παραμείνει “μια κοινωνική υπηρεσία”. Αν εξαφανιζόταν, θα έλειπε από αρκετούς. Και πάλι, όμως, θα μπορούσαν να ανταλλάζουν email, να επικοινωνούν με τις επαφές τους, να ψάχνουν στο Internet, να εργάζονται online. Όλα σημαντικότερα. Όλα μέσα από λύσεις της Google.

Μπορεί η Google “να ανησυχεί για το Facebook”, όχι όμως για το ότι θα… “της φάει τη θέση” και θα την “εκθρονίσει”, μα για το ότι θα της στερήσει “το κομμάτι του social” (και των διαφημίσεων που σχετίζονται με αυτό). Μπορεί το Facebook να υπάρχει “στον αιώνα τον άπαντα” (κάποτε λέγαμε το ίδιο και για την Geocities), αλλά ήταν, είναι και πιθανότατα θα είναι “ένα στέκι για σκότωμα χρόνου”. Η Google κατάφερε στην πορεία της να γίνει συνώνυμη με το Internet. Δεν μπορώ να πιστέψω πως θα αντάλλαζε αυτή τη θέση για να “παίξει” με τα προσωπικά μας δεδομένα και “να χτυπήσει το Facebook”, για να βγει κερδισμένη σε μια υπο-αγορά της ευρύτερης αγοράς στην οποία “παίζει παιχνίδι”.

Source:

A confidential, seven-page Google Inc. “vision statement” shows the information-age giant in a deep round of soul-searching over a basic question: How far should it go in profiting from its crown jewels—the vast trove of data it possesses about people’s activities?

...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • Anonymous

    Χωρίς να θέλω να γίνομαι καταστροφολόγος, η Google έχει όλη την τεχνογνωσία και κυρίως τις πληροφορίες, για να ξέρει τα πάντα, για τους πάντες!