Amiga: 25 χρόνια παιχνιδιών

Amiga lemmings gameΗ Amiga “μας άφησε”, επίσημα, εδώ και περίπου 10 χρόνια. Σήμερα “γιορτάζει” τα 25 χρόνια της, δίνοντας μας αφορμή για μια αναδρομή στα… παλιά και αγαπημένα!

Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό πως τη μέρα που “ανοίγει τις πόρτες του” το unregistered.gr, είναι ταυτόχρονα και η επέτειος των 25 ετών από την πρώτη εμφάνιση ενός πραγματικά σημαντικού υπολογιστή. Ναι, της Amiga – δεν έπαιζε μόνο παιχνίδια, ξέρετε! Αν και, στην ουσία, αυτό θυμούνται οι περισσότεροι – και δικαιολογημένα.

Κόλαση!

Ας επιστρέψουμε για λίγο 25 χρονάκια πίσω – “για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι”, που είπε και ένας εθνικός μας ήρωας (όποιος “γνωρίζει ποιός”, ας αφήσει ένα σχολιάκι! ;-) ). Οι καιροί είναι ευχάριστοι για τους απανταχού κομπιουτεράδες και κονσολάδες, αφού τα “οχτάμπιτα” μηχανήματα της εποχής έχουν πλήθος παιχνιδιών κάθε είδους. Παράλληλα με αυτά, αίθουσες με arcades, με “δεκαρικοφάγα”, τα λεγόμενα “ουφάδικα”, φιλοξενούν ακόμη ισχυρότερα μηχανήματα που δίνουν στους gamers μια γεύση από το μέλλον. Στη “σοβαρή” πλευρά του computing, τα PCs κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην επεξεργασία κειμένου και το DOS αποκτά “δυνατότητες δικτύωσης” – ουσιαστικά, έτσι λέμε χαριστικά την πρόσβαση σε BBS, στους προγόνους των σημερινών forum, μέσα από οθόνες “σκέτου κειμένου” και γραφικών της κακιάς κατάρας. Και σε μια γωνία, οι Mac κραυγάζουν πως “το μέλλον είναι τα εικονίδια και το βελάκι”, ενώ κανείς δεν τους δίνει και τόση σημασία (ίσως φταίει το… εχμ… γκούχου… κόστος τους… ή η ασήμαντη, σε σχέση με την κυρίαρχη IBM, “παράξενη εταιρειούλα” που τους παράγει, με το ανόητο όνομα “Μήλο”).

Amiga 1000 computerΜέσα σε αυτή την όμορφη και ολίγον τι παλαιολιθική κατάσταση, η Commodore, γνωστή κυρίως από έναν εξίσου σημαντικό μα οχτάμπιτο υπολογιστή, τον Commodore 64, παρουσιάζει δειλά-δειλά “το επόμενο μηχάνημα της”. Το όνομα του, χαριτωμένα… ανόητο: “φιλενάδα” στα Ισπανικά. “Amiga”. Με το που το ακούει κανείς, χαμογελάει. Με το που “ανοίγει” και βλέπει την οθόνη της, παθαίνει ένα πρώτο σοκ: σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν συνήθως-το-πολύ-32 χρώματα (χωρίς ΚΑΜΙΑ απόχρωση, αυτά είναι όλα κι’ όλα), η Amiga “δείχνει” 4096 χρώματα στην οθόνη. Ταυτόχρονα. Η διαφορά ήταν αντίστοιχη μιας απότομης μετάβασης από το ραδιόφωνο στις σημερινές 3D τηλεοράσεις Plasma 52”. Πραγματικό. Αγνό. Ζωώδες. Σοκ.

Το περιβάλλον της Amiga είναι “γραφικό”: ενώ οι Mac δείχνουν καταχαρούμενοι… τόνους του γκρι και δηλώνουν “σοβαροί”, ενώ τα PCs δεν δείχνουν καν κινούμενα γραφικά, έχουν ακόμη λιγότερες αποχρώσεις και δηλώνουν “ακόμη πιο σοβαροί”, η Amiga, παιχνιδιάρικα, τους δείχνει -χωνέψτε το καλά, 25 χρόνια πριν- ένα περιβάλλον που μοιάζει με μια κάπως διαφορετική εκδοχή των… Windows 95! Οποιαδήποτε εργασία γίνεται μέσα σε ένα πολύχρωμο περιβάλλον εργασίας με όμορφα εικονίδια, καλούμενο Workbench. Και σαν να μην έφτανε αυτό, υποστηρίζει μια μαγική δυνατότητα που ακούει στο όνομα multitasking.

Ο,τι και αν σας πει ο οποιοσδήποτε φανατικός, η αλήθεια είναι πως ούτε τα PCs, ούτε οι Mac, ούτε κανένας υπολογιστής εκείνη την εποχή δεν υποστήριζε κάτι αντίστοιχο. Multitasking καλείται η δυνατότητα εκτέλεσης πολλών εργασιών μαζί. Κοινώς, αυτό που κάνουμε σήμερα, όπου ενώ έχουμε ανοιχτό τον browser μπορούμε και να ακούμε μουσική. Ναι, ναι, τότε ήταν αδιανόητο – κάθε υπολογιστής μπορούσε να κάνει ΕΝΑ πράγμα κάθε στιγμή. Οι Mac “το πάλευαν” και μπορούσαν “να κάνουν πολλά πράγματα μαζί” μεν, αλλά αυτό γινόταν κυρίως χάρη στο λειτουργικό τους, το software τους. Η Amiga διέθετε αυτή τη δυνατότητα σε επίπεδο hardware – ήταν σχεδιασμένη ακριβώς για να αποδίδει τέλεια κάνοντας πολλά πράγματα μαζί. Και “πετούσε”.

Στα παραπάνω προσθέστε πως ενώ όλα τα μηχανήματα της εποχής περιορίζονταν σε μονοφωνικά μπλιπ-μπλιπ, η Amiga διέθετε τετρακάναλο στερεοφωνικό ήχο. Δηλαδή, κάτι σαν να μεταβαίνεις από το ραδιοφωνάκι που φύλαγε ο παππούς από τον πόλεμο σε ένα σύστημα Dolby 7.1. Ω, μα, μα… Μα αυτά ήταν εξωγήινη τεχνολογία!

Και εδώ έρχεται το αστείο της υπόθεσης: θυμάστε που αναφέραμε παραπάνω πως “τότε τα arcades μας έδιναν μια γεύση από το μέλλον”; Ε, ξαφνικά το μέλλον βρισκόταν στα σπίτια μας: η Amiga μπορούσε να παρουσιάσει τίτλους ισάξιους των τότε arcades, σηματοδοτώντας την πορεία τους προς την αφάνεια – που σήμερα πια έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. “Γιατί να πάει κανείς να ρίχνει δεκάρικα για να παίζει double dragon, όταν έχει ίδια ή και καλύτερα παιχνίδια σπιτάκι του;”.

Page 1 of 612345...Last »
...γνωστός και ως Οδυσσέας Κουράφαλος, αρχικός υπεύθυνος για το unregistered. Συντάκτης, γραφίστας, "μαλτιμηντιάς", φανατικός της science fiction και των αστείων γατιών στου ιντερνέτ. "Δηλώνω graphics whore" (παίζω Ms. Pac-Man στο MAME με 2xSAL και το πρώτο Max Payne με FXAA antialiasing). Load "unreg*",8,1.
  • V

    Εκπληκτικό κείμενο, με γύρισες πίσω σε πολύ ωραία χρόνια, να είσαι καλά

  • ducklord

    Πραγματικά ευχαριστώ, και ζητώ συγνώμη για την όποια… ταλαιπωρία – αν είδα καλά, άφησες το σχόλίο πάνω που “πάλευα” με το νέο redesign του site.

    Ελπίζω να… μας ξανάρθεις, και να μην σε… τρόμαξαν τα γραφικά που “πετούσαν” σε κάθε πιθανή γωνία! :-D